«ΣΚΕΨΕΙΣ»

Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
Panvagil
Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009 03:00
Εμφανίσεις: 414

Μετεκλογικές θολούρες ΤΟΥ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ ΣΙΔΕΡΗ
Οι συζητήσεις για το αποτέλεσμα των εκλογών με πρόσχημα την αναζήτηση των αιτίων της ήττας και την απόδοση ευθυνών δίνουν την ευκαιρία σε αυτούς που θεωρούν ότι αδικήθηκαν ή αγνοήθηκαν στη νομή της εξουσίας ή αποπέμφθηκαν να βγάλουν το άχτι τους. Κατά τα άλλα οι αναλύσεις είναι άσκοπες και μάλλον προξενούν θολούρα γιατί και τα αίτια είναι γνωστά και ο καταλογισμός των ευθυνών είναι προκαθορισμένος.
Πρώτα ? πρώτα και χωρίς να ψάξει κανείς για αίτια θα βρει το αποτέλεσμα στατιστικά αναμενόμενο και με μεγάλη πιθανότητα. Διότι δεν έχει υπάρξει ποτέ πρωθυπουργός που να έχει κερδίσει για τρίτη συνεχή φορά τις εκλογές. Μια φορά που συνέβη το 1961 με τον Κ. Καραμανλή έγινε με εκτεταμένη βία και νοθεία. Φαίνεται δεν τριτώνει ποτέ γιατί οι ψηφοφόροι με τις πολλές απαιτήσεις γρήγορα απογοητεύονται, δημιουργούν νέες προσδοκίες και με την ψήφο τους αλλάζουν κόμματα στην εξουσία.
Αλλά και αν θελήσει κανείς να αναζητήσει τα ουσιαστικά αίτια και πάλι δεν χρειάζεται συζήτηση και φιλοσοφία γιατί δεν είναι άλλα από την πολιτική που εφαρμόστηκε. Όσο για το «ποιος φταίει» για αυτή την πολιτική που ασκήθηκε πάλι δεν χρειάζεται συζήτηση αφού περιέργως θεωρείται φυσικό και δεδομένο την ευθύνη να αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου ο πρωθυπουργός.
Μπορεί να δεχθεί κανείς ότι ο πρωθυπουργός έχει το κύριο μέρος της ευθύνης αλλά δεν μπορεί να παραβλέψει ότι: 1) Ο πρωθυπουργός ούτε δικτάτορας είναι ούτε το πολιτικό μας σύστημα είναι απολυταρχικό. 2) Υπάρχει κυβερνητική επιτροπή που χαράσσει την πολιτική. 3) Υπάρχουν υπουργοί με πλήθος υπουργικών αποφάσεων. 4) Υπάρχουν οι διορισμένοι από την κυβέρνηση γενικοί γραμματείς και πρόεδροι των ΔΕΚΟ που ασκούν πολιτική 4) Υπάρχει το πρόγραμμα που έχει κάθε κόμμα που έρχεται στην εξουσία που κατά το μεγαλύτερο μέρος το εφαρμόζει. 5) Οι βουλευτές της κυβερνητικής παράταξης ψηφίζουν ομόφωνα όλες τις αποφάσεις και τα νομοσχέδια. Και ασφαλώς ξέρουν τι ψηφίζουν
Πολλοί υπουργοί μετά το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών όταν δήλωναν «το πήραμε το μήνυμα» έμμεσα ομολογούσαν ότι ευθύνονται. Θα μπορούσαν να κάνουν κάποιες διορθωτικές κινήσεις που δεν έκαναν ποτέ είτε από ανικανότητα είτε από αλαζονεία. Το μόνο που έκαναν ήταν να δηλώνουν ότι «ο πρωθυπουργός θα πάρει τα απαραίτητα μέτρα». Δηλαδή μετέφεραν και πάλι σε αυτόν όλη την ευθύνη.
Για να δέσει ακόμη περισσότερο η ευθύνη του πρωθυπουργού αυτή τη φορά του καταλογίζεται ακόμη η άστοχη απόφαση για προσφυγή στις κάλπες ενώ τα γκάλοπ ήταν δυσμενή. Όπως λέγεται η απόφαση δεν ήταν μόνο δική του αλλά και άλλοι που ήταν γνώστες των γκάλοπ συμφώνησαν και εισηγήθηκαν. Απόδειξη και ομολογία είναι η παραίτηση του Σουφλιά καθώς και η απαίτηση και για άλλες παραιτήσεις. Επί πλέον τις εκλογές επέβαλαν κατά κάποιον τρόπο και τα ΜΜΕ που από καιρό μιλούσαν για πρόωρες και πιθανολογούσαν μάλιστα ότι θα γίνουν τον Οκτώβριο.
Φαίνεται βολεύει να φορτώνονται τα πάντα στον εκάστοτε πρωθυπουργό γιατί πρώτα-πρώτα απαλλάσσονται όλοι οι άλλοι. Έπειτα μένει αλώβητη και αξιόπιστη η παράταξη και μπορεί να εκθειάζεται από τα στελέχη με μεγαλοστομίες όπως: «Eίναι η μεγάλη παράταξη, ιστορική, με αρχές, στην υπηρεσία του Ελληνικού λαού, που πρέπει να ανασυγκροτηθεί, να αφουγκραστεί την βάση, να κερδίσει ξανά την εμπιστοσύνη του ψηφοφόρου ?κ.τ.λ.»
ΓιΆ αυτό και ο πρωθυπουργός ανέλαβε με το παραπάνω την ευθύνη και παραιτήθηκε. Αν και προεκλογικά είχε δηλώσει και με έμφαση ότι θα είναι παρών με οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Είχε μάλιστα προεξοφλήσει και την στάση που θα κρατήσει για την εκλογή προέδρου τον Μάρτιο. Αν είναι ειλικρινής η προεκλογική του δήλωσή τότε μπορεί να υποθέσει κανείς ότι σε αυτή την απόφαση τον οδήγησε και η πίεση και επιρροή των τηλεοπτικών σταθμών. Για τον τηλεθεατή αυτοί τον παραίτησαν από νωρίς, αφού πριν ακόμη ο ίδιος κάνει καμία δήλωση, προανήγγειλαν έστω σαν πιθανή την παραίτηση. Αυτό δείχνει ότι και αν έπρεπε να γίνει υπάρχει μια θολούρα γιατί τα ΜΜΕ ξεπερνούν τον ρόλο της ενημέρωσης που έχουν.
Αυτή η σκληρή στάση απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό δεν ήταν μόνο από αντιπολιτευόμενο σταθμό ούτε η μοναδική. Δημοσιογράφος και εκδότης που στην εφημερίδα του μέχρι και το Σάββατο παραμονή των εκλογών τον ανέβαζε στα ουράνια το μεσημέρι της Δευτέρας σε ραδιοφωνική εκπομπή με αρκετή δόση ειρωνείας υποστήριζε για τον πρωθυπουργό ότι: Τόσα χρόνια ήταν ανύπαρκτος, ανίκανος και κλεισμένος στον κόσμο του. Ότι μοναδική του φιλοδοξία ήταν να γίνει πρωθυπουργός και να μπει στου Μαξίμου. Όταν μπήκε σκοπός του ήταν να βολέψει τους ημέτερους γιατί ήταν μέσα στην διαπλοκή που κάποτε κατηγορούσε και είχε υποσχεθεί ότι θα πατάξει. Ότι έκανε αυτό που ήθελε και τώρα βιάζεται να πάει για ξεκούραση.
Ενώ παραιτήθηκε και δρομολόγησε τις εξελίξεις οι επιθέσεις δεν σταμάτησαν. Πολλοί βουλευτές καθώς και κάποιοι που θήτευσαν στο Μαξίμου συνεχίζουν με υπονοούμενα να τον απαξιώνουν. Είναι κάπως περίεργο γιατί αυτοί οι ίδιοι θα τον χειροκροτήσουν θερμά για στην ομιλία του στις προγραμματικές δηλώσεις της νέα κυβέρνησης. Αυτό είναι άλλη θολούρα.
Οι ψηφοφόροι πάντως πιστεύουν ότι η ευθύνη στην πολιτική δεν είναι μόνο του ενός αλλά και συνολική. Φαίνεται από το αποτέλεσμα όπου κρίνουν το κόμμα αλλά μέσω του σταυρού και τους υπουργούς. Για παράδειγμα ο υπουργός των οικονομικών Αλογοσκούφης. Kρίθηκε και καταψηφίστηκε για την πολιτική του. Δύο από τα μέτρα που πήρε ήταν: Η σταδιακή μείωση από το 2004 μέχρι το 2007 των φορολογικών συντελεστών για εταιρείες ΕΕ, ΕΠΕ, αλλοδαπές, εταιρείες συμμετοχών, τράπεζες από 35% στο 25% και η κατάργηση των ελέγχων από το ΣΔΟΕ. Σκοπό είχαν- όπως υποστήριζε - να ενισχυθεί η επιχειρηματικότητα και να αυξηθούν οι θέσεις εργασίας. Κάτι που δεν έγινε και από πάνω μειώθηκαν τα έσοδα.. Και αντί να αλλάξει αυτή την πολιτική αφού έβλεπε την πορεία της οικονομίας και το έλλειμμα που είχε πάρει την ανηφόρα, η κασέτα είχε κολλήσει στο τι παρέλαβε το 2004.
Η ετυμηγορία του λαού είναι πάντα ένα καλό μάθημα τόσο για τους απερχόμενους όσο και για αυτούς που έρχονται. ΓιΆ αυτό φαντάζομαι οι νέοι να μη μας βομβαρδίσουν και αυτοί με τα νούμερα της οικονομίας που άλλωστε τα ξέρουμε πολύ καλά. Θα ήταν προτιμότερο ένα ευχάριστο και αισιόδοξο κλίμα όπως αυτό που είδαμε με την παράδοση και την παραλαβή στα υπουργεία. Ήταν μια καλή εικόνα με φιλιά, φιλοφρονήσεις και ευχές για επιτυχία. Όσο και αν αυτά είναι πουτανιές δείχνουν σεβασμό στην απόφαση του λαού και μια πραγματικότητα. Ότι υπάρχει συνέχεια. Την καλή εικόνα της παράδοσης συμπλήρωσε και η παρουσία πολλών γυναικών στην κυβέρνηση. Είναι θετικό γιατί εκτός του ότι πολλοί πιστεύουν στο θηλυκό μυαλό είναι και κάπως απίθανο μια γυναίκα να ρέπει προς τα οικονομικά σκάνδαλα όπως ένας άνδρας.
Αυτά θα τα δούμε στο μέλλον και σημασία έχει η περίοδος που έρχεται όπου η νέα κυβέρνηση θα αρχίσει να εφαρμόζει το πρόγραμμά της και οι απερχόμενοι θα έχουν πλέον τον σημαντικό ρόλο της αντιπολίτευσης. Δείγμα της αντιπολιτευτικής διάθεσης πριν ακόμη συνέλθει η Βουλή ήταν η αντίδραση για την κατάργηση του υπουργείου Μακεδονίας. Υποστηρίζουν ότι πρέπει να διατηρηθεί για ειδικούς εθνικούς λόγους. Όμως η Μακεδονία είναι κομμάτι της Ελληνικής επικράτειας και δεν χρειάζεται ιδιαίτερο υπουργείο όπως δεν υπάρχει υπουργείο Θεσσαλίας. Ίσα-ίσα θα μπορούσε να πει κανείς ότι η διατήρηση του σημαίνει έμμεση ομολογία ότι η Μακεδονία δεν υπάγεται στο καθεστώς που ισχύει για τα άλλα γεωγραφικά διαμερίσματα της χώρας.
Όταν υπάρχουν έργα της κυβέρνησης από όπου θα φανεί και η αξιοπιστία της κυβέρνησης θα υπάρχουν και θέματα για αντιπολίτευση. Προεκλογικά για παράδειγμα έχει εξαγγείλει νέο φορολογικό νομοσχέδιο και φορολόγηση της εκκλησίας. ( Σημίτης και Καραμανλής είχαν απαλλάξει την εκκλησία από τον φόρο ακίνητης περιουσίας και ενοικίων). Είναι καλό να υπάρχει πολλή δουλειά και για την κυβέρνηση και για την αντιπολίτευση.