Είναι κάτι γυναίκες που επιζούν
τα νέα σίριαλ του χειμώνα για να δούνε.
Κι ό,τι δεν έζησαν ποτέ, μαζί το ζουν
με την πρωταγωνίστρια που θα ταυτιστούνε.
Είναι κάτι γυναίκες που απορούν
με όσους – τι λόξα! – επιμορφώνονται, διαβάζουν.
Για ό,τι συμβαίνει στον πλανήτη αδιαφορούν –
κι αν τους χαλάσει λίγο η μάσκαρα τρομάζουν.
Είναι κάτι γυναίκες που φορούν
πάνω απ’ τα ρούχα τους τη γύμνια που τις ντύνει.
Για ένα βλέμμα θαυμασμού εκλιπαρούν,
μα υποτιμάνε σημασία όποιον τους δίνει!
Είναι κάτι γυναίκες που γελούν
με δίχως λόγο, και συχνά άνευ λόγου κλαίνε.
Και ερωμένες μιας βραδιάς σαν διατελούν,
όλο χαρά πως αυτές φύγαν πρώτες λένε.
Είναι κάτι γυναίκες που εραστή
έχουν στο βάθος τους τον φόβο για τους άντρες!
Κι από τους άντρες λεν πως έχουν κουραστεί,
ενώ η μιζέρια τους τριγύρω φτιάχνει μάντρες.
Είναι κάτι γυναίκες που ψοφάν
για χρήμα, δόξα και το μάτι ό,τι διεγείρει.
Μοντέρνες δείχνουν. Και στη μύτη τους περνάν
έναν χαλκά – ποιος αρκουδιάρης θα τις σύρει;
Είναι κάτι γυναίκες σπαστικές,
γεμάτες κόμπλεξ, ανασφάλειες και άγχη.
Ευαισθητούλες και συγχρόνως πρακτικές –
ιδανικές για να σου σπάσουν το στομάχι!
Είναι κάτι γυναίκες που πολλές
φορές παντρεύονται έναν «άτυχο», γεννούνε
μωρά που ολόιδια βλακεία έχουν, λες
και οι βλακείες πρέπει να διαιωνιστούνε!
Είναι κάτι γυναίκες που κοιτούν
μ’ ύφος καχύποπτο, τους άλλους σχολιάζουν.
Δεν δίνουν τίποτα, μα όλα τ’ απαιτούν.
Κάτι γυναίκες, με γυναίκες που δεν μοιάζουν!
Είναι κάτι γυναίκες που στενή
έχουν ψυχή, τόσο, που μέσα δεν χωράει
ούτε χαρά ούτε ευτυχία ούτε ηδονή –
μόνο κενό, που πάνω η πλήξη περπατάει.
Είναι κάτι γυναίκες που απ’ το «εγώ»
έχουν διπλάσιο τον ηλίθιο εγωισμό τους!
Τέτοιες, αγάπησα πολλές, τ’ ομολογώ,
που δεν θυμάμαι τώρα πια τον αριθμό τους...
Αχ, να ξεχνούσα τόσο απλά και τον καημό τους!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΟΛΔΑΤΟΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".