ΣΚΕΨΕΙΣ: Ο Αη Νικόλας στη Νηρά

Κατηγορία: Κοινωνία
Panvagil
Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009 03:00
Εμφανίσεις: 423

Την περασμένη Κυριακή 10 Μαΐου γιορτάστηκε η μνήμη του Αγίου Νικολάου στο ομώνυμο μοναστήρι στη Νηρά. Είναι ένα παλιό μοναστήρι που όλο το χρόνο o επισκέπτης και ο περαστικός θα το βρουν κλειστό. ΓιΆ αυτό και κάθε χρόνο τέτοια μέρα η προσέλευση την πιστών είναι μεγάλη και κάποιοι θυμούνται παλιές εποχές.
¶κουσα και φέτος πολλούς να διηγούνται ιστορίες για τότε που μαζεύονταν για το πανηγύρι από τα γύρω χωριά και τα καΐκια έφερναν προσκυνητές από το Θιάκι και Βασιλική. Αναπολούσαν τα χρόνια που σαν σήμερα άνοιγαν οι ξενώνες της μονής, άναβαν οι φούρνοι και μπαίνανε στη φωτιά τα καζάνια για να εξυπηρετηθεί ο κόσμος. Επειδή δεν υπήρχαν αυτοκίνητα πολλοί έρχονταν αποβραδίς. Το μοναστήρι ήταν πλούσιο και με σφαχτά από τα κοπάδια που είχε φιλοξενούσε τους προσκυνητές. Έπειτα ακλουθούσε το γλέντι με βιολιά και χορό στο πλάτανο.
Εκείνη την εποχή ανήκε σε κάποιες οικογένειες τους κτήτορες που το φρόντιζαν. Στη συνέχεια παραχωρήθηκε στην Μητρόπολη. Δεν ξέρω αν είναι σύμπτωση που η εγκατάλειψη και παρακμή άρχισε από τότε που πέρασε αποκλειστικά στην Μητρόπολη. Έκτοτε η μονή έμεινε ανοιχτή όσο ζούσε η τελευταία μοναχή Μαρία που πέρασε τα στερνά της με την βοήθεια των χωριανών. Με τον θάνατό της έκλεισε.
Σήμερα το μοναστήρι δεν έχει την αίγλη που είχε. Ακόμη μπορεί να μην είναι πλούσιο όσο ήταν παλιά. Δεν έχει πλέον τα ζώα που είχε και τα κτήματα και λιοστάσια που κατέχει είναι σχεδόν εγκαταλελειμμένα και αποδίδουν ελάχιστα. Έχει ακόμη ένα ακίνητο στο Αθάνι από το οποίον εισπράττει ενοίκιο και ένα σημαντικό χρηματικό ποσόν στην τράπεζα. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι υπάρχει έλλειψη ενδιαφέροντος από όλους. Η εγκατάλειψη οδήγησε σε μια αδρανοποίηση που δεν συμβαίνει αλλού. Για παράδειγμα στην κοντινή Πάλαιρο Ακαρνανίας υπάρχει παρόμοιο μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου με αξιοζήλευτη δραστηριότητα. Γίνονται ταχτικά λειτουργίες και τελούνται πολλά μυστήρια. Αν και δεν έχει περιουσία με τα λιγότερα έσοδα που έχει συμβάλει σημαντικά στην ανακαίνιση και αγιογράφηση των δύο εκκλησιών του χωριού με σημαντικά χρηματικά ποσά και έχει βοηθήσει πολλές φορές αναξιοπαθούντες. Δεν συμβαίνει το ίδιο με τον ¶γιο Νικόλαο που η εκκλησιαστική επιτροπή και οι άλλοι διαχειριστές τον θέλουν σφικτό και τσιγκούνη. ΓιΆ αυτό και δεν βοήθησε στην επισκευή της εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής για την οποία έγινε έρανος όταν καταστράφηκε από τον σεισμό. Ούτε για την εκκλησία της Παναγίας. Με προσφορές των κατοίκων έγινε παλιότερα η επισκευή και ανακαίνισή της και τελευταία η αντικατάσταση των στασιδιών. Αλλά και στον έρανο που έγινε για τον ¶γιο Κήρυκο δεν έχει προσφέρει.
Εδώ ίσως βρίσκεται και η αιτία της έλλειψης προσωπικού. Όσοι κατά καιρούς ήρθαν να μονάσουν δεν στέριωσαν. Ο λόγος ήταν ότι δεν είχαν την στήριξη ούτε της εκκλησιαστικής επιτροπής ούτε της εκκλησιαστικής διοίκησης που φαίνεται τους έβλεπαν καχύποπτα. Έτσι όσοι πέρασαν πολύ γρήγορα διαπίστωναν ότι δεν είχαν εξασφαλισμένα ούτε τα ελάχιστα προς το ζην και έφευγαν.
Οι διοικούντες την εκκλησία θα μπορούσαν να είχαν αφήσει την πρωτοβουλία της διαχείρισης σ? αυτούς που θα μονάσουν όπως γίνεται σε όλα τα μοναστήρια. Οι μοναχοί θα δίνανε πάντα λογαριασμό στη Μητρόπολη η οποία θα είχε την εποπτεία κα τον έλεγχο και οπωσδήποτε έσοδα από την λειτουργία της μονής. Με τα πενιχρά ή πολλά έσοδα οι μοναχοί θα ανακατασκεύαζαν τα κελιά που είναι απαραίτητα για την διαμονή τους, θα συντηρούσαν και θα μεγάλωναν το μοναστήρι. Έτσι γίνονταν και παλιά. Φαίνεται και από το παρακάτω απόσπασμα από αυτά που είναι γραμμένα σε μια ταφόπλακα. ΟΔΕ ΚΕΙΤΕ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ...ΕΚΤΙΣΕ ΝΑΟΝ ΚΕΛΙΑ ΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΣΙΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΚΕ ΠΛΟΥΤΙΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Τώρα φαίνεται προτιμούν να πλουτίζει μόνο ο ¶γιος.
Αν είχε προσωπικό το μοναστήρι θα επέστρεφε και η παλιά εικόνα που φθείρεται φυλακισμένη. Εδώ και τριάντα χρόνια περίπου που είχε κλαπεί και βρέθηκε, από τον φόβο νέας κλοπής, μεταφέρθηκε στο Αθάνι σε κτίριο της μονής που νοικιάζεται για κατάστημα. Είναι κλεισμένη πίσω από ένα παράθυρο με κιγκλίδωμα εσωτερικά και εξωτερικά. Εκτός που ο χώρος δεν αρμόζει και επί πλέον η εικόνα καταστρέφεται από τον ήλιο, κανείς δεν σταματά να προσκυνήσει ή για να την δει. Δικαιολογημένα γιατί κανένας δεν πλησιάζει ένα παράθυρο να δει τι είναι μέσα.
Η εικόνα παραμένει πάντα εκεί στον ακατάλληλο χώρο και μεταφέρεται μόνο αυτή την μέρα στο Μοναστήρι για προσκύνημα. Θα επιστρέψει μόνιμα εκεί που ανήκει αν η Μητρόπολη και ειδικά ο Σεβασμιότατος φροντίσει να βρεθεί προσωπικό που θα μείνει και θα ξαναζωντανέψει το μοναστήρι. Όσο δεν γίνεται αυτό και μέχρι να γίνει καλλίτερα θα ήταν να μεταφερθεί προσωρινά στο Μουσείο της Φανερωμένης στην Λευκάδα. Έτσι και θα προβάλλεται στους πολλούς επισκέπτες και προσκυνητές αλλά κυρίως θα προστατευθεί από την καταστροφή.
Τότε που τοποθετήθηκε στο ακατάλληλο χώρο είχα εκφράσει την αντίθεσή μου με τα παρακάτω:

Αη Νικόλας ο κοσμικός.
Μια φορά κιΆ ένα καιρό γινόταν πανηγύρι
Στο εκκλησάκι της Νηράς, εκεί στο μοναστήρι.
Δυο ώρες δρόμο απ το χωριό με τα καλά ντυμένοι
μικροί, μεγάλοι όλο χαρά , με τα κεριά οι ταμένοι.
Πέτρες, αγκάθια, ανηφοριά, μα φθάναμε μπονόρα
στον πλάτανο καθόμαστε όσο νΆ ρθεί η ώρα.
Εκεί ανάσα παίρναμε σα τα παιδιά στη μάνα.
«Βοήθειά μας Χριστιανοί. ¶κου... χτυπά η καμπάνα»

Και τΆ ανηφόρι παίρναμε. Κουράγιο... λίγο ακόμα,
η χάρη τα ¶γιου είναι κοντά, εκεί στον ελαιώνα.
Γέρος σεβάσμιος παπάς στη θεία λειτουργία.
Τότε κατέβαινε ο χριστός για χάρη κι ευλογία.
Αγάπη μοιράζαν στην αυλή, σαν δίνανε τον άρτο
και για καφέ στην κύκαρη, ρεβίθι μυρωδάτο.
Όλοι στην τάβλα κάθονταν να φάνε και να πιούνε.
«Του χρόνου νάμαστε καλά και πάλι να βρεθούμε»

Χρόνια περάσανε πολλά. Φαρδείς γενήκαν δρόμοι.
Πάν αυτοκίνητα εκεί, σφυρίζουν τροχονόμοι.
Δεν έχει πλάκες στην αυλή, τσιμέντο έχει γίνει.
Πίνεις καφέ στο πλαστικό, εχάθηκε η γαλήνη.

Ο ¶γιος τα βρόντηξε. Τον πήγαν στη πλατεία.
Μες το χωριό θρονιάστηκε κοντά στη πιτσαρία.
Αντίς κερί και θυμιατό στη μύτη θα τον πιάνει
η τσίκνα απΆ τα ψητά, σαν μύρο και λιβάνι.
Από τα μπαρ και μαγαζιά, σαν τι ν ακούει τώρα!
Ήμαρτον!. .Και προσκυνώ τη χάρη σου !
Ρίξε φωτιά και κάψε μας, πΆ ανάθεμα την ώρα.

ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.