ΑΒΑΝΤΙ

Κατηγορία: Ποίηση
Panvagil
Πέμπτη, 02 Μαρτίου 2006 14:11
Εμφανίσεις: 2069

Όμορφο πάλι
το Καρναβάλι
θα το περάσουμε.
Και μεσ’ στη ζάλη
κάθε μας χάλι
θα το ξεχάσουμε. Μέσα στο μπέβε
μήτε το ΤΕΒΕ
πια δε σκεφτόμαστε.
Πως έχουμ’ όλοι
στο πορτοφόλι
ονειρευόμαστε.

Εμπρός «αβάντι»
παίξε, Σαράντη,
κι άσε τη λίμα σου.
Και, συν τοις άλλοις,
μην αμφιβάλλεις
και για το χρήμα σου.

Παίξε με κέφι
κι εσύ, το ντέφι,
κυρά μου, χτύπα το.
Είναι της τσέπης
γιορτή και βλέπεις
το ‘χουμε τρίπατο.

Λευκάδα, αφέντρα,
σε πέντε κέντρα
καρναβαλίζεσαι
κι από την πείνα
κανένα μήνα
θα βασανίζεσαι.

Εμπρός, «αβάντι»,
παίξε, Σαράντη,
να ξεθυμάνουμε.
Όπως γελάμε
και τα πετάμε,
έτσι τα βγάνουμε.

Μάσκαρες κι άλλες,
μικρές, μεγάλες,
μας πλημμυρίζουνε.
Κι όσοι χρωστάμε
«μασκέ» γλεντάμε
μη μας γνωρίζουνε.

Παίρνεις τη Γιάννα
για Μεξικάνα
με τα δυο τσόλια της.
Λίγο μετάξι
και σου ‘ναι εντάξει
δίπλα στο … Γκόλια της.

Εμπρός, «αβάντι»,
παίξε, Σαράντη,
μέχρι το χάραμα.
Σαράντη, παίξε.
Θεέ μου, φέξε
κι είναι για τάραμα.