«TO ΠOIHMA THΣ EBΔΔOMAΔAΣ»: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ

Κατηγορία: Ποίηση
Panvagil
Πέμπτη, 12 Μαΐου 2005 11:21
Εμφανίσεις: 1212

Κοιμούνται λίγο πιο πολύ τα ξυπνητήρια.
Μέρα που οι σύζυγοι θυμούνται το… φιστίκι!
Πάνε οι νουνές να επισκεφτούν τα βαφτιστήρια.
Καφές, πλατεία, περατζάδα, αραλίκι. Μετά φαΐ στης πεθεράς. Με σουτζουκάκια
και αυγολέμονα η μέρα νοστιμίζει.
Άγια οικογένεια: μαμά, γιαγιά, εγγονάκια
κι ένας μπαμπάς που τρώει, ρεύεται και βρίζει.

Ξάπλα, τ’ απόγευμα, και μπάλα στο σαλόνι
ο αφέντης άντρας, τα παιδιά για την Δευτέρα
ψευτοδιαβάζουν στο δωμάτιο, και μόνη
κλαίει στο μπαλκόνι – γιατί τάχα; – η μητέρα.

Βραδιάζει, ανάβουνε τα φώτα, τρώνε πάλι,
ό,τι κουβάλησαν σε μπολ το μεσημέρι –
χωρίς κουβέντες, με σκυμμένο το κεφάλι.
Άνοστο μοιάζει το φαΐ: ρίχνουν πιπέρι,

αλάτι… Παίζει ο μικρός με το πιρούνι,
ξιφομαχεί με του αδερφού του το μαχαίρι…
Λογομαχούνε: «Εγώ κέρδισα, γουρούνι!»
Και βλέπουν… άστρα απ’ του μπαμπά το βαρύ χέρι.

Σβήνουν τα φώτα, στο νιπτήρα στάζει η βρύση…
«Άχρηστη! Σου είπα μην την σφίγγεις, θα χαλάσει!»
Της γυναικός τα μάτια έχουνε δακρύσει,
στάζουν σαν βρύση – ποιος μπορεί για να την φκιάσει;

Κοιμούνται – τι ρομαντικά! – πλάτη με πλάτη.
Και ροχαλίζει αυτός. Κι εκείνη συλλογιέται
τον ευγενέστατο που ήρθε χθες πελάτη
στο μαγαζί. «Θα έρθει κι αύριο;» αναρωτιέται.

Και μ’ αγκαλιά το μαξιλάρι, αποκοιμιέται…

ΔHMHTPHΣ E. ΣOΛΔATOΣ

Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".