ΥΠΟΤΟΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑ

Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
Panvagil
Παρασκευή, 01 Φεβρουαρίου 2008 02:00
Εμφανίσεις: 471

Αρχιεπισκόπου θανόντος και με την επικαιρότητα να στρέφεται απότομα στο έργο και την ζωή του Χριστόδουλου, η υπόθεση Ζαχόπουλου και όλα τα τελευταία διαδραματιζόμενα στις οθόνες αλλά και τα γραφεία των ανακριτών, προσωρινά παγώνουν. Με όχι και τόσο πολωτικό κλίμα, η υπόθεση που συντάραξε το τελευταίο διάστημα την χώρα, απλώνεται σε πολλούς χώρους αλλά ουδείς μετακινείται από την θέση του, παρά τα τόσα ονόματα που ενεπλάκησαν τελευταία στην υπόθεση.
Προηγήθηκε πριν από λίγες ημέρες και η επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Τουρκία που και πάλι δεν προσέφερε κάτι το συνταρακτικό για την περίφημη «εξομάλυνση» των σχέσεων των δύο χωρών, την επίλυση του κυπριακού, αλλά και τις σχέσεις Τουρκίας και ΕΕ. Η ατζέντα μάλλον κρατήθηκε κρυφή και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα μετά την καταιγιστικές αποκαλύψεις της υπόθεσης Ζαχόπουλου, τα πολεμικά μέτωπα μεταξύ Αναστασιάδη και Τριανταφυλλόπουλου αλλά και η εμπλοκή Κουκοδήμου, που με σπαρτιάτικα ρητά απαντά στις αιτιάσεις, είναι τουλάχιστον υποτονικό και «χαλαρό» σε σχέση με τις εκτυλισσόμενες καταστάσεις. Ο κόσμος βέβαια διερωτάται για την εξέλιξη της υπόθεσης Ζαχόπουλου, ο οποίος βγήκε από την Εντατική και αναμένεται η απολογία του στον ανακριτή. Τι προβλέπεται να αποκαλύψει ο κος Ζαχόπουλος; Ουδείς το γνωρίζει. Όπως ουδείς δεν φαίνεται να μετακινείται από την θέση του, μετά την απίστευτη σκανδαλολογία και την εμπλοκή πολλών ονομάτων στην πολύκροτη αυτή υπόθεση. Από την άλλη μεριά έχουμε ένα ΠΑΣΟΚ που συνεχίζει να βιώνει τον μετεκλογικό απόηχο.
Έτσι, ο Γιώργος Παπανδρέου, πέρα από κάποιες συνταρακτικές δηλώσεις του στυλ «είμαστε στην δίνη ενός υποκόσμου, μυστικών υπηρεσιών, λάσπης και σήψης και έχουμε μια κυβέρνηση που δεν ασχολείται με τις ανοικτές πληγές της κοινωνίας», φαίνεται να νοιάζεται περισσότερο για τις εσωκομματκές ζυμώσεις και την πολυπόθητη τελικά μη δημιουργία από τον Ευάγγελο Βενιζέλο της περίφημης «Ομάδας».
Αυτό διεφάνη και από την πρόσφατη επικοινωνία που είχαν οι δύο τους. Βέβαια, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, προσπαθεί με κάθε τρόπο να εκμεταλλευτεί τα όποια κυβερνητικά παραστρατήματα, όμως παίρνει και τις αναγκαίες προφυλάξεις του και στο εσωτερικό.
Το όλο κλίμα φαίνεται τελικά να ευνοεί τον ΣΥΝ, που λίγο πριν το 5ο του συνέδριο για την εκλογή προέδρου, παρουσιάζει μια έντονη κινητικότητα, δοθέντος του γεγονότος ότι οι δημοσκοπήσεις τον ανεβάζουν κατακόρυφα. Έτσι, ο ΣΥΝ θεωρεί ότι θα βγει ενδυναμωμένος από το 5ο του συνέδριο τον Φλεβάρη, και με καινούργιο πρόεδρο θα συνεχίσει την ανοδική του πορεία. Πως εξηγείται αυτό το στάσιμο και υποτονικό κλίμα; Μα στην στάση αναμονής που τηρούν τα κόμματα ενόψει της κατάθεσης Ζαχόπουλου.
Το ίδιο και ο κόσμος που αγωνιά να κοιτάξει από την κλειδαρότρυπα στην ούτως ή άλλως εκφυλισμένη πολιτική ζωή. Ο κόσμος την ίδια στιγμή απαιτεί εξηγήσεις, απολαμβάνοντας τα γαργαλιστικά DVD των εφημερίδων. Δεν ξέρεις τελικά τι περισσότερο τον ενδιαφέρει: οι ροζ ιστορίες ή η διαφθορά στον πολιτικό βίο; Οι διάφορες εξηγήσεις φαίνεται να μην πείθουν τους πολίτες. Δείχνουν απορημένοι αλλά ταυτοχρόνως και πολύ περίεργοι. Έχοντας πειστεί ότι ο πολιτικός κόσμος είναι βυθισμένος στην διαφθορά, σχολιάζουν τις εξελίξεις από ένα κλίμα που μόνο έντονα πολιτικοποιημένο δεν είναι. Ένα κλίμα που εμπλουτίζεται από εμπρηστικές αλλά όχι και τόσο ριζοσπαστικές δηλώσεις. Και τα ερωτήματα για το ποιος θα δώσει το νέο έναυσμα για μια διαφορετική πολιτική ζωή παραμένουν ως έχουν.
Οι πολίτες, όσο κακομαθημένοι και αν είναι, μετά το συνεχές κοίταγμα από την κλειδαρότρυπα, θα αναζητήσουν καινούργιες αφορμές για ενασχόλησή τους με τα κοινά. Ποιος θα τους τις δώσει; Ίσως να μην υπάρχουν πια οι προϋποθέσεις για μια ομαλή πολιτική ζωή. Ίσως απλά, ο τόπος επειδή πρέπει να κυβερνάται, να υφίσταται απλά «χαλαρές» κυβερνήσεις και ισχνό αντιπολιτευτικό λόγο. Ίσως μονάχα φρικαλέες ροζ ιστορίες να μονοπωλούν εφεξής το ενδιαφέρον των πολιτών. Και μόνο αυτές να διαταράζουν το ούτως ή άλλως υποτονικό πολιτικό κλίμα.
Είμαστε στο 2008. Αρκετά μακριά από παλαιότερες κοινωνικές συγκρούσεις που είχαν ταυτόχρονα λιγότερες αφορμές. Βρισκόμαστε ενώπιον της πανηγυρικής επικράτησης ενός νοσηρού και απόλυτα βαρετού πολιτικού κλίματος. Μακριά από εξεγέρσεις και κοινωνικές αντιστάσεις. Μακριά από ριζικές αμφισβητήσεις αλλά στην διαδρομή μιας εκ των ενδοσυστημικής πολιτικά αδιέξοδης πορείας. Έτσι, οι πολίτες αντί να κοιτούν και να απορούν για το τι κρύβεται στο παρασκήνιο, είναι προτιμότερο να δουν τα χάλια των κομμάτων και να αποφασίσουν μια και καλή τι θα τους ξημερώσει. Προπαντός χωρίς απορίες.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ
(ΣΗΠΕ)