«ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΙΙ». ΠΕΤΡΟΣ ΜΗΤΣΟΥΡΑΣ: Να πάμε σε ένα μεγάλο Δήμο»

Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
Panvagil
Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 02:00
Εμφανίσεις: 529

Μετά τον Καποδίστρια Ι, σειρά έχει ο Καποδίστριας ΙΙ. Τουλάχιστον έτσι διατείνονται οι πολιτικοί άρχοντες του τόπου. Στο πρόσφατο παρελθόν οι “μπλέ”, στο παρών οι “πράσινοι”. Πολλά χρονοδιαγράμματα έχουν τεθεί, όλα όμως - μέχρι στιγμής - έχουν εποδειχθεί... κουρελόχαρτα. Τώρα όμως; Τώρα, όλα δείχνουν ότι η υπόθεση θα προχωρήσει. Μοναδικός ανασταλτικός παράγοντας, η οικονομική κρίση που διανύει η χώρα μας. Όπως και ναέχει πάντως το θέμα, αν όχι τώρα, αργότερα, κάποια στιγμή, η συνένωση των ΟΤΑ θΆ αποτελέσει μια πραγματικότητα. Κι εδώ γεννάται το ερώτημα. ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΘΕΛΟΥΜΕ;
Αυτό το ερώτημα η εφημερίδα μας έχει θέσει και θέτει δημόσια στους πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς παράγοντες του τόπου μας. Στόχος μας νΆ ανοίξουμε τον δημόσιο διάλογο για ένα θέμα το οποίο - εκτός των άλλων - αναμένεται να επηρρεάσει τον τρόπο λειτουργίας των μικρών κοινωνιών, όπως την δική μας. Ο λόγος λοιπόν, στους ανθρώπους της Αυτοδιοίκησης. Στο σημερινό μας φύλλο, τον λόγο έχει ο πρώην δήμαρχος Ελλομένου και επικεφαλής της αντιπολίτευσης στον ίδιο δήμο, Πέτρος Μήτσουρας.
Η.Κ.
Πριν από ένα χρόνο έγραφα τη γνώμη μου σε δυο φύλλα 1010 & 1013 της έγκριτης εφημερίδας σας ενόψει του συνεδρίου της ΚΕΔΚΕ κάνοντας έκκληση στην τότε κυβέρνηση να προχωρήσει στο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ 2.
Ξεκινώ με αυτή την εισαγωγή για να θυμίσω σε όλους ότι η θέση μου δεν έχει να κάνει με την πολιτική συγκυρία, αλλά είναι διαχρονική κατασταλαγμένη και αποτέλεσμα της μακρόχρονης ενασχόλησης μου με τα κοινά.
Είχα την τύχη να δουλέψω στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, να βρεθώ σε μια σύγχρονη εταιρεία πριν από 28 χρόνια και να καταλάβω από τότε τι σημαίνει συγκεντροποίηση κεφαλαίου, άρα και δύναμης.
ΓιΆαυτό όταν ήρθε η ώρα συνέβαλα και εγώ από τις θέσεις ευθύνης που είχα είτε ως πρόεδρος του Συλλόγου είτε ως μέλος της Διοίκησης στην Εθνική Ασφαλιστική σαν εκπρόσωπος των εργαζομένων, στη συγχώνευση των Ασφαλιστικών εταιριών, Εθνική, Αστήρ, Πανελλήνιος, Λαϊκή, δημιουργώντας τη μεγάλη Εθνική, έτσι μπορέσαμε να ανταγωνιστούμε τους ξένους ασφαλιστικούς κολοσσούς και χωρίς να χαθεί ούτε μια θέση εργασίας.
Θέλω νΆ ανοίξω ένα διάλογο με όλους τους πολίτες πέρα από το πολιτικό χώρο που ανήκω και με τους πολίτες της άλλης αριστεράς καθώς και τους συντηρητικούς πολίτες και όλους όσους ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη και την πρόοδο της Λευκάδας που όλοι αγαπάμε.
Πριν από εκατό σχεδόν χρόνια ο Ελευθέριος Βενιζέλος μέσα στην τότε συγκυρία της μικρής Ελλάδας δημιούργησε τις κοινότητες που τότε ήταν απαραίτητος όρος για να επικυρώσουν κυρίως τα ορεινά αλλά μεγάλα χωριά που όμως ήταν απομονωμένα χωρίς συγκοινωνίες, χωρίς επικοινωνίες και αυτή η κίνηση, έδινε ζωντάνια στη κάθε περιοχή και ήταν μέτρο αποκεντρωμένης ατομικής εξουσίας.
Το 1997 πήγαμε στο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ 1.
Ξεκίνησε με μεγάλες προσδοκίες αλλά η τότε κυβέρνηση δεν βοήθησε όσο έπρεπε για να ζήσει και να μεγαλώσει το δημιούργημα της.
Από την άλλη πλευρά η τότε αντιπολίτευση (αξιωματική και μικρότερα κόμματα) αμφισβητούσαν τον πυρήνα της επιλογής και υιοθετούσαν τοπικιστικές διαφωνίες πολιτών για πρόσκαιρο πολιτικό όφελος.
Εκλέχθηκα πρώτος Δήμαρχος στο νεοσύστατο Δήμο Ελλομένου και οφείλω να πω πως ήταν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εμπειρίες στη ζωή μου.
Βρέθηκα σε ένα Δήμο που όχι μόνο δεν είχε καμία υποδομή, αλλά ούτε καρέκλα και γραφείο να καθίσω. Μέσα στο πρώτο εξάμηνο συγκροτήσαμε ένα Δημαρχείο με υπηρεσίες σε πολύ καλό επίπεδο για όλους τους πολίτες.
Έφερε σε επαφή πολίτες με τον Πόρο, τα Πλατύστομα που ποτέ δεν είχαν καμία σχέση.
Τον πρώτο καιρό έγινε καταγραφή των προβλημάτων και δρομολογήθηκαν τρόποι επίλυσης αρχίζοντας από τις μελέτες.
Ήταν η πρώτη φορά που η περιοχή λειτούργησε σαν μια συγκροτημένη οντότητα μέσα στον ίδιο το νομό, αλλά και απέναντι στο κράτος.
Οι πολλές και ανεξέλεγκτες χωματερές έγιναν μια, οι υπόλοιπες έκλεισαν και έγιναν αποκαταστάσεις.
Τώρα γιατί μετά από 11 χρόνια όλη η Λευκάδα βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση, δεν φταίει ούτε ο Καποδίστριας, ούτε ο καπιταλισμός, ούτε έτσι αποφάσισε ο Θεός, φταίνε τα μυαλά μας, και ο ωχαδερφισμός μας, που τείνει να γίνει ιδεολογία, αλλά οι πολίτες με τις επιλογές τους που έχουν σαν γνώμονα το μικροσυμφέρον της στιγμής και όχι την προοπτική για τα παιδιά μας.
Δεν φταίει το κράτος ούτε οι κυβερνήσεις γιατί οι Δήμαρχοι έχουν τα σχέδια πόλης στην κατάψυξη για να μη χαλάσουν τη καρδιά κανενός και να εξαπατούν τους πολίτες σε κάθε εκλογές, γνωρίζοντας ότι κάνουν κακό στο τόπο που εξακολουθεί να μένει υπανάπτυκτος.
Και, βέβαια η τοπική αυτοδιοίκηση δεν είναι ούτε ασφαλιστικές εταιρείες, ούτε τράπεζες για να κάνουμε συγχωνεύσεις.
Είναι όμως μονάδες αυτοδιοικητικές που ή είναι ισχυρές, ή τις παίρνει το ποτάμι, μέσα στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία που ζούμε (χωρίς να την έχουμε επιλέξει) που όμως είναι άκρως ανταγωνιστική, όπως ανταγωνιστικά είναι και τα έργα του ΕΣΠΑ.
Εμείς τι θα κάνουμε; Θα μπούμε στο τραίνο και θα ξεκινήσουμε το ταξίδι, παλεύοντας και προβάλλοντας τις δικές μας προτάσεις ή θα μείνουμε στα μικρομάγαζα μας για να έχουμε όλοι από ένα (πολιτικοί, παράγοντες και κόμματα) και άσε τους άλλους να ταξιδεύουν, εμείς θα τους καταγγέλουμε κλαψουρίζοντας.
Φίλοι συμπολίτες
Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να ξεπεράσουμε τη μιζέρια και να κοιτάξουμε μπροστά, να πάμε σε ένα μεγάλο Δήμο που θα περιλαμβάνει ολόκληρο το νομό μας, μαζί με τα νησιά του, έτσι οι περιοχές θα αλληλοσυμπληρώνονται και μαζί θα πάμε όλοι μπροστά όπως είναι φυσικό να συμβαίνει μέσα από τη πολυδιάσπαση σε τόσο μικρό χώρο αλλά με τόσα πολλά πλεονεκτήματα.
Απευθύνομαι κυρίως στον κ. Βουλευτή, στο κ. Νομάρχη και στους σημερινούς και πρώην συνάδελφους όλοι να ενώσουμε τη φωνή μας και ξεπερνώντας τους εαυτούς μας να σχεδιάσουμε μαζί το αύριο το τόπου μας χρειάζονται οι γνώμες άλλων.
Για τις περιφέρειες, τον εκλογικό νόμο θα συνεχίσουμε τη συζήτηση προσεχώς.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Πέτρος Μήτσουρας