«Ο-ΝΗΡΙΚΟΣ»: Υπερήφανη Τσοπαναρία!

Κατηγορία: Θανάσης Αγγελής
Panvagil
Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2005 14:04
Εμφανίσεις: 2344

Πέρασαν πάνω από τρία χρόνια που τα ζωντανά του τόπου είχαν εκφράσει την επιθυμία τους για το ποιοι τσοπαναρέοι – τσέλιγγες – αρχιτσέλιγγες θα τα διαφέντευαν.

Κάποια κριάρια μαζί με τα ζυγούρια είχαν από καιρό αρχίσει να φωνάζουν για αλλαγές στα μαντριά. Οι προβατίνες με τους αμνούς συμπαραστέκονταν μην αντέχοντας να χάνουν τα μικρά τους, αλλά και το ανεξέλεγκτο άρμεγμα, στο οποίο ήταν υποχρεωμένες να υποβάλλονται.

Οι τράγοι με τις γίδες και τα ερίφια δεν έπαιρναν μέρος σε όλα αυτά καθ’ ότι από την φύση τους είναι έξυπνα – πονηρά και είχαν καταφέρει να περνάνε καλά, παρά την λιτότητα που είχε επιβληθεί σε όλα τα ζωντανά.

Με οποιοδήποτε τσοπάνο αυτά πάντα βρίσκουν μάσα, γιατί μπορούν να μπαίνουν και σε άλλα χωράφια.

Τα έρμα όμως τα πρόβατα δεν μπορούν να κάνουν χωρίς τσοπανοτσέλιγκα γιατί έτσι είναι από την φύση τους.

Μετά τα προαναφερόμενα οι ιδιοκτήτες των προβατοκοπαδιών αποφάσισαν να συγκαλέσουν συνέλευση στην οποία θα έπαιρναν μέρος όλοι οι Αρχιτσέλιγκες – τσέλιγκες και οι τσοπαναραίοι των κατά τόπο κοπαδιών, όπως όριζε και το καταστατικό της περήφανης τσοπαναρίας καθ’ ότι πλησίαζε η λήξη της 4ετίας.

Οι εντολές στάλθηκαν με πονηρά ταχυδρομικά περιστέρια στα οποία είχε γίνει εμβόλιο αντιγριππικό (Tamiflu).

Η σύσκεψη έγινε σύμφωνα με τις επιθυμίες των προβατοιδιοκτητών και παραβρέθηκαν άπαντες οι ενδιαφερόμενοι που επιθυμούσαν να αναλάβουν τα κοπάδια.

Παραβρέθηκαν αρκετοί παλιοί τσοπαναρέοι με τις παραδοσιακές γκλίτσες, αλλά και κάποιοι νεώτεροι θα επιθυμούσαν να άγουν τα κοπάδια.

Βλέπετε, τσοπάνος μπορεί να γίνει ο καθένας αν τον θέλουν οι ιδιοκτήτες ανεξαρτήτους πρώην επαγγέλματος καθ’ όσον το νέο επάγγελμα έχει σίγουρα λεφτά και εισόδημα μεγάλο…και αν δε το πιστεύετε ρωτήστε τον Μάκη του Γαρυφαλλόπουλο.

Μέσα σ’ αυτούς παρείσφρησαν και κάποιες αλεπούδες που είχαν έρθει με ισοπεδωτές και προωθητές γαιών μια και υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να γίνουν κάποια έργα όταν θα τελείωνε η διαδικασία εκλογής των εκλεκτών τσοπαναρέων.

Τον λόγο πήραν πρώτα οι αρχιτσέλιγκες οι οποίοι ανέγνωσαν χαιρετισμούς προς όλους τους συνέδρους από τους προβατοιδιοκτήτες.

Στην συνέχεια οι τσέλιγκες κάλεσαν τους τοπικούς τσοπαναρέους να εκφράσουν τις απόψεις τους σχετικά με το πώς θα ηγηθούν των προβάτων ώστε να μην υπάρχουν αντιδράσεις από τα κριάρια.

Οι οδηγίες που δόθηκαν ήταν σαφής.

Αν κάποια μαύρα πρόβατα συνέχιζαν να αντιδρούν κόντρα στους ιδιοκτήτες τους έπρεπε πάραυτα να σφαγιασθούν με συνοπτικές διαδικασίες.

Τα σφάγια θα στέλνονταν πεσκέσι στ’ αφεντικά, τα δε δέρματα θα χρησιμοποιούνταν για να ντυθούν πρόβατα κάποιοι λύκοι, στο καρναβάλι που θα ακολουθούσε μετά από λίγους μήνες…για ελαφρά παραπτώματα τα ένοχα θα τιμωρούνταν με την ποινή της κουράς με την «ψιλή».

Επίσης τους εξήγησαν πώς να χρησιμοποιούν την γκλίτσα για να μην τους ξεφεύγουν τα πρόβατα και μπλέκονται με άλλα κοπάδια.

Μπορούσαν επίσης να τα μαρκάρουν με μπογιά ανάλογα με το χρώμα που είχαν προεπιλέξει πριν πολλές δεκαετίες οι πρόγονοι των ιδιοκτητών.

Ακόμη και τα παραγγέλματα για την συγκέντρωση του κοπαδιού είχαν τύχει ειδικής επεξεργασίας από διάσημα διεθνή κτηνιατρικά κέντρα και έπρεπε να ακολουθούνται κατά γράμμα.

Το άρμεγμα πρέπει επίσης και αυτό να γίνεται με τους νέους επιστημονικούς τρόπους, πάντα νύχτα, ώστε τα πρόβατα να μην παίρνουν χαμπάρι τι γίνεται.

Ήταν υποχρεωμένοι να υποσχεθούν ότι θα βελτίωναν τα μαντριά και από δω και στο εξής η καθαριότητα ήταν το κύριο μέλημα όλων.

Την κοπριά που είχε σωρευτεί εδώ και πολλές δεκαετίες θα την φόρτωναν για άλλα μέρη μακρινά ώστε να μην τα ενοχλεί.

Τους προβατόδρομους θα τους διάνοιγαν με την βοήθεια των αλεπούδων (να γιατί παρίστατο και αυτές ώστε να μπορούν να πηγαίνουν στα βοσκοτόπια χωρίς να χαλάνε τις οπλές).

Το νερό στις ποτίστρες, θα ήταν άφθονο και καθαρό, χωρίς συχνές διακοπές με αποτέλεσμα να μην μένουν με σαμπουάν στις τρίχες όταν έκαναν αφρόλουτρο.

Για δε τα μικρά αρνάκια θα φρόντιζαν να κατασκευάσουν αντισεισμικά μαντριά χωρίς αμίαντο ώστε να μπορούν να τα μαθαίνουν βελάσματα για όσο διάστημα της ημέρας οι γονείς θα έβοσκαν στα λιβάδια.

Ακόμη και για τα γέρικα πρόβατα είχαν πρόγραμμα.

Αυτά θα τα έκλειναν σε «ειδικά» μη αντισεισμικά μαντριά ώστε αν γίνει σεισμός να τα πλακώσει το μαντρί και να γλυτώσουν απ’ αυτά (για τα μη αντισεισμικά δεν έπρεπε να μαθευτεί).

Τους χειμερινούς μήνες όταν δεν μπορούσαν να βοσκήσουν θα τα τάιζαν με ειδικές τροφές που η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε φροντίσει να παρασκευάσει σε μεγάλες ποσότητες.

Για τα βοοειδή αποφάσισαν ότι δεν χρειάζεται να πάρουν μέτρα καθότι αυτά παρέμεναν βόδια.

Στο τέλος της συνεδρίασης κλήθηκαν οι τσαμπάσηδες να περιτρέξουν την ύπαιθρο και να μεταφέρουν τις αποφάσεις της συνέλευσης σε όλα τα πρόβατα καθόσον «ο καιρός γαρ εγγύς».

Οι δε τσοπάνηδες να παραμείνουν σε διαρκή επαγρύπνηση μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της αλλαγής.

Υ.Γ. Οποιαδήποτε ομοιότητα μεταξύ προβάτων και προσώπων είναι συμπτωματική, και χωρίς καθόλου μπεεε…