- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
-
Panvagil
-
Τετάρτη, 27 Μαΐου 2009 03:00
-
Εμφανίσεις: 399
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, βρέθηκε στη Λευκάδα και μίλησε στην κεντρική πλατεία της πόλης , στην κεντρική προεκλογική εκδήλωση του κόμματος.
Παρά την αλλαγή του τόπου διεξαγωγής της εκδήλωσης την τελευταία στιγμή, αρκετός ήταν ο κόσμος που πήγε και παρακολούθησε την εκδήλωση. Σας παραθέτουμε την ομιλία. Επιχείρηση διοχέτευσης δυσαρέσκειας σε αβλαβείς για το σύστημα επιλογές. Προπαγανδίζουν την αποχή. Προσπαθούν να κάνουν ελκυστικό το τριήμερο για εκδρομές. Ερμηνεύουν ως πολιτικά ορθή αυτή τη στάση καθώς το μόνο που τους έχει μείνει είναι όχι βέβαια να υπερασπιστούν τα δυο κόμματα εξουσίας και το πολιτικό σύστημα που αυτά οικοδόμησαν, γιατί αυτό μπάζει απο παντού, αλλά να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι « δε βαριέσαι όλοι το ίδιο είναι»
Ε λοιπόν δεν είμαστε όλοι το ίδιο και αυτό το γνωρίζει καλά ο κόσμος.
Δεν οικοδομήσαμε εμείς το πολιτικό σύστημα της διαφθοράς και της διαπλοκής. Δεν οικοδομήσαμε εμείς το κομματικό κράτος του ρουσφετιού και της διαπλοκής. Δεν ξεπουλήσαμε εμείς το δημόσιο πλούτο. Δεν ξεφλουδίσαμε εμείς τις εργασιακές σχέσεις και το κοινωνικό κράτος. Δεν γεμίσαμε εμείς τα κομματικά μας ταμεία με το μαύρο χρήμα της Siemens και των άλλων προμηθευτών του ελληνικού δημοσίου.
Και αυτό ο κόσμος το καταλαβαίνει όσο και αν τον βομβαρδίζουνε με πόλωση, με ψεύτικες υποσχέσεις και αντιπαραθέσεις. Τους έχει πια πάρει χαμπάρι.
¶ρα τι μένει στο σύστημα για να αυτοπροστατευτεί;
Τι μένει στο σύστημα για να σωθεί από τον εφιάλτη της κατάρευσης;
Τον θυμάστε αυτόν τον εφιάλτη που ζούσαν όλη τη περυσινή ¶νοιξη και το καλοκαίρι, που είχαν χάσει τον ύπνο τους και από το βράδυ ως το πρωί σχεδιάζαν πως θα πολεμήσουν, πως θα αναχαιτήσουν, τη δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ.
Στην αρχή μας ζήτησαν να γίνουμε μια δύναμη που θα στηρίξει το σύστημα και μεις τους είπαμε ευχαριστούμε αλλά δε θα πάρουμε.
Αυτό ήταν. Από κει και πέρα εμείς είμασταν η αιτία για κάθε δυστυχία που επρόκειτο να βρεί αυτή την έρμη χώρα. Για την ακυβερνησία, για τη κρίση για τους σεισμούς και τις θεομηνίες.
Έφτασαν στο σημείο από κει που μας ζητάγανε επιμόνως να γίνουμε κομμάτι του συστήματος στηρίζοντάς το για να μη καταρρεύσει, από κει που μας ζητάγανε επιμόνως να στηρίξουμε κυβέρνηση συνεργασίας δίχως όρους και προϋποθέσεις, να μας κατηγορούν ευθέως το περασμένο Δεκέμβρη ότι είμαστε εκτός τόξου δημοκρατικής νομιμότητας.
Γιατί όλα αυτά έχετε αναρωτηθεί;
Γιατί εμείς δεν είμαστε μια αβλαβής για το άρρωστο πολιτικό μας σύστημα δύναμη.
Αντιθέτως ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο στα λόγια, είναι δύναμη ανατροπής για το δικομματισμό, είναι δύναμη αλλαγής στα πολιτικά πράγματα του τόπου, είναι δύναμη επικίνδυνη γι αυτούς που κυβερνάνε.
Τους μεγαλοβιομήχανους και τους μεγαλοεργολάβους, τους εφοπλιστές και τους μεγαλοεπιχειρηματίες, όλους αυτούς τους προνομιούχους του χρήματος, που όλα αυτά τα χρόνια στη χώρα μας γέμισαν πλούτο και χρήμα από τον ιδρώτα του εργαζόμενου, του συνταξιούχου, του μικρομεσαίου επιχειρηματία, του αγρότη.
Και τώρα, μέσα στη κρίση, με προκλητικό τρόπο θέλουν να συνεχίζουν να κερδίζουνε και μας καλούνε να κάνουμε κι άλλες θυσίες.
Είμαστε επικίνδυνη δύναμη γι αυτούς γιατί εμείς ένα χρόνο τώρα δε κάτσαμε στη γωνιά μας να καμαρώνουμε τα δημοσκοπικά μας μεγέθη αλλά οργανώσαμε αντιστάσεις, συμμετείχαμε σε όλες τις κοινωνικές συγκρούσεις με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Γιατί εμείς δεν είμαστε η αριστερά που είχαν καλομάθει να τη βλέπουν να ξεσκονίζει τα λάβαρα από τους αγώνες του παρελθόντος, αλλά να μη τους κάθεται στο σβέρκο, να μη τους στήνει εμπόδια στις δουλειές τους.
Αυτή την αριστερά αν θέλουν μπορούν να την αναζητήσουν αλλού, όχι σε μας.
Εμείς θα στεκόμαστε εμπόδιο στα σχέδιά τους αψηφώντας τις επιθέσεις του συστήματος και το πολιτικό κόστος. Θα στεκόμαστε πάντα στο πλευρό των οικονομικά ασθενέστερών, στο πλευρό των μη προνομιούχων, υπερασπιζόμενοι τις ανάγκες των πολλών.
Των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν τον εφιάλτη της επισφάλειας.
Των αγροτών που αγωνίζονται για την επιβίωσή τους.
Των φοιτητών και των πανεπιστημιακών που υπερασπίζονται το κοινωνικό αγαθό της δωρεάν δημόσιας παιδείας.
Των μεταναστών, που είναι θύματα της πιο σκληρής εκμετάλλευσης και της πιο άγριας κρατικής αυθαιρεσίας.
Είμασταν, όμως και θα είμαστε και στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το περιβάλλον.
Στα κινήματα για τους ελεύθερους χώρους.
Στις κινητοποιήσεις που κέρδισαν σημαντικές νίκες ενάντια στον λιθάνθρακα.
Στην υπεράσπιση του φυσικού πλούτου από κάθε είδους χρυσόβουλα, γήπεδα γκολφ, μεγαλοεργολάβους και μεγαλοξενοδόχους.
Στη μονή Τοπλού, στο Βατοπέδι, στον Ασωπό.
Στις συγκρούσεις με τα μεγάλα συμφέροντα όπως στον Ελαιώνα.
Εκεί όπου συγκρουστήκαμε με θεούς και δαίμονες και πετύχαμε μια γενναία και μεγαλειώδη νίκη.
Η προχθεσινή απόφαση του ΣτΕ δικαιώνει απόλυτα τις θέσεις και τον αγώνα μας, αφήνοντας βαριά εκτεθειμένο τον δήμαρχο των εργολάβων και του τσιμέντου, τον κο Κακλαμάνη που έχει το θράσος ακόμη και σήμερα που τον έχουν πια όλοι πάρει χαμπάρι, να μας επιτίθεται.
Από την υπόθεση αυτή όμως δε βγήκε εκτεθειμένος μόνο ο Κακλαμάνης που του χαλάσαμε το deal με το μεγαλοεργολάβο.
Από την υπόθεση αυτή βγήκαν εκτεθειμένοι και όλοι όσοι αρέσκονται να μιλούν για οικολογία και για περιβάλλον αλλά όπου υπάρχουν συγκρούσεις με συμφέροντα παθαίνουν αφωνία.
Σε αυτή τη σύγκρουση ενάντια στο γιγαντιαίο εμπορικό κέντρο στον ελαιώνα, είμασταν μόνοι μας. Εμείς και οι ενεργοί πολίτες, τα κινήματα πόλης.
Που ήταν αλήθεια όλοι αυτοί που σήμερα μιλούν για οικολογία και πράσινοι ανάπτυξη και μας ζητούν τη ψήφο;
Μήπως τους είδατε; Μην τους ακούσατε πουθενά; Εγώ πάντως δεν τους είδα.
Μόνο βλέπω τώρα το κο Παπανδρέου να πηγαίνει στη Κίνα, εκ μέρους της σοσιαλιστικής διεθνούς, για να προωθήσει συμφωνίες με τη Κινέζικη κυβέρνηση, που εξ όσων γνωρίζουμε έχει το περιβάλλον σε πολλή μεγάλη εκτίμηση.
Φίλες και φίλοι τον τίτλο του οικολόγου μπορεί εύκολα να τον προσεταιρίζεται ο καθένας. Από τον Δημοσθένη Βεργή ως τον Βασίλη Λεβέντη και τον κο Παπανδρέου ως ακόμη και τον κο Σουφλιά.
Τον τίτλο όμως μιας συνεπούς πολιτικής δύναμης που μάχεται επι της ουσίας για το περιβάλλον κόντρα στα συμφέροντα δεν τον κερδίζει κανείς έτσι εύκολα.
Εμείς τον κερδίσαμε με μάχες και με αγώνες, μέσα και έξω από τη βουλή και την ευρωβουλή.
Στην Ευρωβουλή, ο Παπαδημούλης δεν σταμάτησε να παρεμβαίνει για τα περιβαλλοντικά θέματα.
Διακόσιες ενενήντα ενέργειες έγιναν για περιβαλλοντικά θέματα.
Για τις παράνομες χωματερές, για την διαχείριση τοξικών αποβλήτων, για την μόλυνση των νερών και της θάλασσας. Και ακόμα για την βιομηχανική και την αστική ρύπανση, την ποιότητα των τροφίμων, την προστασία των δασών και του φυσικού πλούτου.
Πράγματα που δεν ακούμε στην καθημερινή πληροφόρηση, γιατί πίσω από κάθε τέτοια ζημιά που προκαλείται στο περιβάλλον υπάρχουν οργανωμένα συμφέροντα. Υπάρχει το κέρδος.
Και με τα συμφέροντα αυτά πρέπει να συγκρουστείς. Μέσα από τέτοιες συγκρούσεις οδηγείσαι σε βήματα για το περιβάλλον.
Και μέσα από τέτοιες συγκρούσεις, με τους εργολάβους τεράστιων αυθαιρέτων, με τα συμφέροντα του λιθάνθρακα, με τη νύχτα, με το εκκλησιαστικό real estate, αποκτά κανείς τον τίτλο της συνεπούς οικολογικής δύναμης. Δεν τον απονέμει στον εαυτό του.
Συνεπώς όσο κι αν προσπαθήσει το σύστημα να στρέψει τη δυσαρέσκεια του κόσμου σε αβλαβείς και ακίνδυνες επιλογές, να είστε σίγουροι ότι το μόνο που θα έχουν καταφέρει το βράδυ των εκλογών είναι να πέσουν μέσα σε μια και μόνο πρόβλεψη.
Η τρίτη δύναμη των εκλογών, το τρίτο κόμμα που θα εκλέξει και τρεις ευρωβουλευτές, θα είναι θα είναι όντως μια δύναμη οικολογική.
Θα είναι ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς για να συνεχίσει με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και ορμή να μάχεται για το περιβάλλον κόντρα σε λογής οικονομικά συμφέροντα.
Φίλες και φίλοι
Αυτές οι Ευρωεκλογές βρίσκουν την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο μπροστά σε μια μεγάλη οικονομική κρίση.
Την κρίση αυτή δεν την δημιούργησαν οι εργαζόμενοι και οι άνθρωποι των μικρών επιχειρήσεων.
Δεν την δημιούργησαν οι άνθρωποι που ζουν από τον μισθό τους και από την σύνταξη τους, αυτοί που αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα με μια δουλειά του ποδαριού, ή με μια σύνταξη ντροπής.
Δεν την δημιούργησαν όσες και όσοι ζητάνε να ζουν με αξιοπρέπεια.
Την κρίση τη δημιούργησε η στρατηγική της λεηλασίας και του χρηματιστηριακού τζόγου.
Την κρίση συντρόφισσες και σύντροφοι, τη δημιούργησαν οι τράπεζες και οι χρηματαγορές.
Και αυτοί πρέπει να την πληρώσουν. Όχι η κοινωνία. Αυτό είναι το μήνυμα της Αριστεράς.
Θα περίμενε κανείς η κρίση να γίνει μια ευκαιρία για τις Ευρωπαϊκές πολιτικές ομάδες και τα κόμματα στην Ελλάδα να ξανασκεφτούν τον προσανατολισμό τους.
Να παραδεχτούν ότι η ανεξέλεγκτη αγορά δεν είναι σε θέση ούτε ενδιαφέρεται να λύνει κοινωνικά προβλήματα.
Ότι δεν είναι δυνατόν οι βασικές ανθρώπινες ανάγκες να καλύπτονται από τις τράπεζες.
ΑντΆ αυτού τι ακούμε; Ότι τώρα είναι η ώρα για προσαρμογή.
Τώρα είναι η ώρα για σκληρά μέτρα. Τώρα είναι η ώρα να κόψουμε τις θέσεις εργασίας στη μέση. Τώρα είναι η ώρα να ξηλώσουμε ότι έχει απομείνει από το ασφαλιστικό σύστημα. Τώρα είναι η ώρα να ξεμπερδέψουμε τελείως με την δημόσια υγεία και την δημόσια παιδεία. Τώρα είναι η ώρα να ξεπουλήσουμε τον δημόσιο πλούτο και τις υποδομές. Τώρα είναι η ώρα να μας περάσουν όλα αυτά που δεν τολμούσαν να περάσουν την εποχή της ανάπτυξης.
Τους απαντάμε. Είστε βαθιά γελασμένοι αν νομίζετε ότι θα συνεχίσετε ανενόχλητοι το καταστροφικό σας έργο.
Οι μέρες σας, οι μέρες που ανενόχλητοι γκρεμίζατε τα δικαιώματα των εργαζομένων έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.
Τώρα έρχεται οι ώρα για τις δικές μας μέρες. Για τις μέρες του κόσμου της εργασίας, τις μέρες των πολλών.
Τώρα είναι η ώρα για τη μεγάλη αλλαγή.
Τώρα είναι η ώρα για στροφή αριστερά.
Τώρα είναι η ώρα να υπερασπιστούμε τις ανάγκες των πολλών. Και όχι τις ανάγκες των τραπεζών.
Η Ευρώπη που χτίστηκε πάνω στο Σύμφωνο Σταθερότητας δεν μπορεί να εγγυηθεί τίποτα παρά μόνο το βάθεμα της κρίσης.
Η Ευρώπη δεν αντέχει 30 εκατομμύρια ανέργους και 80 εκατομμύρια φτωχούς.
Η Ευρώπη δεν αντέχει άλλο πια τους νεοφιλελεύθερους μονόδρομους που την οδηγούν στη καταστροφή.
ΟΙ λαοί της Ευρώπης δεν αντέχουν τη δικτατορία και τον καταναγκασμό των τραπεζών.
Ζητούν έναν άλλο προσανατολισμό, που θα έχει ως επίκεντρο το δικαίωμα στην εργασία, την υπεράσπιση και διεύρυνση των κοινωνικών κατακτήσεων, την αλληλεγγύη, τα δημόσια αγαθά, την προστασία του περιβάλλοντος.
Βλέπουμε αυτές τις μέρες τους εργαζόμενους στην Ευρώπη να αγωνίζονται και να διεκδικούν το αυτονόητο. Να μην φορτωθούν την κρίση.
Βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας την Ευρώπη των εργαζομένων να στέκεται όρθια απέναντι στην Ευρώπη του Αλμούνια. του Τρισέ, του Μπαρόζο και του Σολάνα.
Είναι η Ευρώπη η οποία έχει το λόγο στις 7 του Ιούνη. Μια Ευρώπη των αγώνων, της ενότητας, και της αλληλεγγύης. Μια Ευρώπη που υπερασπίζεται με θάρρος τα δικαιώματά της. Που δεν παραλύει από τον φόβο όπως την θέλουν τα οικονομικά διευθυντήρια. Και που δεν σκοπεύει να παραχωρήσει τίποτα περισσότερο σε αυτούς που την οδήγησαν στην κρίση.
Η Ευρώπη, δείχνει τον δρόμο των κοινωνικών αντιστάσεων. Χιλιάδες εργαζόμενοι στους δρόμους στη Γαλία, στην Ισπανία, στην Ιταλία.
Βέβαια στην Ελλάδα δεν έχουμε δει τέτοιας κλίμακας κινητοποιήσεις. Φαίνεται ότι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες είναι απασχολημένες με τη κατάταξή τους στα ευρωψηφοδέλτια και δεν έχουν καιρό να ασχολούνται με τους εργαζόμενους.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η απάντηση της Αριστεράς είναι σαφής. Χρειάζονται μεγάλες αλλαγές.
Χρειάζεται αγώνας για να αλλάξουμε το τοπίο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
Αγώνας με το πιο αποτελεσματικό όπλο που διαθέτουμε για να κάνουμε δυνατή τη φωνή μας. Και το όπλο αυτό είναι η ενότητα.
Τώρα είναι η ώρα να στείλουμε ένα καθαρό μήνυμα.
Οι προθέσεις για νέα σκληρά μέτρα θα λάβουν τέλος στις 7 Ιούνη. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών πρέπει να τους ταρακουνήσει.
ΝΑ τους κάνει να ξεχάσουν τα φιλόδοξα αντικοινωνικά σχέδια που έχουν στο συρτάρι τους.
Μαζεύτηκε προχθές το υπουργικό συμβούλιο να εκτιμήσει την κατάσταση.
Να διαχειριστεί την τραγική τους αποτυχία και την απίστευτη ανευθυνότητα αυτής της κυβέρνησης.
Που σήμερα ομολογεί ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα ελλείμματα και το χρέος.
Τόσα χρόνια χαρίζουν συστηματικά φόρους στις τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις. Και κάνουν τεράστιες παραγγελίες όπλων για να δουλεύουν οι ενδιάμεσοι και να κυκλοφορούν οι μίζες. Και ακόμα, πληρώνει ο κόσμος τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ξέρετε ποιούς αγώνες.. Τους αγώνες που έκανε η Siemens και διάφορες Siemens λεηλατώντας το δημόσιο χρήμα.
Τώρα παριστάνουν τους υπεύθυνους. Θα αντιμετωπίσουν τα ελλείμματα με κάθε κόστος. Εννοούν με κάθε κόστος δικό σας.
Των εργαζομένων που θα χάσουν τις δουλειές τους.
Των χαμηλοσυνταξιούχων που θα δουν τα ψίχουλα που παίρνουν να κόβονται στη μέση.
Των νοσοκομείων, που θα λειτουργήσουν με ακόμα περισσότερες ελλείψεις.
Γιατί δεν λένε την αλήθεια στον κόσμο; Η φτώχεια, η ανεργία, τα ελλείμματα για κάποιους είναι τεράστιο κέρδος.
ΟΙ οικονομικά ισχυροί πλουτίζουν συνέχεια. Και απολαμβάνουν πλήρους προστασίας από την κυβέρνηση του κ. Καραμανλή.
Και επειδή η αύξηση αυτού του πλούτου κινδυνεύει με την κρίση να ανακοπεί, αυτοί που φτώχυναν καλούνται να υποβληθούν σε ακόμα μεγαλύτερες θυσίες.
Ας σταματήσουν λοιπόν να παριστάνουν τους αμήχανους κακομοίρηδες, που τρέχουν για το καλό του λαού. Όλα αυτά τα χρόνια δούλεψαν για το καλό άλλων.
Και το έκαναν πάρα πολύ καλά και πάρα πολύ συστηματικά.
Η οικονομική τους πολιτική υπήρξε εξαιρετικά επιτυχημένη. Για τα κέρδη των τραπεζών, των εφοπλιστών των κρατικοδίαιτων βιομήχανων.
Ο κ. Παπαθανασίου βγήκε συντετριμμένος και είπε ότι τα επόμενα χρόνια θα είναι δύσκολα. Δύσκολα για τους εργαζόμενους και τους νέους, όχι δύσκολα για τον κύκλο του. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό.
Ότι μόλις προσπεράσουν τις ευρωεκλογές, θα πέσουν ακόμα πιο φανατισμένα πάνω στις σχέσεις εργασίας, πάνω στο εισόδημα των χαμηλόμισθων, πάνω στις μικρές συντάξεις, πάνω στις κοινωνικές υπηρεσίες, για να αποσπάσουν χρήμα για τους λίγους.
Για να ταΐσουν μερίσματα μετόχων και ισολογισμούς ανωνύμων εταιρειών.
Γι αυτό στις ευρωεκλογές πρέπει να φάνε ένα γερό χαστούκι. Και αυτοί και όλοι όσοι υπηρέτησαν τόσα χρόνια την λογική που λέει τα πάντα στο κέρδος.
Αν ο λαός τους στείλει τώρα ένα καλό μήνυμα, θα το ξανασκεφτούν να σας δυσκολέψουν ακόμα περισσότερο τη ζωή μετά τις ευρωεκλογές.
Ακούμε όλο και συχνότερα τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να επικαλείται το σύνθημα Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα.
Το είπε πρόσφατα και σε μια ομιλία του στην Αθήνα σε στελέχη της σοσιαλιστικής διεθνούς.
Εκεί λοιπόν, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε τις νεοσυντηρητικές πολιτικές που κυριαρχούν τις τελευταίες δεκαετίες.
Σκληρή αυτοκριτική από τον κ. Παπανδρέου, που το μεγαλύτερο διάστημα των τελευταίων δεκαετιών υπήρξε κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος.
Και εξυπηρέτησε με τον επιμελέστερο τρόπο αυτές τις νεοσυντηρητικές πολιτικές που σήμερα καταγγέλλει.
Αρκεί να διαβάσει κανείς τα προεκλογικά προγράμματα του ΠΑΣΟΚ, του 2004 και του 2007 και θα τις βρει όλες μέσα.
Αν λοιπόν ό κ. Παπανδρέου έχει διάθεση αυτοκριτικής ας τον βοηθήσουμε να την προχωρήσει.
Τον ρωτάμε:
Ζ Η καθιέρωση των stage είναι βήμα προς το σοσιαλισμό ή τη βαρβαρότητα;
Ζ Η θεσμοθέτηση των εργολαβιών στο δημόσιο, η εργοδοτική αυθαιρεσία και η υπερεκμετάλλευση που γεννάει περιπτώσεις όπως αυτή της Κωνσταντίνας Κούνεβα είναι βήμα προς το σοσιαλισμό ή τη βαρβαρότητα;
Ζ Η πρόταση για ανασφάλιστη εργασία των νέων είναι βήμα προς το σοσιαλισμό ή την βαρβαρότητα;
Ζ Η διοχέτευση των αποθεματικών των ταμείων στο χρηματιστήριο, είναι βήμα προς το σοσιαλισμό ή τη βαρβαρότητα;
Καλό θα ήταν να δοθεί μια απάντηση.
Γιατί αυτές τις νεοσυντηρητικές πολιτικές, τις προώθησαν και τις υπερασπίστηκαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.
Κυβερνήσεις στις οποίες ο ίδιος συμμετείχε, χωρίς ποτέ να διαφοροποιηθεί.
Αν το ΠΑΣΟΚ έχει μετακινηθεί από τις παραπάνω θέσεις ας το πει ανοιχτά.
Ο κόσμος πρέπει να ξέρει με τι έχει να κάνει. Και εμείς θα το καλωσορίσουμε ανοιχτά, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα.
Και είμαστε δίπλα στο κόσμο του ΠΑΣΟΚ που αγωνιά για τις εξελίξεις στη χώρα και για την μετάλλαξη ενός πολιτικού χώρου που τον εξέφρασε.
Και που την δεκαετία του 80 γέννησε μεγάλες ελπίδες και δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες, για να τις σβήσει μετά με τα νεοφιλελεύθερα κατορθώματα της διακυβέρνησης Σημίτη.
Και με την αρπαχτική διάθεση πρώην κυβερνητικών στελεχών που έχουν ένα μόνο πόθο, να ξαναβρεθούν σε θέσεις εξουσίας.
Είμαστε δίπλα σε αυτόν τον κόσμο που μας παρακολουθεί με ενδιαφέρον, ακόμα κι αν ξέρουμε ότι διστάζει να κάνει το βήμα και να μας ψηφίσει.
Αναρωτιέται όμως γιατί η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν είναι σε θέση να απαντήσει στις προτάσεις μας για κοινή δράση σε συγκεκριμένα προβλήματα.
Και γιατί ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει τον νεοσυντηρητισμό μόνο στο Μέγαρο Μουσικής και δεν τον βλέπει όταν τον έχει μπροστά του.
Είμαστε δίπλα σε αυτόν τον κόσμο, τον σεβόμαστε, μα πάνω από όλα θέλουμε να είμαστε μαζί τους ειλικρινείς και έντιμοι.
Και γι αυτό τους λέμε ευθέως : Σας λογαριάζουμε και σας υπολογίζουμε.
Ξέρουμε ότι χωρίς εσάς δε μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα.
Αλλά τα πράγματα δε θα αλλάξουν αν υποκύψουμε εμείς στις πιέσεις του συστήματος εξουσίας.
Τα πράγματα δε θα αλλάξουν αν ο ΣΥΡΙΖΑ από μέρος της λύσης γίνει κομμάτι της κρίσης του πολιτικού σκηνικού.
Τα πράγματα θα αλλάξουν και μπορούμε να τα αλλάξουμε όλα αν κάνουμε ένα μεγάλο βήμα στις 7 του Ιούνη.
Αν αποδείξουμε ότι κανένας δεν είναι στο τσεπάκι κανενός.
Αν κάνουμε τη μεγάλη έκπληξη και διαμορφώσουμε τους συσχετισμούς εκείνους που πέρυσι την ¶νοιξη τρόμαξαν πολλούς καρεκλοκενταύρους της εξουσίας.
Οι οποίοι βάλθηκαν με σθένος να πολεμήσουν την ¶νοιξη της ελπίδας, την ¶νοιξη μιας νέας ενωτικής αριστεράς που θα αλλάξει το τοπίο και θα ανατρέψει τα πράγματα, που θα φέρει μια νέα μεταπολίτευση από τα κάτω.
Αυτή την ¶νοιξη μπορούμε να τη φέρουμε μαζί και είμαστε αισιόδοξοι ότι μπορούμε να κάνουμε ένα πρώτο μεγάλο βήμα στις ευρωεκλογές του Ιούνη.
Συντρόφισσες και σύντροφοι
Πριν από λίγο ανακοίνωσαν τα ψηφοδέλτιά τους τα δύο μεγάλα κόμματα.
Γνωρίζαμε ότι θα ήταν για άλλη μια φορά υπόθεση όχι συλλογικών επεξεργασιών αλλά το ρουσφέτι του αρχηγού στα στελέχη του κόμματος.
Να λοιπόν γιατί εμείς δεν είμαστε ίδιοι.
Εμείς για το ευρωψηφοδέλτιο, για τις πρώτες θέσεις πήραμε τη γνώμη των μελών μας. Θέσαμε τους υποψήφιους στη κρίση των μελών μας και όχι στη κρίση των μηχανισμών.
Και θέλω να σας πω ότι προσωπικά πάρα πολύ περήφανος για το Ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.
Κατ αρχήν για την απόλυτα ισότιμη συμμετοχή ανδρών και γυναικών, τόσο στις εκλόγιμες όσο και στις μη εκλόγιμες θέσεις.
Για όλους τους άξιους συντρόφους και συντρόφισσες που δίνουν τον καθημερινό αγώνα σε όλα τα κοινωνικά μέτωπα, ανθρώπους της εργασίας, της διανόησης, της αγροτιάς, των πολιτικών και συνδικαλιστικών αγώνων.
Μα πιο πολύ , για τους νέους ανθρώπους της επισφαλούς εργασίας από τα stage και τους courier.
Για τις γυναίκες επιστήμονες από την μειονότητα της Θράκης και από την Παλαιστίνη.
Για τον ιταλό σύντροφο μας, τον συνδικαλιστή Τζουλιάνο Τζουλιάνι, που η παρουσία του στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ έχει πολλαπλή συμβολική σημασία.
Και βέβαια ας ξεχωρίσουμε την συμβολική συμμετοχή μιας κοπέλας που εκπροσωπεί την γενιά των νέων ανθρώπων χωρίς χαρτιά.
Την γενιά όλων αυτών των παιδιών που έχουν γεννηθεί στην χώρα μας, μιλάνε τα ελληνικά ως μητρική γλώσσα, νοιώθουν και είναι έλληνες αλλά η πολιτεία, ενάντια σε κάθε νομιμότητα αρνείται να αναγνωρίσει ότι υπάρχουν.
Ξέρουμε ότι κάποιοι που ψαρεύουν στα πιο θολά νερά του κοινωνικού συντηρητισμού, θα βρουν αφορμή να επιτεθούν στον ΣΥΡΙΖΑ για τις επιλογές μας αυτές.
Τέτοιες επιθέσεις μας κάνουν να αισθανόμαστε ότι βαδίζουμε σε σωστό δρόμο.
Ότι ενοχλούμε αυτούς που θέλουν να χαϊδεύουν συντηρητικά αυτιά.
Ότι δείχνουμε τον δρόμο της αλληλεγγύης, της ενότητας και των κοινωνικών αγώνων, όπως πρέπει να κάνει η ριζοσπαστική αριστερά.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι, φίλες και φίλοι
Όλοι έχουν βαλθεί να πείσουν τον κόσμο ότι έρχονται χειρότερα.
Ε, λοιπόν όχι. Δεν έρχονται χειρότερα. Έρχονται καλύτερα.
Γιατί στις 7 Ιούνη, το λόγο δεν τον έχουν οι μηχανισμοί.
Το λόγο, έχουν οι πολίτες, οι εργαζόμενοι και κυρίως η νέα γενιά.
Και το μήνυμα που θα στείλουν θα είναι ένα μεγάλο ?φτάνει πια?.
Δεν θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση.
Θα ανοίξει ο δρόμος για τη μεγάλη αλλαγή.
Για να αλλάξουμε το τοπίο σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Για τις ανάγκες των πολλών.
Κρατάμε σφιχτά στο χέρι το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Θα πάει παντού.