«ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗ»

Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
Panvagil
Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2005 22:19
Εμφανίσεις: 544

Η μοναξιά του Λευκάτα (πριν τις ανεμογεννήτριες)
Αυτοί που σπεύδουν να συνυπογράψουν την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών και του αιολικού πάρκου στη Νότια Λευκάδα καλούνται πρώτα να απολογηθούν για την πρωτοφανή τους αδράνεια ν’ αξιοποιήσουν το ομορφότερο κομμάτι του νησιού, το ακρωτήρι του Λευκάτα. Αυτοί που κόπτονται και βασίζονται σε πρόχειρες, ελλιπέστατες μελέτες, φουσκωμένα στοιχεία και αερολογίες για να καταστρέψουν βάναυσα το Πόρτο Κατσίκι έχουν χρέος να μας πείσουν γιατί δεν έχουν δώσει ζωή τόσα χρόνια τώρα σ’ αυτό το καταπληκτικό τοπίο προς όφελος των κατοίκων της Νότιας Λευκάδας αλλά και γενικά του νησιού. Γιατί ακούγεται ως ανέκδοτο ότι η ξένη εταιρεία με τις ανεμογεννήτριες θ’ αξιοποιήσει την περιοχή με δρόμους και άλλα καλούδια. Όσοι πιστεύουν σε τέτοια παραμύθια είναι βαθιά νυχτωμένοι. Μιλάμε για ιδιώτες που στόχο (και μοναδικό στόχο) έχουν το κέρδος. Και μόνο το κέρδος. Στα παλιά τους τα παπούτσια και το περιβάλλον και οι.. ιθαγενείς και το τοπίο. Χρήμα και μόνο χρήμα. Και είναι σε σωστή κατεύθυνση η αρνητική γνωμοδότηση (γι’ αυτό το έγκλημα) που ελήφθη από το Νομαρχιακό Συμβούλιο Λευκάδας. Που δεν συναίνεσε σε μια ελλιπέστατη μελέτη που παρουσίασαν οι εκπρόσωποι της ξένης εταιρείας, οι οποίοι μάλλον μας περνούν για... κάφρους! Προσοχή: Μιλάμε για 65-70 ανεμογεννήτριες που η κάθε μία θα έχει εμβαδόν βάσης ένα στρέμμα.!!! Δηλαδή 65 - 70 στρέμματα αμέσως θα γίνουν τσιμέντο. Αντίο πράσινο, αντί δένδρα, αντί περιβάλλον. Εκτός φυσικά τα καλώδια που θα τις συνδέουν και τους δρόμους που θα σκαφθούν. Εκτός από την οπτική ρύπανση που θα προκληθεί. Το Πόρτο Κατσίκι και γενικά όλη η περιοχή θα γίνει τσιμέντο και τεράστιες ανεμογεννήτριες. Επειδή κάποιοι θέλουν να θησαυρίσουν. Και αυτή η... καραμέλα για τα καλά της αιολικής ενέργειας μας τα είπαν και άλλοι. Και εμείς έχουμε ταξιδέψει, έχουμε διαβάσει.

Όλοι εμείς που αγαπάμε τη Λευκάδα και πονάμε αυτό το τόπο πρέπει με κάθε τρόπο να εμποδίσουμε αυτό το έγκλημα. Γιατί πρόκειται για έγκλημα σε βάρος του περιβάλλοντος, σε βάρος του τοπίου. Το θέμα αφορά όλους. Και πρέπει να αντιμετωπιστεί από όλους. Πριν είναι αργά. Και είναι ήδη αργά!

Με την ευκαιρία να πούμε και δυο λόγια για το Λευκάτα. Εδώ ο μύθος θέλει την ποιήτρια Σαπφώ να δίνει τέλος στη ζωή της απελπισμένη από το πάθος του έρωτα. Αυτά τα λευκά βράχια βάφτισαν και το νησί Λευκάδα. Αυτή είναι μια από τις πολλές εκδοχές για την προέλευση του ονόματός του. Λίγο πριν το φάρο, ο δρόμος οδηγεί στο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου Ιράς ή Νηράς, ένα αξιόλογο ιστορικό μοναστήρι που ιδρύθηκε πιθανότατα στις αρχές του 17ου αιώνα, το 1637 ή και παλαιότερα. Χτίστηκε από εφτά οικογένειες που αφιέρωσαν μεγάλη ακίνητη περιουσία σ' αυτό. Ο σημερινός ναός είναι μεταγενέστερος. Το τέμπλο του είναι σύγχρονο με τις εικόνες του που έγιναν το 1799. Δεκατρείς εικόνες του δωδεκαόρτου και τα τρία δεσποτικά είναι έργα του αγιογράφου Ανδρέα Μπέτζου. Είναι όλες ζωγραφισμένες με ειδικό αβγόχρωμα πάνω στο σανίδι και διατηρούνται σε αρκετά καλή κατάσταση. Η δεσποτική εικόνα του Αγίου Νικολάου είναι έργο ενός άλλου γνωστού αγιογράφου, του Δημητρίου Φώσκαρη από το 1699. Είναι η πιο παλιά ενυπόγραφη και χρονολογημένη φορητή εικόνα της Λευκάδας, η οποία κλάπηκε και ξαναβρέθηκε το 1979 με πολλές φθορές. Σήμερα φυλάσσεται σε κτήριο του μοναστηριού στο χωριό Αθάνι. Το μοναστήρι δεν έχει τοιχογραφίες. Ο τελευταίος μοναχός που ασκήτευε εκεί, πέθανε το 1949. Ο φάρος του Λευκάτα χτίστηκε πάνω σε αρχαίο ναό αφιερωμένο στον Απόλλωνα. Το ιερό του Λευκάτα Απόλλωνα ήταν γνωστό σε όλο τον αρχαίο κόσμο. Κάθε χρόνο γίνονταν γιορτές πανελλήνιες προς τιμήν του θεού. Ήταν προστάτης των ναυτικών, γιατρός του σώματος και της ψυχής. Για αυτό και οι αρχαίοι πίστευαν ότι πηδώντας από τα βράχια αυτά η ψυχή απελευθερωνόταν από το βάρος των παθών και εξιλεωνόταν από τις αμαρτίες. Σήμερα ελάχιστα ίχνη του αρχαίου ναού διακρίνονται κάτω από το φάρο. Το τοπίο όμως είναι τόσο εντυπωσιακό, που μεταδίδει στον επισκέπτη τη μαγεία του μυστηριακού χαρακτήρα του.

Τον περασμένο μήνα επισκέφθηκα στο Πνευματικό Κέντρο την έκθεση του φίλου Γιάννη Βαγενά ο οποίος ζει στην Αλεξανδρούπολη. Ο κυρ Γιάννης είναι ο πατέρας της δημοσιογράφου Ντίνας Βαγενά που εργάζεται στην “Ελευθεροτυπία”. Καλωσυνάτος και χαμογελαστός. Όμορφα έργα, με χρώμα Λευκάδας, από ένα άνθρωπο που ζει τόσα μακρυά απο το νησί μας αλλά ζει με τις εικόνες του.

Αναχωρώντας,
πριν φύγω
μια χούφτα ήλιο
θα κλείσω σφιχτά
στα χέρια μου,
και μέσα στα σκοτάδια
θα παίζω μαζί του,
όπως με το φακό
όταν ήμουν παιδί
κάτω από τις κουβέρτες
που ανακάλυπτα τον κόσμο».
Όμορφοι στίχοι από τον Γιώργο Σ. Φίλιππα - Πανάγο.

Το διάβασα στα “Καρσάνικα Νέα” και το αντιγράφω. “Κανένα μεγάλο έργο δεν έχει δρομολογηθεί στο νομό μας. Ο εγκάρσιος άξονας Νυδρί - Βαυκερή - Καρυά - Αγιος Νικήτας ενώ είχε ενταχθεί στο Γ' ΚΠΣ πέντε χρόνια τώρα και το έργο βρίσκεται ακόμη στα χαρτιά. Το είπε ο κ. Αλέκος Σταύρακας (πρώην δήμαρχος Καρυάς).

ΗΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".