ΤΑ ΠΑΣΟΚΙΚΑ ΚΑΛΠΟΜΗΝΥΜΑΤΑ

Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
Panvagil
Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2007 03:00
Εμφανίσεις: 685

- Μια ξεχωριστή περίπτωση
Θα κατατεθεί εδώ μια ιδιαιτερότητα, που αν και ήταν γνωστή στους τοπικούς κύκλους πριν απΆ τις εκλογές του 2004, φαίνεται να θέριεψε κατά την προεκλογική περίοδο των πρόσφατων εκλογών και εξηγεί πολλά από το τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα.
Ο υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ Σ. Μαργέλης έχει μια συνεχή και έντονη παρουσία στην πολιτική ζωή του τόπου σχεδόν για τρεις δεκαετίες.
Προσέφερε τις υπηρεσίες του για τρεις τετραετίες σαν Δήμαρχος Λευκάδας και μια τετραετία σαν Νομάρχης, ενώ βρέθηκε, αν δεν κάνω λάθος, μια τετραετία επικεφαλής της μειοψηφίας στο Δήμο και μια επικεφαλής της μειοψηφίας στη Νομαρχία.
Το έργο που προσέφερε στον τόπο απΆ όλες αυτές τις θέσεις, όπως συνήθως συμβαίνει, είναι αμφιλεγόμενο: Οι φίλοι (και οι συνεργάτες του) το χαρακτηρίζουν μοναδικό και πολύ σημαντικό, ενώ οι αντίπαλοι (και οι εχθροί του) αντίθετα, θεωρούν πως ό,τι έκανε, εκτός από λίγο κι ασήμαντο, αποδείχτηκε και προβληματικό. Με τους δεύτερους μάλλον, συντάσσονται και όσοι εκτιμούν πως αν και οι περισσότερες θητείες του συνέπεσαν (χρονικά) με τον πακτωλό χρημάτων που έρεε απΆ την Ε.Ε. με τη μορφή πακέτων στήριξης, δεν κατάφερε τίποτα σπουδαίο σ' αυτή την ευνοϊκή συγκυρία.

Ταυτόχρονα, η μακρόχρονη άσκηση εξουσίας εκ μέρους του, δημιούργησε δύο ακόμη ομάδες πολιτών. Αυτούς που για διάφορους λόγους ευεργετήθηκαν, οι οποίοι συντάχθηκαν με τους φίλους και αυτούς που απέκτησαν δικαιολογημένα ή όχι παράπονα (το λεγόμενο πολιτικό κόστος), οι οποίοι συντάχθηκαν με τους δεύτερους. ΣΆ αυτούς τους τελευταίους πρέπει να προστεθούν και αρκετοί αφοσιωμένοι πολιτικοί φίλοι και υποστηρικτές εσωκομματικών του αντιπάλων, κατά το παρελθόν.

Η συνισταμένη όλων αυτών των αντίρροπων διεργασιών και αντικρουόμενων εκτιμήσεων είχε σαν αποτέλεσμα την δημιουργία δυο τάσεων σχετικά με το συγκεκριμένο υποψήφιο, που ερμηνεύουν πολλά απΆ τα μηνύματα των εκλογικών αποτελεσμάτων τόσο του 2004 όσο και του 2007.

Οι στενοί πολιτικοί του φίλοι μαζί με τους πιο ένθερμους οπαδούς του ενεργοποιήθηκαν προσπαθώντας να διευρύνουν την φιλική τάση και να δημιουργήσουν ένα ευνοικό ρεύμα υπέρ του υποψηφίου από την κομματική βάση του Κινήματος.
Έτσι δεν παρέλειψαν να κάνουν έντονη την παρουσία τους στις τοπικές κομματικές οργανώσεις και στα τοπικά κομματικά δρώμενα γενικότερα.

Η προσπάθειά τους πέτυχε κατά το ήμισυ, αφού ο υποψήφιός τους πήρε τη γενική πρωτιά σε σταυρούς το 2004, όπως και την πρωτιά στο κόμμα, έστω και με λιγότερες ψήφους το 2007.

Οι φανατικότεροι από τους άσπονδους ¨συντρόφους¨ του αντίθετα, αποστασιοποιημένοι και αδρανοποιημένοι οργανωτικά, δήλωναν από το 2004 ακόμη, ότι ¨αυτόν εγώ δεν πρόκειται να τον βγάλω βουλευτή¨ και μετανάστευσαν στις εκλογές προς διάφορες κατευθύνσεις, είτε προς τα κόμματα της αριστεράς, είτε στο άκυρο και το λευκό, είτε ακόμη και προς τη Ν.Δ.(!), αφού δεν πείσθηκαν από τις εναλλακτικές προτάσεις του ψηφοδελτίου και εκτίμησαν πως ψηφίζοντάς το απλά θα μετατραπούν σε νεροκουβαλητές του ¨εχθρού¨. Κάπως έτσι (πρέπει να) εκλέχθηκε τότε η Ν.Δ.

Η έλλειψη πειστικού δεύτερου πόλου ορφάνεψε την άλλη τάση και προκάλεσε σύγχηση στους εναπομείναντες μισούς της κομματικής βάσης, που δεν συμφωνούσαν με την προοπτική εκλογής του συγκεκριμένου υποψηφίου.
Έτσι κινήθηκαν ασύνταχτα προς διάφορες κατευθύνσεις:

Κάποιοι ακολούθησαν τους φανατικούς στις εκτός Κινήματος περιπλανήσεις τους, κάποιοι άλλοι ψήφισαν ασταύρωτο το κομματικό ψηφοδέλτιο, κάποιοι πείστηκαν να δώσουν το σταυρό τους στην άλλη κομματική επιλογή ελπίζοντας και μερικοί έκαναν το ίδιο, όχι γιατί ήλπιζαν αλλά γιατί υπερίσχυσε τελικά ο κομματικός τους πατριωτισμός.

Μεταξύ των δύο εκλογών, μεσολάβησε η περιβόητη κατάθεση, που είχε σαν φυσικό αποτέλεσμα τη διόγκωση του μπλοκ των πολεμίων του ενώ ενίσχυσε το φρόνημα αντίδρασης όσων είχαν μεταναστεύσει το 2004, οι οποίοι και αισθάνθηκαν πλέον «δικαιωμένοι». Παράλληλα, εξ αφορμής των ανωνύμων επιστολών, πείστηκαν και όσοι αρνούνταν να πιστέψουν πως όντως υπήρξε τέτοια κατάθεση. Έτσι το ρεύμα απόδρασης ενισχύθηκε και την πλήρωσε ο Νώντας.

Αξιοπερίεργα όμως είναι και τα πολιτικά ρίσκα που πήρε το κεντρικό ΠΑΣΟΚ σχετικά μΆ αυτή την υπόθεση, αφού διαπιστώθηκε ότι ήταν γνωστή η κατάσταση και μάλιστα με λεπτομέρειες, σε όλα τα αρμόδια ανώτατα κλιμάκια, έως Προέδρου!


- Οι άλλες «δημοκρατικές» δυνάμεις
Εκφράστηκαν ισχυρά παράπονα, εκ μέρους υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ, πως κάποιοι κομματικοί παράγοντες έμειναν εντυπωσιακά απαθείς (και ανενεργοί) στην τελευταία προεκλογική περίοδο και μάλλον έχουν δίκιο.

Όπως δίκιο έχουν και στις αιτιάσεις τους για συγκεκριμένους φιλόδοξους τοπικούς μελλοντικούς ηγέτες του χώρου, οι οποίοι παρΆ ότι δημοσίως φαίνονταν υποστηρικτικοί μέχρι παρεξήγησης, η προσεκτική μελέτη του εκλογικού αποτελέσματος τους βγάζει μάλλον ζημιάρηδες.

Ακόμη και για κάποιες πικρίες των δημοτικών εκλογών λένε, που δεν αποκλείεται να βρήκαν την έκφρασή τους στις εκλογές της 16ης του Σεπτέμβρη.
Λίγο αργά βέβαια απασχόλησαν τους παραπονιάρηδες αυτά τα παρατράγουδα.

Θα τους λέγαμε μάλιστα πως θα ήταν πολύ καλύτερα να είχαν προβλέψει αυτές τις εξελίξεις και να μην συμμετείχαν κατά το παρελθόν και οι ίδιοι στην εκτροφή αυτών των ανώμαλων καταστάσεων.

Διότι, όταν κανείς ανοίγει το κουτί της Πανδώρας...
Τελικά εκτιμούμε πως η επίδραση όλων αυτών των παραμέτρων, χωρίς να είναι βέβαια η μητέρα της ζημιάς, αναμφίβολα έδρασε ενισχυτικά.


- Προφητείες
Οι παραπάνω επεξηγηματικές θεωρίες δεν είναι βέβαια δική μας αποκλειστικότητα, αλλά κυκλοφορούν ευρύτατα, κυρίως στους πασοκικούς κύκλους. Εμείς απλά τις μαζέψαμε και τις καταθέτουμε γιατί διαθέτουν περίσσευμα λογικής και επαλήθευσης.

Αυτές ακριβώς είχαμε υπΆ όψιν μας όταν, πριν ακόμη δοθούν τα χρίσματα επισήμως, γράφαμε πως θα ήταν λάθος των κομμάτων αν αρκεσθούν να διερευνήσουν δια των δημοσκοπήσεων μόνο τη θετική απήχηση των υποψηφίων στην κοινή γνώμη.

Θα έπρεπε, υποστηρίζαμε, να εξετάσουν και την ενδεχόμενη αρνητική επίδραση του καθενός στον κομματικό του χώρο, που θα μπορούσε να προκαλέσει αιμορραγία ψηφοφόρων προς άλλα κόμματα.

Φάνηκε όμως πως η φωνή μας ήταν εξαιρετικά αδύναμη για να φθάσει στους έτσι κι αλλιώς βαρήκοους κομματικούς ηγήτορες (και στις αυλές τους). ΓιΆ αυτό και τους αφιερώσαμε τη γελοιογραφία με τον γαλαντόμο πρόεδρο!
Ίσως ο καταποντισμός του Πασοκικού ψηφοδελτίου αλλά και το Βατερλώ του πρώην βουλευτή, να πείσουν και τα δύο μεγάλα κόμματα πως πρέπει επιτέλους να αναθεωρήσουν το μύθο του «εν δυνάμει» υποψηφίου και να τολμούν από καιρού εις καιρόν τη ριζική ανανέωση καταφεύγοντας στον μηδενισμό του κοντέρ...

ΝΙΚΟΣ ΓΑΖΗΣ