Μ’ άλλη μια μέρα, σαν και χθες η ίδια, σαν τις άλλες…
Στου κόσμου το ικρίωμα θηλιές οι ηλιαχτίδες,
που τις περνάω στο λαιμό. Οι μέρες μου κρεμάλες –
ποιο είναι το έγκλημα, που ζω ή που δεν έχω ελπίδες;
¶λλη μια μέρα, κι άλλη μια, πόσες να μένουν τάχα;
Φύλλα στο ημερολόγιο στιχάκια γεμισμένα:
«Εγώ εσέναν αγαπώ, κι αν μ’ αγαπάς, μονάχα
εσένα πάντα θ’ αγαπώ, όπως κι εσύ εμένα».
Φύλλα στο ημερολόγιο: «Φίλα με για να σβήσω…»
κι άλλο στιχάκι. Ένας σταυρός στη μνήμη κάποιου αγίου.
Πάλι στιχάκι: «Δεν μπορώ χωρίς εσέ να ζήσω…»
Ζωή, στιχάκι απλοϊκό του ημερολογίου.
¶λλη μια μέρα… Πρωινά: προοίμια της δύσης.
Θα φτύσω στον καθρέφτη μου αντί για καλημέρα.
Άλλη μια μέρα… Πέρασε γρήγορα για να σβήσεις
μέρα, ν’ ανάψει ο θάνατος τον πολικό του αστέρα.
3 Σεπτεμβρίου 2004
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".