Απελπισμένος προχωράω
χωρίς να ξέρω καν που πάω.
Σ’ ένα παγκάκι, ένα ζευγάρι
φιλιέται κάτω απ’ το φεγγάρι.
Πάνω, ψηλά, σ’ ένα μπαλκόνι
κάποιος με κάποιανε μαλώνει,
και στην ταβέρνα «Ο Kαραμπούλιας»
γλεντούν τα εφτά παιδιά της πούλιας.
Μία παρέα τραγουδάει,
ένας μεθύστακας ξερνάει
και πεινασμένα δυο γατάκια
τρων’ εμετούς απ’ τα πλακάκια.
Σημαίνει ο Αϊ Μηνάς την ώρα…
Παίρνω το δρόμο πίσω τώρα.
Μπροστά μου η Χώρα κοιμισμένη,
ψυχρούλα γύρω μου απλωμένη,
«Ο Καραμπούλιας» μανταλώνει,
ούτε τριζόνι στο μπαλκόνι,
άδειο αντικρίζω το παγκάκι,
σαλπάρισε το καραβάκι,
τ’ αστέρια σβήσανε στο θόλο,
γαλάκτωσε η αυγή το μόλο,
και στο νερό μια αχτίδα τρέμει...
Χαράζει στην οδό Γολέμη.
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".