- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Θρησκεία
-
Panvagil
-
Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2007 03:00
-
Εμφανίσεις: 687
Όσο περνάει ο καιρός και τα καθημερινά γεγονότα αυξάνουν την αγωνία και τον τρόμο πάνω στην πολύπαθη και εύθραυστη ράχη της κοινωνίας μας, σε παγκόσμιο επίπεδο, τόσο περισσότερο ενοχλητικά επιβεβαιώνεται η τραγική διαπίστωση, πως ο άνθρωπος είναι βαρειά ασθενής και η κοινωνία του διέρχεται τρομακτική κρίση. H δραματική διαπίστωση του ασκητή και αληθινά προοδευτικού πνευματικού ανθρώπου, πως θάρθει ο καιρός που οι συνετοί και λογικοί? οι προσγειωμένοι στην ελπίδα και οι βιώνοντες την ελευθερία άνθρωποι θα χαρακτηρίζονται τρελοί και θα πολεμούνται, γίνεται πραγματικότητα.
Kάποιες υπάρξεις θρεμμένες με το υδροκυάνειο του υλισμού, οι οποίες αποδέχονται την φονική σκέψη πως ο «ο άνθρωπος είναι ο,τι τρώγει»? που δεν αρνούνται πως «ο άνθρωπος είναι κρέας για συνωμοσία»? που υπερτονίζουν την αξία της ύλης αδιαφορώντας για το "δημιουργικό το πνεύμα", με κραυγές ή συνθήματα? με προκλήσεις ή υψωμένες γροθιές υπογραμμίζουν την κρίση και επαυξάνουν τους κινδύνους. Έτσι όμως ταυτίζονται με τους άλλους, τους απέναντι, που υπηρετούν τις ανερξάρτητες οικονομικά ομάδες? τις ομάδες που σκάβουν τις κοινωνίες και ρημάζουν τις κοινότητες των φτωχών και των αδύναμων στο πλανεμένο όνομα της ισότητας των λαών και της ευημερίας τους. Έτσι δουλεύουν και οι δύο το δίμορφο τέρας της παγκοσμιοποίησης, του οποίου η αθέατη κοιλιά είναι το υλιστικό χωνευτήρι των λαών.
Δίχως όρθια συνείδηση και ξεκάθαρη πνευματική ταυτότητα ο άνθρωπος θα γονατίζει κάτω από το αδιφάγο βάρος της ψυχοπνευματικής του κρίσης. Oι νέοι, άδειοι από πνευματικό περιεχόμενο, "δίχως ταυτότητα πιά", εύκολα θα σύρονται και ακόμη πιό εύκολα θα διασύρονται από τις έντονα ενοχλητικές ?διδαχές? του κυρίαρχου υλιστικού συστήματος. H έννοια της ελευθερίας, που είναι πρωτοκύτταρο δημοκρατίας και προοδευτικότητας, θα συντρίβεται κάτω από το βαρύ πέλμα της υλιστικής αντίληψης για την ζωή και τον άνθρωπο.
Στον βέβυλο πνευματικά και αχαλίνωτο αυτόν χώρο συνεχώς παρατηρούνται επικίνδυνες και αφορμάριστες μεταλλαγές. H ποικίλη, ακέφαλη και άκαρδη αντίδραση -συχνά με στόχο την αντίδραση- προκαλεί τις αντοχές των ανθρώπων. Eξάλλου το πάθος κάποιων συγκεκριμένων μειοψηφιών από χώρους υλιστικής αντίληψης, που επιχειρούν να επιρρεάσουν και με το αρρωστημένο πιστεύω τους να εξουσιάζουν τις πλειοψηφίες, αποκαλύπτει το μέγεθος και την ένταση της αρρώστειας.
Όσον αφορά δε στους νέους, αυτοί σίγουρα είναι φτηνά θύματα οικογενειών δίχως αγωνία ελευθερίας ζωντανής, που είναι το ουσιαστικότερο στοιχείο για την ύπαρξη και την λειτουργία του ανθρώπινου προσώπου. Tην ελευθερίας, που πάνω στο ιερό της σώμα αναπτύσσεται η ισότητα, η δημοκρατία και η ανθρωπιά. Δίχως αυτή τίθεται σε άμεσο κίνδυνο ο άνθρωπος και η κοινωνία του.
Δίχως την ελευθερία αυτή, που είναι ψυχική δύναμη? πνευματικός αυγασμός και υλική σταθερότητα ο άνθρωπος μετατρέπεται κατά τον κοινωνιολόγο, σε "σπορά της αντίδρασης"? σε "τυφλό όργανο μιας ανισόρροπης αντίθεσης"? σε φτηνό κουκουλοφόρο και δειλό διακινητή ανατρεπτικών και ισοπεδωτικών αρχών. Yπηρετεί την τυφλή αντίδραση δίχως να διαθέτει τον εσωτερικό, ποιοτικό οπλισμό της σύνεσης, της διάκρισης και της αγάπης.
H άγονη υλιστική και επικίνδυνη αγωγή από την οικογένεια συνενώνεται με την παθογένεια μιας ομάδας, στα δόκανα της οποίας συλλαμβάνεται και στο χέρσο ιδεολογικό ή κοινωνικοπολιτικό έδαφος τη οποίας κινείται, για να μετατρέπεται σε κοινωνικό αντιδραστήρα, που εύκολα ισοπεδώνει, φθείρει, καταστρέφει. Oδηγεί σε επικίνδυνες αντικοινωνικές συμπεριφορές με κυρίαρχο στοιχείο την αδιαφορία και την συνεχιζόμενη εκτροπή ποικίλης εντροπής. Oδηγεί σε φονικές κοινωνικές εκρήξεις.
H αντιδραστική αυτή επιχείρηση πολλές φορές μέχρι σήμερα δοκίμασε τις αντοχές του κοινωνικού σώματος κι έσπειρε την αγωνία, τον τρόμο και την φθορά σΆ αυτόν. Eπιβεβαίωσε δε την εκτροπή του ανθρώπινου προσώπου από τον χώρο όπου τον έταξε ο Θεός. Xώρο αλήθειας, αγάπης και ελευθερίας. Για να επιβεβαιώνεται ο φιλόσοφος, που υποστηρίζει πως ο άνθρωπος είναι ?σπασμός οδύνης μέσα στο σύμπαν?.
Mέχρι πότε όμως οι υλιστικές δυνάμεις θα ροκανίζουν τα κοινωνικά νεύρα? θα μολύνουν τα πολιτιστικά μας κύτταρα? θα θέττουν σε διαθεσιμότητα την ανθρωπιά μας και με σημαία την υποκρισία, την πολύμορφη ?κουκούλα? θα διασαλεύουν την ενότητα του κοινωνικού σώματος; Mε την πρακτική αυτή, που είναι η ουσιαστική δύναμη ύπαρξής τους, επιβεβαιώνουν απροκάλυπτα την κρίση του πολιτισμού και την ασθένεια του ανθρώπου.
Πρωτοπρεσβύτερος ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΖΑΜΠΕΛΗΣ