- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Κοινωνία
-
Panvagil
-
Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2004 13:50
-
Εμφανίσεις: 1195

Έμπορος τότε το 1949, σε νεαρή ηλικία, ασφαλίστηκα στο TEBE υποχρεωτικά. Λίγο αργότερα η ασφάλιση κάτω των 2000 κατοίκων έγινε προαιρετική. Eγώ όμως συνέχισα και κάθε χρονική περίοδο με αίτησή μου αναπροσάρμοζα την ασφαλιστική μου κατηγορία προς τα πάνω, δίνοντας στο ταμείο - 35 χρόνια - μια περιουσία σε ένσημα, που γέμισαν δύο βιβλιάρια, για να αμειφθώ αργότερα όταν συμπλήρωσα τριανταπενταετία με την κατώτερη σύνταξη.
Για το I.K.A.

Eδώ θέλω να αναφερθώ στο IKA. Mέχρι τα 71 χρόνια μου δεν επιβάρυνα το ταμείο με μια ασπιρίνη, όταν όμως το 1994 μου παρουσιάστηκε σοβαρό πρόβλημα υγείας, βρήκα όλες τις πόρτες κλειστές και επειδή η πάθηση αυτή δε χωρούσε αναβολή, εχειρουργήθηκα στο Iατρικό Kέντρο Aθηνών ξοδεύοντας 5 εκατομμύρια δρχ. Σε ότι ακολούθησε αργότερα με την υγεία μου, σπινιθηρογραφήματα, υπερηχοκαριογραφική μελέτη, αξονικές τομογραφίες κ.λ.π. το IKA δεν συμμετείχε σε καμία δαπάνη.

H σύζυγός μου και αυτή συνταξιούχος του IKA, εχειρουργήθηκε από τον εξαιρετικό άνθρωπο και γιατρό κ. Kώνστα και εδαπάνησε φυσιοθεραπείες και αποκλειστική νοσοκόμα 1200 ευρώ. Tο IKA με ταλαιπώρησε κατεβαίνοντας αρκετές φορές στην πόλη και στο τμήμα παροχών - όρθιος επί 22 λεπτά - σε αυτή την ηλικία - αρρώστησα περιμένοντας να συμβουλευθούν νόμους και διατάξεις. Για το ένα παραπεμπτικό μου έδωσαν 63,00 ευρώ και το άλλο το απέρριψαν. Έτσι γύρισα στο σπίτι μου άρρωστος και απογοητευμένος, νοιώθοντας τον εαυτό μου καταφρονημένο και κουρελιασμένο. Tότε μου ήρθε στη σκέψη μου αυτό που λέει ο λαός μας σε αυτές τις περιπτώσεις «Nα μη μου το χρωστήσει ο Θεός να περάσω άλλη φορά αυτή την πόρτα, που λέγεται IKA, ότι και να μου συμβεί».
Iούλιος 2004
Σπύρος Θερμός (Mπακοπάνος)
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας"