Η δύναμη της συναίνεσης ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΖΑΧΑΡΗ

Κατηγορία: Κοινωνία
Panvagil
Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009 03:00
Εμφανίσεις: 551

Η ελληνική κοινωνία δεν μεταβάλλεται από την μια στιγμή στην άλλη με κάποιες μόνο θεαματικές κινήσεις εικονική αλλαγή προσώπων. Χρειάζεται ριζική αλλαγή της πολιτικής νοοτροπίας και αποφάσεις που βασίζονται σε αμοιβαίες συμφωνίες. Η συναίνεση επιβάλλεται σε τούτο τον τόπο που πλήττεται από χρόνιες πολιτικές αντιπαραθέσεις Η διακυβέρνηση του τόπου δεν θέλει μόνο νέα πρόσωπα αλλά δραστικές πολιτικές που να στοχεύουν στον πολίτη και φυσικά όχι μετά από χρόνια. Ο λαός που έχει υπομείνει τα χίλια μύρια από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αξιώνει καινοτόμες αλλαγές εδώ και τώρα και όχι λόγια που τις περισσότερες φορές μένουν ανεκπλήρωτα. Η νέα κυβέρνηση δίνει ήδη τα πρώτα δείγματα γραφής και ο κόσμος υπολογίζει ποια θα είναι η συνέχεια. Μπορεί όντως ο νέος πρωθυπουργός να έχει την θέληση να αλλάξει νοοτροπίες, όμως οι αλλαγές αυτές δεν γίνονται από έναν ή τρεις ανθρώπους σε ένα κόμμα. Η κυβέρνηση, βέβαια, τα μεσάνυχτα της Κυριακής έλαβε την αναμενόμενη ψήφο εμπιστοσύνης και ο πρωθυπουργός πλέον έχει μπροστά του ανοικτό το πεδίο να καθορίσει την πολιτική του, που σύμφωνα όμως με τον κο Τσίπρα «δεν αποσαφηνίζει πως θα λυθούν τα προβλήματα». Πάραυτα, ο Γιώργος Παπανδρέου, συνεχίζει να κάνει έκκληση για συμμετοχή και ευθύνη προς όλες τις πολιτικές πτέρυγες , δείχνοντας να μην πτοείται από τις πρώτες κριτικές και αποκαλύπτοντας πως η διακυβέρνηση της χώρας εξαρτάται και από τον βαθμό συναίνεσης από την πλευρά της μείζονος αντιπολίτευσης. Με στόχο την ολοένα και περισσότερη αποδοχή του κόσμου στο πρόσωπό του, προβαίνει σε κινήσεις προκειμένου να μπει τέλος στην τελματωμένη διακυβέρνηση της χώρας επί 5,5 χρόνια, με αλλαγές προσώπων και τακτικών αντιμετώπισης των χρόνιων προβλημάτων. Η κυβέρνηση όμως έχει να αντιμετωπίσει πολλά και σημαντικά προβλήματα. Η λύση τους δεν είναι υπόθεση κάποιων εβδομάδων ή μηνών αλλά θα προκύψει μέσω της ανατροπής κατεστημένων συμπεριφορών και νοοτροπιών που έχουν εγκλωβίσει την ελληνική κοινωνία σε κάποιες στάνταρ πολιτικές διακυβέρνησης από τα ως τώρα κόμματα.
Όμως η ελληνική κοινωνία δεν μεταβάλλεται από την μια στιγμή στην άλλη, με κάποιες μόνο θεαματικές κινήσεις . Ούτε κανείς είναι τόσο σοφός που να μπορεί να προγνώσει όλες τις κοινωνικές ασθένειες, βρίσκοντας παράλληλα το αντίδοτό τους. Η ελληνική κοινωνία έχει ήδη βουλιάξει και βρεθεί στον πάτο χωρίς να μπορεί κανείς να καταλάβει με ποιο τρόπο θα αναδυθεί στην επιφάνεια. Οι όποιες αλλαγές βέβαια είναι θεμιτές και σε κοινωνικό αλλά και σε πολιτικό επίπεδο. Ο νέος πρωθυπουργός με κινήσεις ανανέωσης των προσώπων δίνει το πρώτο μήνυμα και παραδίδει τα πρώτα μαθήματα διακυβέρνησης του τόπου. Στην πρώτη εναρκτήρια συνεδρίαση της Βουλής όμως, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θεόδωρος Πάγκαλος έκανε μια παράθεση των σκέψεων του και απευθυνόμενος προς την ΝΔ, προσπάθησε να καταβαραθρώσει ακόμη περισσότερο το κύρος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, επισημαίνοντάς του όχι μόνο τα λάθη που διέπραξε ως αρχηγός της ΝΔ αλλά και την ανικανότητα του κόμματός αυτού συνολικά σε επίπεδο πολιτικής αντιπαράθεσης. Απευθυνόμενος στους νεοδημοκράτες βουλευτές, είπε πως η παράταξή τους δεν παραδέχθηκε ποτέ τα λάθη της και επεχείρησε να μεταφέρει το επικοινωνιακό πρόβλημα που υπάρχει στο εν λόγω κόμμα λίγες μόνο ημέρες πριν από την διεξαγωγή του συνεδρίου για την ανάδειξη αρχηγού. Η κίνηση Πάγκαλου φυσικά δεν ξαφνιάζει καθώς οι παλιότεροι του ΠΑΣΟΚ εμμένουν στην ολοένα και μεγαλύτερη σύγκρουση με τα κορυφαία στελέχη της ΝΔ, σε έναν πόλεμο γνωστό από παλιά. Η πολιτική κατάσταση όμως στην Ελλάδα δεν αλλάζει κατ΄ αυτόν τον τρόπο. Το νέο κλίμα που επιχειρεί να δημιουργήσει ο Γιώργος Παπανδρέου αξιώνει μεγαλύτερες συναινέσεις και κοινές πολιτικές ,παρά αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση και σύγκρουση για την σύγκρουση. Για να αλλάξει το όλο σκηνικό απαιτούνται βαθιές αλλαγές στην συμπεριφορά των κομματικών στελεχών και ειδικά σε μία κατεύθυνση περισσότερο δημοκρατική. Χρειάζεται ολοένα και περισσότερη εφαρμογή αμοιβαίων συμφωνιών με στόχο την πρόοδο της χώρας. Τα πρόσωπα, από την άλλη, μπορεί να κάνουν τη διαφορά, όμως δεν λύνουν τα προβλήματα. Και αυτό πρέπει να το γνωρίζει ο νέος πρωθυπουργός που επιθυμεί την καταλυτική αλλαγή. Διαφορετικά, θα μιλάμε απλώς για το θεαθήναι και όχι για την ουσία. Μια κατάληξη στα πολιτικά πράγματα της χώρας που εξαρχής είχε θέσει πως θέλει να αποφύγει ο νέος πρωθυπουργός, εξαγγέλλοντας μετεκλογικά το νέο ξεκίνημα με σημαία την συναίνεση σε ζωτικά θέματα που ξεκινούν από την οικονομία εν μέσω σοβαρής οικονομικής κρίσης αλλά και την εξωτερική πολιτική, καθώς εκκρεμούν οι διευθετήσεις για το Κυπριακό αλλά και το θέμα που αφορά την τελική ονομασία της Π.Γ.Δ.Μ