Ο-ΝΗΡΙΚΟΣ: Η Λευκάδα των... ορέων

Κατηγορία: Θανάσης Αγγελής
Panvagil
Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2004 20:00
Εμφανίσεις: 1407

Η Λευκάδα κατά κανόνα ακούγεται από τουριστικής πλευράς για τις πανέμορφες παραλίες της, για τον Σκορπιό του Ωνάση (;) και γενικά για τις πεντακάθαρες θάλασσές της, με εκείνο το υπέροχο τυρκουάζ χρώμα που το συναντάς στις δυτικές – βορειοδυτικές ακτές της. Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν τις ομορφιές της ορεινής Λευκάδας, που δεν είναι και λίγες.
Είναι επιεικώς απαράδεκτο να πηγαίνεις κάθε χρόνο Λόντρα, Παρίσι, Νιου Γιόρκ, Βουδαπέστη και Βιέννη που λέει και το τραγούδι και να μην κάνεις το κόπο να γνωρίσεις τον τόπο που γεννήθηκες, ζεις και δραστηριοποιείσαι επαγγελματικά.
Υπάρχουν κάτοικοι αυτού του τόπου που επαγγελματικά δραστηριοποιούνται στον τομέα του τουρισμού και αρκετές φορές σε συζητήσεις με τους επισκέπτες δεν γνωρίζουν, για πάρα πολλά πράγματα που τους ρωτούν και έχουν σχέση με χωριά και περιοχές της Λευκάδας.
Για τα νησιά Μεγανήσι, Κάλαμο και Καστό σχεδόν παντελή άγνοια, ειδικά για τα δυο τελευταία, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι ανήκουν στο νομό μας.
Πάντως τα τελευταία χρόνια τα βλέπουμε στους τουριστικούς χάρτες, που αφορούν τον νομό.
Δεν γνωρίζω αν στα σχολεία του νομού μας διδάσκεται η γεωγραφία και η ιστορία του τόπου, αν όμως δεν διδάσκεται διαπράττεται μέγα σφάλμα.
Σε αρκετές συζητήσεις κάποιοι κύριοι-ες τους ακούς να λένε ότι επισκέφθηκαν τον πύργο του Βλαντ Τσέπες (Δράκουλα) στα Καρπάθια ή κάποιοι άλλοι, ότι στην Μονμάρτη έφαγαν στο ρεστοράν του κ. Κλωντ που είναι, δίπλα στο κομμωτήριο του Μισέλ, όταν δε μιλάνε για Βενετία δείχνουν να ξέρουν τα κανάλια καλύτερα και από τους γονδολιέρηδες!
Σε ερώτηση όμως κατά που πέφτει η Μονή Ασωμάτων μπορεί να σου πουν ότι βρίσκεται στις Τρανσυλβανικές Άλπεις!
Καλά είναι να ταξιδεύουμε αλλά όπως και οι μεγάλοι εξερευνητές, πρώτα γνώρισε την περιοχή σου και μετά αποφάσισε τα υπερπόντια ταξίδια.
Πόσοι από εμάς τους «ιθαγενείς» έχουμε επισκεφθεί τον Λευκάτα για να θαυμάσουμε ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα σε συνδυασμό με την αγριάδα του τοπίου εκεί όπου η Σαπφώ για χάρη του ανεκπλήρωτου έρωτα της, έκανε την τελευταία της βουτιά (ας το αποφύγουν οι έχουσες ανεκπλήρωτους έρωτες).
Το πανέμορφο λαγκάδι του Ρουπακιά ανάμεσα από τον Άγιο Πέτρο και τα Μανασοχώρια με το ποτάμι τον Ρουπακιώτικο να κατεβάζει νερά μέχρι τον Ιούνιο.
Την υπέροχη διαδρομή από κάμπο Βασιλικής προς Σύβρο με το παρακείμενο μοναστήρι του Αι Γιάννη στο Ροδάκι του Βουρνικά, τον λέγανε και «σερνικάρη» γιατί πήγαιναν παλιά οι γυναίκες και προσεύχονται για να φέρουν στον κόσμο παιδιά σερνικά γιατί οι κοπέλες δεν ήταν παιδιά….
Τώρα όμως καμιά δεν πάει ν’ ανάψει κερί καθ’ ότι μας προέκυψε η Ντόλυ της κλωνοποίησης, οπότε πάμε για εξωσωματική… σίγουρα πράματα.
Το Άλατρο ξεχασμένο, κάτω από το Πολεμικό με την μοναδική διαδρομή προς Άγιο Ηλία μόνο κάτι ιδιόρρυθμοι τουρίστες ανηφορίζουν προς τα κει τα καλοκαίρια.
Το Νιοχώρι με την πηγή στον Βατιά και λίγο παραπάνω τις Φαελές κάτω από την Βαυκερή.
Πόσοι έχουν ξεδιψάσει από το υπέροχο νερό της Βαυκερής κάτω από τα πλατάνια ενώ παραδίπλα μια «σαλτισά» μπορούν να θαυμάσουν το τοπίο επισκεπτόμενοι την Μονή Ασωμάτων έχοντας πανοραμική θέα τα Πριγκιπόνησα;
Απέναντι οι Σκάροι καταπράσινοι με τις ανθισμένες κουμαριές και την Κόκκινη Εκκλησιά (όχι δεν τη χτίσανε κομμουνιστές απλά κτίστηκε με κόκκινο πηλό το 1478) που στα πόδια της ρέει ο Δημοσάρης με το περίφημο καταρράκτη κάτω στις Ρωνιές.
Στην κορυφή των Σκάρων υπάρχει μια υπέροχη κοιλάδα μα αιωνόβια δένδρα. Εκεί επί ενετοκρατίας υπήρχε πυροφυλάκιο, ενώ σήμερα υπάρχουν κεραίες κινητής τηλεφωνίας.
Οι Σφακιώτες αποτελούν ένα σύμπλεγμα χωριών και οικισμών που όταν λαλεί κόκορας στου Πρεμεντινού ξυπνάνε και οι Σπανοχωρίτες. Τόσο κοντά είναι, μηδαμινές οι αποστάσεις μεταξύ των χωριών.
Σ’ αυτήν την περιοχή υπάρχουν δυο μεγάλες λαγκαδιές, η Μέλισσα που κατεβαίνει μέχρι την Απόλπαινα που σε πολλά σημεία είναι απροσπέλαστη, αλλά αξίζει τον κόπο να επισκεφθείς τους νερόμυλους στην περιοχή του Κοσπέτου και όχι μόνο.
Η άλλη λαγκαδιά είναι η Λαγκάδα με το απείρου ομορφιάς πευκοδάσος που ξεκινάει από τα Ασπρογερακάτα και βγάζει κάτω στην πανέμορφη παραλία στα Πευκούλια.
Είναι μια διαδρομή που δεν μπορείς να λες ότι είσαι Λευκαδίτης και δεν την έχεις πραγματοποιήσει.
Παλαιότερα υπήρχε κάποιο σχέδιο για ένα δρόμο που ξεκινούσε από Νυδρί και αφού περνούσε μέσα από το λιβάδι της Καρυάς θα κατέληγε στα Πευκούλια.
Δεν γνωρίζω τι απέγινε με αυτόν τον δρόμο αλλά είναι αστείο αυτό που λένε μερικοί πως δεν τον θέλουν οι Νυδριώτες.
Άφησα τελευταία μια ωραία διαδρομή η οποία ξεκινά από Καρυά προς Εγκλουβή και αφού ξεδιψάσουμε στα πηγάδια του Αγίου Δονάτου μπορούμε να πάμε προς την κορυφή της Ελάτης όπου βλέπουμε Πατραϊκό κόλπο προς νότο ενώ βόρεια, ακόμη και την Κέρκυρα. Η συνέχεια της διαδρομής μπορεί να γίνει προς Χορτάτα και από κει Εξάνθεια, Δρυμώνα και Βουτιά στο Κάθισμα.
Νομίζω ότι οι κάτοχοι τετρακίνητων οχημάτων έχουν το ιδανικό όχημα για την προαναφερόμενη εκδρομή και ας σκεφθούν ότι πέρα από τα Ζαγοροχώρια υπάρχουν και τα Μανασοχώρια.
Αυτές οι περιπλανήσεις στην ορεινή Λευκάδα είναι κάτι το φανταστικό την άνοιξη όταν ανθίζουν τα σπάρτα οι αγριοκουτσουπιές οι ασφελαχτοί και πάρα πολλά αγριολούλουδα.

Υ.Γ. Ο δρόμος από Ασπρογερακάτα προς Πευκούλια μέσω Λαγκάδας προς το παρών είναι απροσπέλαστος λόγω κατολισθήσεων συνεπεία του σεισμού του περασμένου Αυγούστου. Απ’ ότι μαθαίνω ο Δήμαρχος Σφακιωτών καταβάλλει προσπάθειες μήπως και κάποιοι φιλοτιμηθούν και βοηθήσουν στην διάνοιξη – αποκατάσταση, τώρα προεκλογικά, γιατί μετά…

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΓΓΕΛΗΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".