«ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗ»

Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
Panvagil
Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2004 11:58
Εμφανίσεις: 720

Άρχισε η φημολογία των ονομάτων για τις επόμενες εκλογές για τη Νομαρχιακή και Τοπική Αυτοδιοίκηση παρόλο που θα γίνουν σε δυο χρόνια. Είναι σαφές ότι ο κόσμος έχει κουραστεί από την απραξία και θέλει νέα πρόσωπα με τολμηρές ιδέες και με όραμα. Διαβάσαμε για τα αιτήματα που υποβλήθηκαν προς την ηγεσία του ΥΠΕΧΩΔΕ και διαπιστώσαμε οτι 14 μήνες μετά το σεισμό δεν έχει γίνει η... ανοικοδόμηση. Τα έργα έμειναν στα χαρτιά. Και τα λόγια τα πήρε το μελτέμι.
Mε την είσοδο στο νομό Λευκάδας, στην πλωτή γέφυρα, ο επισκέπτης βασανίζεται ν’ ανακαλύψει τον προορισμό του. Καμία πινακίδα που να τον καθοδηγεί δεν υπάρχει. Ούτε φυσικά ένα κιόσκι που θα μπορούσε να δίνει τις βασικές πληροφορίες στον τουρίστα. Στον Πόντε, με τα αχρωμάτιστα κάγκελα, ο επισκέπτης αφήνεται στην τύχη για να καταλήξει στον προορισμό του (ευθεία ή αριστερά). Το ίδιο ισχύει και σε κομβικά σημεία στο νησί αλλά και στην έξοδο των οδηγών από το νομό. Όλοι ερωτούν τους περαστικούς για ποιο δρόμο θα πρέπει να επιλέξουν. Ακόμη και για να φύγουν από τη Λευκάδα. Η εικόνα της εγκατάλειψης δεν αποτυπώνεται μόνο στην απουσία των πινακίδων-προορισμών αλλά και στην απουσία των οργανωμένων πάρκινγκ. Πιστεύω ότι σε κανένα άλλο μέρος της Ελλάδας δεν υπάρχει τέτοιο κομφούζιο με τα αυτοκίνητα. Η απουσία χώρων παρκινκ μετατρέπει την πόλη σε κατάσταση ανορχίας. Και δικαίως διαμαρτύρονται οι τουρίστες όταν αστυνομία και λιμενικό δίνουν αφειδώς κλήσεις. Αν θέλουμε τουρισμό πρέπει να έχουμε και υποδομές. Έστω πινακίδες, έστω παρκινγκ, έστω ν’ αλλάξει κάτι σε αυτό το τόπο.
”Νόστιμοι Δρόμοι” τιτλοφορείται το νέο βιβλίο του εκλεκτού Λευκαδίτη Αποστόλου Μαργέλη (εκδόσεις “περι τεχνών”). Ακούραστος, σεμνός και με ελκυστικό τρόπο γραφής ο Απ. Μαργέλης (επί σειρά ετών πρόεδρος στο σύλλογο Λευκαδιτών Πάτρας) “επιστρέφει” στη Λευκάδα χρησιμοποιώντας στα κείμενά του το λευκαδίτικο ιδίωμα με τις γλωσσικές ιδιοτυπίες και διαφοροποιήσεις. Δείγμα γραφής “... Ήθελε να' ναι άνοιξη, άμα θα ματαρχόνταν. Μαγιάπριλο να' ναι και να 'χουνε φουσκώσει τα κλαριά. Να 'ναι σπαρμένα τα ουράνια μυρωδάτο ερωτα της πλάσης. Η παπαρούνα να πορφυρώνει τα χωράφια, τα κιτρινολούλουδα του σπάρτου, τ' ασβελαχτου, της αγριομαργαρίτας να κεντάνε ποδιές, μεσάλια, κάτου στον φαρδύπλατο τον κάμπο, πέρα κει στις πλαές κι ίσαμε απάνου στα Πανωχώρια και στις λάκες. Να΄ναι μια άνοιξη λεχώνα. Να ΄χει γεννοβολήσει αμέτρητο λουλούδι, να 'χει μεστώσει το τσίγαλο, το ξέρδελο, το μαράσκι, τ΄αγραπίδι. Οι ασκαμνιές στο πίσω αντιγό του κονανιού του νά 'χουνε βλισίδι τ΄ασκάμινο κι εκείνη κει η ζερδελιά στο πάνω κηπάρι να του 'τοιμάζει κολατσό στο πρώτο του θεριστή το έμπα....'
Aυτές τις μέρες κλείνουν τρία χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας ο Βούλης Βρεττός (24/10/2001). Τεράστια η προσφορά του στην Λευκάδα, πλημμύριζε από χιούμορ με μεγάλο ταλέντο σατυρικού συγγραφέα. Αξεπέραστος στις εμφανίσεις του στο φεστιβάλ αλλά και στις παρλάτες του τις απόκριες. Δυστυχώς η παλιά Λευκάδα έφυγε και μαζί της όλοι αυτοί οι αξέχαστοι τύποι.

ΗΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ

Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".