- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Κοινωνία
-
Panvagil
-
Πέμπτη, 07 Οκτωβρίου 2004 11:04
-
Εμφανίσεις: 777

Oι αξίες και τα σύμβολα δεν ξεθωριάζουν. Και ο Λάκης Σάντας, αυτός ο σεμνός Λευκαδίτης, που ελπίζει σε μια ιδανική, αταξική, ειρηνική κοινωνία για τα νέα παιδιά, που ονειρεύεται την παγκόσμια ειρήνη, ειναι ένα σύμβολο, ένας ήρωας. Ο Λακης Σάντας τη νύχτα της 30ης Μάιου 1941 - μαζί με τον Μανώλη Γλέζο - κατέβασαν τη σημαία των ναζί Κατακτητών απο τον Ιερό βράχο της Ακρόπολης. Οι Λευκαδίτες τον τίμησαν και τον τιμούν. Ωστόσο για τη σημερινή νεολαία ειναι άγνωστος. Και είναι άγνωστος γιατί άλλαξαν τα πρότυπα μας. Σήμερα η μισή Ελλάδα θέλει να παίξει στο «Fame story», τη «Φάρμα» και τα τηλεπαιχνίδια και η άλλη μισή θέλει να διοριστεί στο δημόσιο αφού φανατιστεί με τις ποδοσφαιρικές ομάδες.

Δυστυχώς - και με σημαντική ευθύνη των ίδιων των γονιών - τα εθνικά μας πρότυπα είναι πλέον η τηλεόραση και μια θέση στο δημόσιο. Είναι δεδομένο. Με την τσίμπλα στο μάτι θαυμάζουμε τα «πρωινάδικα» και μισοκοιμισμένοι απολαμβάνουμε τα ξενυχτάδικα. Στο ενδιάμεσο διάστημα πίνουμε και δυο τρεις φραπέδες, καπνίζουμε και δυο πακέτα τσιγάρα και ψάχνουμε μέσω των προκηρύξεων του ΑΣΕΠ την «τρύπα» για το δημόσιο, έχοντας κατά νου και το «μέσον» στον βουλευτή. Και μέσα σε αυτό το σκηνικό λογικό είναι να περάνει απαρατήρητος ένας ήρωας.

Είμαι τυχερός που γνώρισα το Λάκη Σάντα ο οποίος ζει κοντά μου, στο Παλαιό Φάληρο. Και είμαι τυχερός γιατί ο Λ. Σάντας είναι ένας καταπληκτικός άνθρωπος με μια σπάνια, σπανιότατη, σεμνότητα για την εποχή μας. Και συνάμα είναι ενας θερμός Λευκαδολάτρης.

Ο Λάκης Σάντας γεννήθηκε το 1922 στην Πάτρα απο γονείς Λευκαδίτες. Το 1940 εισάγεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθηνας. Απο το Μάιο του 1941 ζει στην παρανομία, καταδικασμένος σε θάνατο απο τους κατακτητές. Το 1942 γίνεται μέλος του ΕΑΜ και λίγο αργότερα της ΕΠΟΝ, αμέσως μετά την ίδρυση της. Το 1943 ανεβαίνει στο βουνό και εντάσσεται στη δύναμη του ΕΛΑΣ. Το 1946 εξορίζεται στην Ικαρία. Το 1947 φυλακίζεται στις φυλακές της Ψυτάλλειας και το 1948 κρατείται στη Μακρόνησο. Το 1949 διαφεύγει στην Ιταλία και ζητεί πολιτικό άσυλο στον Καναδά όπου ζει μέχρι το 1962. Από το 1963 ζει μόνιμα στην Ελλάδα.

Για να γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες τον Λάκη Σάντα παραθέτω τη συνέντευξη που έδωσε στον υπογράφοντα στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”, στις 29-05-2000 (στη στήλη των 30 ερωτήσεων) με τον τίτλο “Δεν νιώθω ήρωας, έκανα το καθήκον μου”:
ΕΡ.: Ήρωας:
ΑΠ.: Δεν νιώθω ήρωας, έκανα το καθήκον μου.
ΕΡ.: Σήμερα θα το ξανακάνατε;
ΑΠ.: Με μεγαλύτερο πάθος.
ΕΡ.: Μια εντυπωσιακή πράξη αναγνώρισης του αγώνα σας.
ΑΠ.: Το δάφνινο στεφάνι που μου έβαλε η γειτονιά μου, το 1945, όταν γύρισα από το αντάρτικο.
ΕΡ.: Θέλετε να ξεχάσετε:
ΑΠ.: Τις αδικίες που έγιναν εις βάρος μου.
ΕΡ.: Μανώλης Γλέζος:
ΑΠ.: Φίλος και σύντροφος.
ΕΡ.: Εθνική Αντίσταση:
ΑΠ.: Τιμή σε αυτούς που έπεσαν στους αγώνες για την ελευθερία.
ΕΡ.: Αν η ζωή σας γινόταν ταινία, τι τίτλο θα της δίνατε;
ΑΠ.: «Αγώνες για ιδανικά».
ΕΡ.: Η καλύτερη στιγμή στη ζωή σας;
ΑΠ.: Οι ηρωικές στιγμές στη διάρκεια του αγώνα.
ΕΡ.: Και η χειρότερη;
ΑΠ.: Ο θάνατος της Κλεοπάτρας, της γυναίκας μου.
ΕΡ.: Μακρόνησος, Ψυτάλλεια, Ικαρία φυλακίσεις, εξορίες:
ΑΠ.: Πικρές μνήμες.
ΕΡ.: Ετοιμάζετε βιβλίο;
ΑΠ.: Ναι, με όλες τις αναμνήσεις μου.
ΕΡ.: Προσπαθείτε:
ΑΠ.: Να συμβάλω για έναν κόσμο καλύτερο.
ΕΡ.: Θυμώνετε:
ΑΠ.: Με την ανευθυνότητα.
ΕΡ.: Θα θέλατε να ζήσετε:
ΑΠ.: Στην όμορφη Λευκάδα, το νησί των ποιητών.
ΕΡ.: Αγαπημένος φίλος:
ΑΠ.: Γιάννης Ορφανός. Μου λείπει.
ΕΡ.: Συγκινείσθε:
ΑΠ.: Με τις αναμνήσεις μου.
ΕΡ.: Η νεολαία σήμερα:
ΑΠ.: Αν χρειαστεί θα είναι αντάξια των προγόνων της.
ΕΡ.: Μια συμβουλή στα εγγόνια σας:
ΑΠ.: Να γίνουν καλύτερα από εμένα.
ΕΡ.: Αγαπημένος ηθοποιός;
ΑΠ.: Δημήτρης Χορν.
ΕΡ.: Και τραγουδιστής;
ΑΠ.: Μαρία Φαραντούρη.
ΕΡ.: Πολιτικό που θαυμάζετε:
ΑΠ.: Τον Τρικούπη.
ΕΡ.: Το μεγαλύτερο πρόβλημα της κοινωνίας μας:
ΑΠ.: Η ανεργία και η εξάπλωση των ναρκωτικών.
ΕΡ.: Μια σκηνή στον δρόμο που σας εντυπωσίασε;
ΑΠ.: Η εκδήλωση σεβασμού ενός παιδιού σε ηλικιωμένο.
ΕΡ.: Ελλάδα:
ΑΠ.: «... Νιώθω για σε πατρίδα μου στα σπλάχνα χαλασμό...».
ΕΡ.: Αγαπημένο βιβλίο:
ΑΠ: «Πόλεμος και Ειρήνη».
ΕΡ.: Και τραγούδι:
ΑΠ.: «Το τραγούδι του νεκρού αδελφού».
ΗΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".