«ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗ»: «Γιατί του αγαπώ μαζί γεννήθηκαν οι χρόνοι απ’ το δρόμο Σου»

Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
Panvagil
Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2005 20:46
Εμφανίσεις: 621

Τις προάλλες κάποιος Λευκαδίτης κέντρισε τη μνήμη μου για τα χάβαρα. Το καταπληκτικό αυτό όστρακο. Ένα είδος που φυσικά δεν το γνωρίζουν οι νεότεροι. Και παράλληλα με πήγε χρόνια πίσω το άρμα της νοσταλγίας για τις καταπληκτικές ταβέρνες με τους μεζέδες στην παλιά Λευκάδα. Θυμάμαι (και αναπολώ) όταν μικρός ακόμη ξυπόλυτοι, παίζοντας δίπλα στα αυλάκια με τη μούτελη, πήγαινα στην ταβέρνα του Κουτσινή, δίπλα στην Παναγία των Ξένων, για να εισπράξω το χαρτζιλίκι απο τον παππού μου. το Νιόνιο (αυτόν τον τίμιο βιοπαλαιστή που δεν θα τον ξεχάσω ποτέ μου γιατί ήταν ένας καταπληκτικός άνθρωπος). Θυμάμαι τις ταβέρνες του Καλογιάννου, του Μυτα και του Μπελεμέ. Σ' αυτές, λοιπόν τις ταβέρνες πηγαίνανε οι μερακλήδες οι μπουρανέλλοι νταβάδες με μεζέ. Μοναδικοί μεζέδες για να συνοδεύσουν το ούζο ή το κρασί όπως: λούφες, μπουρδέτα, γαλέους, ρίνες, τσίρους, μπακαρελάκια, βραστούς αυγομένους παγούρους (“παούρ’ απο το ιβάρ”), γάμπαρες, καποσάντες, προσφορίτες, αλμυροσαρδέλες, κουκούτσες και τόσους άλλους μεζέδες. Ήταν η εποχή της φτώχιας. Αλλά όπως λέει και ο σοφός λαός “η φτώχεια θέλει καλοπέραση”. Αλλά τι να πρωτοθυμηθεί κανείς απο αυτή την εποχή με τους φοβερούς τύπους. Θυμάμαι τον Ταγέα και τον Μπίρια. Ο Γεράσιμος καλόκαρδος και μεγάλη ψυχή - είχε ένα καροτσίνι, τη Σούζη - και σύχναζε στου Μύτα. Ο Σταύρος ο Ταγέας φώναζε “Αβάρααα!”' Θυμάμαι τον Αντρέα τον Όπερα ή Ριγολέτο (που έσπρωχνε το καροτσίνι του σφυρίζοντας ριγολέτο) τον μπάρμπα Αντρέα με τα γλυκά του, τ’ αμπαλί στου Πάλα, τον Βαλαμόντε με τις διαλέξεις, τον Μπολσεβίκο, τον Σεραφείμ, το φοβερό Ζαχαρή με τις φάρσες του. Και τόσους άλλους. Στην μνήμη όλων αυτών των παλιών μπρανέλων - αφιερώνω το καταπληκτικό - ποίημα του μεγάλου Κώστα Ντε Βαλαμόντε με τίτλο “Λευκάδα”:

Ω, Σύ παραπόδας Ενετού ανόγραμμα της Σικελίας Μέτωπο
Λευκάδα κλαδωτή από πολυελαίους φωτοσκιάσεων.
Σου έφερα τον ωκεανογράφο του ορίζοντα
να αστραπογράψει μυριόηχος ο Νομοπλάστης.
Να η όαση του κάμπου Σου στη δίψα της ερήμου.
Να οι προτομές που χειροτόνησαν οι ίσκιοι Σου.
Εσύ Βυζαντίου ανάγνωσμα, ορθοπτέρυγου Φανερωμένης.
Το κάποτε της ζωής μου το ζωηφόρο σώσμα.
Πόσων γενιών πατήματα εφώλιασαν στις σκέπες Σου.
Ζευγολάτης εφύτευσε αντρότητες στις πόρτες Σου Νησί,
γιατί του αγαπώ μαζί γεννήθηκαν οι χρόνοι απ' το δρόμο Σου
ηρωθεόρατος Oδυσσεολόγος είσαι γενέτειρα μου.
Απαλός αγέρας Ιόνιος στο κάθισμα της μάνας
πριν γεννηθεί το σήμερα εβύζαξε ο κόρφος Σου
να σκάψει τη λιθιά γονατισμένη στο ντύσιμο του Φάρου
Μέσα στα πλοία του αντίλαλου πολύχρωμες σημαίες.
Βωμός απ' το Λευκάτα η στεριά νίβει τα μνημεία,
O θρόνος της Σαπφούς στην άβυσσο του γαλάζιου.
Η γέννα σου το Κάστρο και η μήτρα σου τα ύψη.
Η σταυρωμένη πέτρα του αετού πίνακας του νου μου.

Στην Πάτρα μεταφέρθηκε έκθεση μικροχαρακτικής ex- libris (όπου το καλοκαίρι φιλοξενήθηκε στο δημαρχείο Λευκάδας.) Συμμετέχουν 250 χαράκτες, από 36 χώρες με 400 έργα τους. Αξιέπαινη προσπάθεια του περιφερειάρχη Παναγ. Καββαδά και της εκλεκτής Λευκατιδίτισσας Χαράς Παπαδάτου - Γιαννοπούλου. Και ας μην ξεχνάμε ότι ο Λευκαδίτης χαράκτης, καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, εκλεκτός μου φίλος, ο Γιάννης Γουρζής ήταν ο εμπνευστής και η ψυχή της έκθεσης. Ο ίδιος αυτή την περίοδο οργανώνει έκθεση με τα χαρακτικά του στην Αθήνα, στον χώρο Τέχνης “william james” (Υμηττού 64, Χολαργος, τηλ. 210 6534326). Η έκθεση θα λειτουργεί μέχρι την Κυριακή 20 Νοεμβρίου.