Ήταν τόσο αφοσιωμένοι στην συζήτησή τους με αποτέλεσμα να μην καταλαβαίνουν ότι οι υπόλοιπες παρέες που συνευρίσκονταν εκεί παρά την θέλησή τους είχαν γίνει ακροατήριο.
Η κουβέντα γινόταν για το τι δεν έγινε στον τόπο τον τελευταίο μισό αιώνα που πέρασε. Ιδεολογικά δεν ανήκαν στον ίδιο χώρο, αλλά συμφωνούσαν σχεδόν σε όλα τα θέματα που έδειχναν την έλλειψη της πολιτείας για την Λευκάδα τους.- Αγανάκτησα ρε Μάκη δεν πάει άλλο. Μια ζωή το κόμμα μου λέει ποιόν να ψηφίσω για Δήμαρχο ή ποιόν να στηρίξω για Νομάρχη, λες και είμαι μπούφος και σ’ αυτό το χωριό που ζούμε δεν γνωρίζω πρόσωπα και πράγματα.
- Γιατί εγώ ρε Ντίνο τι κάνω(;) κάθε τέσσερα χρόνια τα ίδια και τα ίδια. Παρ’ ότι ο γιος μου αγανακτεί με τον τρόπο που μου υποδεικνύουν τον εκλεκτό τους και δεν μπορώ να ξεκολλήσω.
- Ναι Μάκη μου κολλήσαμε όπως κόλλησε η Ελλάδα με το ΝΑΤO και δεν καταφέραμε να ξεκολλήσουμε ποτέ.
- Μήπως ήρθε ο καιρός να κάνουμε την υπέρβαση και να τους γράφουμε όπως μας έχουν αυτοί γραμμένους τόσα χρόνια. Και στο φινάλε βρε αδερφέ τι έγινε; Η μάνα που με γέννησε είναι και δεν μπορώ να κάνω πίσω;
- Ναι Ντίνο έχεις δίκιο, αλλά μετά από τόσα χρόνια πώς να το κάνω;
- Θα με κατηγορήσουν ότι αλλαξοπίστησα και θα με λένε προδότη που εγκατέλειψα το κόμμα.
- Για ποιο κόμμα μιλάς. Αυτό δεν αλλαξοπίστησε που κάποτε έλεγε το δίκιο του εργάτη και σήμερα μας λέει το δίκιο του εργαζόμενου; Λες και οι κονομισμένοι δεν δουλεύουν και αυτοί με σκοπό να κονομήσουν περισσότερα.
- Ναι θυμάμαι τώρα που το λες και τους δικούς μου που ξεκινήσαμε με τα ζιβάγκο και στο τέλος οι αρχηγοί μας απόκτησαν όλοι τους βίλες και αγροτεμάχια σε περιοχές που κατά σύμπτωση τα τελευταία χρόνια έγιναν αναπτυσσόμενες και η αξία τους εκτοξεύτηκε στα ύψη σε συνεργασία πάντα με τους άλλους, τους συντηρητικούς.
- Εγώ λέω Μάκη να την κάνουμε αυτή την φορά και να μην υποχωρήσουμε, ότι και αν μας τάξουν.
- Λες;
- Τι πα να πει λέω; Δίνουμε τα χέρια και την κάνουμε και άσε τους να σκούζουν.
Η πόρτα απ’ το καφέ άνοιξε και καμιά δεκαριά νοματαίοι μπουκάρισαν μέσα.
Πρώτος και καλύτερος ο Λάκης, παλιά καραβάνα πολιτικάντης.
Αφού κάθισαν ο Λάκης άρχισε να δίνει εντολές στον καφετζή για κεράσματα.
- Εκεί, τα παιδιά, τον Ντίνο και τον Μάκη, κέρασέ τους από μένα ότι θέλουν και να τους πας και τον καλύτερο μεζέ.
Ο Μάκης με τον Ντίνο κοιταχτήκανε μεταξύ τους, μετά κοίταξαν γύρω - γύρω, ξανακοιτάχτηκαν και χωρίς να πουν κουβέντα άναψαν από ένα σέρτικο.
Ο καφετζής έφερε τα τσίπουρα και για μεζέ τυρί σαγανάκι.
Ο Ντίνος έσκυψε στο αυτί του Μάκη και του είπε σιγανά:
- Το βλέπεις αυτό το τυρί, είναι το δόλωμα για μας τα ποντίκια. Κάπως έτσι σου λέω μας χώνουν στη φάκα.
- Στην υγειά μας, φώναξε ο Λάκης.
- Στην υγειά σου απάντησαν ταυτόχρονα ο Μάκης με τον Ντίνο.
- Κέρασέ τους άλλη μια βόλτα, ξαναφώναξε ο Λάκης.
Το δεύτερο κέρασμα κατέφθασε αμέσως και ο μεζές αυτή την φορά ήταν φάβα στο πιάτο.
Τότε ο Μάκης έσκυψε και είπε του Ντίνου:
- Ντίνου μου αντί πινακίου φάβας θα μας πάρουν τον ψήφο.
Ο Λάκης παραδίπλα έλεγε και ξανάλεγε:
- Υγεία παιδιά, σε όλους και να προσέχετε. Πάμε για εκλογές τον Oκτώβρη και είναι πολύ κρίσιμες αυτές οι εκλογές.
Υ.Γ. Ο άνωθεν υπογεγραμμένος παρακαλεί κάθε φίλο που φαντάζεται τον εαυτό του υποψήφιο αλλά και τους σίγουρους υποψήφιους να μην μπαίνουν στον κόπο του κεράσματος τουλάχιστον μέχρι το πέρας των εκλογικών διαδικασιών.