ΣΚΕΨΕΙΣ: Ένας άπιστος Θωμάς

Κατηγορία: Κοινωνία
Panvagil
Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009 03:00
Εμφανίσεις: 453

Εκτός από εισαγόμενα προϊόντα, εισαγόμενο πληθωρισμό, εισαγόμενο τρόπο ζωής που είχαμε μέχρι τώρα, τελευταία λέγεται ότι έχουμε και εισαγόμενη οικονομική κρίση Αμερικάνικης και Ευρωπαϊκής προέλευσης. Ένας καχύποπτος Θωμάς δεν μπορεί να καταλάβει τι σχέση μπορεί να έχει η κατάρρευση κάποιας τράπεζας των ΗΠΑ με τις δικές μας ή τι επίπτωση μπορεί να έχει στον ΅Έλληνα το κλείσιμο μιας αυτοκινητοβιομηχανίας στην Γερμανία. Βλέποντας ακόμη την εισαγόμενη κρίση να παρουσιάζει τοπικά συμπτώματα, αναρωτιέται μήπως είναι μια αφορμή και ευκαιρία κάθε χώρα να δικαιολογήσει τα προβλήματά της.
Στη χώρας μας τα συμπτώματα είναι τα γνωστά και μόνιμα: Η παραγωγικότητα των επιχειρήσεων, η ανεργία , η λειτουργία της αγοράς και το μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Το μόνο εισαγόμενο είναι το ξαφνικό σταμάτημα χορηγήσεων πάσης φύσεως δανείων από τις τράπεζες. Η κυβέρνηση, παρά τις δυσκολίες που έχει το υπερχρεωμένο το κράτος, πήρε κάποια μέτρα για όλες τις περιπτώσεις. Ενίσχυση των τραπεζών, επιδότηση στεγαστικών δανείων, επιδότηση επιχειρήσεων για αντιμετώπιση της ανεργίας. Για τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις έδωσε το επίδομα θέρμανσης και τελευταία αντί της συνηθισμένης κάθε χρόνο αύξησης, ανακοίνωσε την χορήγηση έκτακτου ετήσιου βοηθήματος 500 και 300 ευρώ στις δύο από τις τρεις κατηγορίες συνταξιούχων και υπαλλήλων του Δημοσίου.
Ο Θωμάς ανήκει στην δεύτερη κατηγορία των συνταξιούχων και θα πάρει εφάπαξ 300 ευρώ για το 2009. Κάνοντας όμως τους υπολογισμούς του βλέπει ότι με την παγιωμένη αύξηση του 4% θα έπαιρνε 40 ευρώ το μήνα δηλαδή το χρόνο 14 χ 40 =560. Τώρα θα πάρει 300. Του αφαιρεί δηλαδή το κράτος 260 ευρώ. Όμως το κράτος από τους 74.000 συνταξιούχους αυτής της κατηγορίας εξοικονομεί 19.240.000 ευρώ
Από την πρώτη κατηγορία των «υψηλών συντάξεων» που δεν δίδεται το βοήθημα επειδή η ετήσια αύξηση θα ήταν 700 το κράτος θα εξοικονομήσει από τους 188.000 συνταξιούχους 131.600.000 ευρώ.
Μόνο όποιος ανήκει στην τρίτη κατηγορία των χαμηλοσυνταξούχων αντί της αύξησης των 30 ευρώ το μήνα δηλαδή 30 χ14= 420 το χρόνο, τώρα θα πάρει 500 και θα έχει όφελος για το χρόνο 80 ευρώ.. Είναι και η μοναδική περίπτωση που το κράτος θα διαθέσει για τους 108.000 συνταξιούχους αυτής της κατηγορίας 8.640.000. Τελικά η αφαίμαξη από τους συνταξιούχους είναι 140.200.000 ευρώ.
Από περιέργεια θέλησε να κάνει τους υπολογισμούς και για τους υπαλλήλους του Δημοσίου που παρά τις παροχές διαπίστωσε ότι όλοι ζημιώνονται. Με την παγιωμένη αύξηση του 3% που έδινε κάθε χρόνο η κυβέρνηση και φέτος δεν θα δώσει:
α) Από την κατηγορία των υψηλότερων αποδοχών στερεί από τον καθένα 50 ευρώ το μήνα δηλαδή 50 χ 14 =700 το χρόνο και έτσι εξοικονομεί από τους 478.000 υπαλλήλους 334. 600.000 ευρώ.
β) Από την μεσαία κατηγορία που αντί των 630 ευρώ που θα ήταν η ετήσια αύξηση δίνει εφάπαξ 300, από τις 78.000 υπαλλήλους αφαιρεί 330 χ 78.000= 25.740.000.
γ) Τέλος από την τρίτη κατηγορία των χαμηλόμισθων η ετήσια είναι 560 δίνει 500 αφαιρεί από τις 135.00 το ποσόν των 60 χ 135.00= 8. 100.000
Τελικά η αφαίμαξη από τους υπαλλήλους του Δημοσίου είναι 368.440.000 ευρώ.
Κάτι ανάλογο ανακοινώθηκε ότι θα γίνει και με τους υπαλλήλους και συνταξιούχους στον ιδιωτικό τομέα. Δηλαδή μόνο οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι δεν βοηθήθηκαν. Αντίθετα με αυτή την εισοδηματική πολιτική οι υπάλληλοι και συνταξιούχοι του δημοσίου θα ενισχύσουν το κράτος και οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι στον ιδιωτικό τομέα θα ενισχύσουν με κάμποσα εκατομμύρια και τα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και τις επιχειρήσεις.
Εκείνο που έκανε τον Θωμά να είναι δύσπιστος είναι που κάποιοι χαρακτήρισαν τα μέτρα γενναίες παροχές τονίζοντας παράλληλα την ευαισθησία και το ενδιαφέρον της κυβέρνησης.
Παραδέχεται βέβαια ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα. ¶λλωστε κανένα πολιτικό ή οικονομικό σύστημα δεν είναι τέλειο και έχει αποδειχθεί και ιστορικά. Ιδιαίτερα το οποιαδήποτε οικονομικό σύστημα περνά περιόδους ύφεσης και ανάκαμψης. Παραδέχεται ότι κάποια κανόνια έπεσαν στις τράπεζες, αλλά αυτό συμβαίνει πάντα. ¶λωστε υπάρχει νόμος που υποχρεώνει τις τράπεζες να υπολογίζουν πάντα τις επισφαλείς απαιτήσεις. Υπάρχουν ακόμη και επιχειρήσεις που έχουν ζημιές ή κλείνουν αλλά και αυτό δεν συμβαίνει για πρώτη φορά. Κυρίως έχει καλλιεργηθεί ακόμη ένα κλίμα ανασφάλειας. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα κάποιοι να αναβάλλουν κάθε δραστηριότητα μέχρι να δουν τι θα γίνει. Αυτή η απραξία μεταδίδεται σε άλλους κλάδους που συνδέονται άμεσα και το πρόβλημα διογκώνεται.
Παραδέχεται ακόμη ότι δεν είναι εύκολο να αφήσεις να καταρρεύσει ένα σύστημα έστω και αν δεν λειτουργεί καλά γιατί είναι δύσκολο να ξαναστήσεις ένα άλλο. ΓιΆ αυτό συμφώνησαν όλοι οι ηγέτες του κόσμου στην κοινή αντιμετώπιση της κρίσης και έπεσαν με τα μούτρα να το σώσουν παίρνοντας συγχρόνως και κάποια μέτρα ελέγχου ώστε στο μέλλον να λειτουργεί καλλίτερα. Για να σωθεί όμως πρέπει κάποιοι να πληρώσουν την ζημιά που έπαθαν οι πιστωτικοί οργανισμοί και να ενισχυθεί η παραγωγή. Αποφάσισαν να γίνει με κρατικά κονδύλια που αναγκαστικά θα αντληθούν με φορολογία και έμμεσα με την μείωση της αμοιβής των εργαζομένων με αύξηση του χρόνου εργασίας την ημιαπασχόληση και το πάγωμα των μισθών και συντάξεων. Έτσι δικαιολογούνται και οι παραπάνω «παροχές».
Για να μην υπάρξουν αντιδράσεις ο πάντα δύσπιστος Θωμάς βλέπει ότι έχει καλλιεργηθεί το κατάλληλο κλήμα. Με ένα πρώτο σενάριο μας έχουν πείσει ότι η αυτή κρίση δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που μας περιμένουν αν δεν ληφθούν τώρα κάποια μέτρα. Έτσι ο καθένας αναγκάζεται να συναινέσει και τα δέχεται για να γλιτώσει τα χειρότερα. Τα δέχεται μάλιστα αγόγγυστα διότι το δεύτερο σενάριο μας καθησυχάζει ότι η κρίση θα είναι προσωρινή και σύντομη γιατί το τέλος του 2009 ή το 2010 θα αρχίσει η ανάκαμψη. ¶γνωστο βέβαια πως το προεξοφλούν. Γιατί τότε έπρεπε να είχαν προβλέψει και την ύφεση που τώρα περνάμε.
O δύσπιστος Θωμάς πιστεύει ότι τα προβλήματά μας δεν οφείλονται μόνο στην «διεθνή συγκυρία» αλλά σε άλλους λόγους. Για παράδειγμα: Ο κτηνοτρόφος αν έχει πρόβλημα δεν φταίει καθόλου η κρίση του πιστωτικού συστήματος των ΗΠΑ αλλά το ντόπιο καρτέλ που έχουν κάνει τέσσαρες βιομηχανίες και εκμεταλλεύονται το γάλα. Το ίδιο με τον γεωργό. Οι μεσάζοντες και η έλλειψη ελέγχου των τιμών έχουν σαν αποτέλεσμα την χαμηλή τιμή για τον παραγωγό που μειώνει το εισόδημά του και υψηλή για τον καταναλωτή που μειώνει την κατανάλωση. Υπάρχει ακόμη κάποιος φόβος για ενδεχόμενη κάμψη του τουρισμού. Αν υπάρξει κάποια μικρή δεν θα οφείλεται μόνο στην κρίση αλλά περισσότερο στο ότι η χώρα μας έχει γίνει ακριβότερη από άλλες που μας ανταγωνίζονται. Και αυτό μάλιστα τονίζεται και καθημερινά από τα κανάλια για να το εμπεδώσουν οι μελλοντικοί επισκέπτες. Το ίδιο για την πτώση του τζίρου της αγοράς. Φταίει κυρίως η ντόπια ασυδοσία με την συνεχή άνοδο των τιμών. και η καθήλωση των αποδοχών.
Εκείνο όμως που τον κάνει να δυσπιστεί περισσότερο και να φοβάται ότι θα συνεχιστεί η ίδια κατάσταση, είναι που βγαίνει ο πρόεδρος των βιομηχάνων και υπαγορεύει την πολιτική που πρέπει να ακολουθήσει η κυβέρνηση.

ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.