ΒΗΜΑ ΝΕΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ • 3η ΠΕΡΙΟΔΟΣ: Αξιόλογες εργασίες σε... άδειες καρέκλες

Κατηγορία: Πολιτιστικά
Panvagil
Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2005 17:24
Εμφανίσεις: 1265

Το περασμένο Σάββατο 5 Νοεμβρίου νέοι επιστήμονες της Λευκάδας είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν στο κοινό της Λευκάδας τις εργασίες τους στα πλαίσια της 3ης περιόδου του θεσμού «Βήμα Νέων Επιστημόνων» που διοργανώνει το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Λευκάδας. Ενδιαφέρουσες οι εργασίες των νέων επιστημόνων της Λευκάδας, έδωσαν ο καθένας το δικό του στίγμα, κατέθεσε ο καθένας την προσωπική του σφραγίδα στον επαγγελματικό χώρο που κινείται ή θα κινηθεί αύριο. Πρόκειται αναμφίβολα για έναν αξιόλογο θεσμό που διανύει τα νηπιακά του βήματα. Ένας θεσμός που παρά την σοβαρή προσπάθεια που καταβάλλουν λίγα μέλη του Πνευματικού Κέντρου δεν φαίνεται να έχει την στήριξη που του αρμόζει. Πολύ μικρή προσέλευση του κοινού, σε σημείο που να προβληματίζει. Αισθητή η απουσία των επιστημονικών κλάδων όπου νέα παιδιά, αυριανοί επιστήμονες θα παρουσίαζαν τις εργασίες τους. Αισθητή απουσία των ανθρώπων του Πνεύματος, του Πολιτισμού αλλά και της πολιτικής. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο δήμαρχος - πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου απουσιάζει από εκδηλώσεις του Δήμου, όντας επιστήμονας όμως ο ίδιος θα έπρεπε με την παρουσία του να προστατεύσει τον θεσμό. Η φωτογραφία του κοινού που δημοσιεύουμε μιλάει από μόνη της.

Παραθέτουμε περίληψη των εργασιών των νέων επιστημόνων με την ελπίδα η φετινή διοργάνωση ν’ αφυπνίσει την κοινωνία μας και ν’ αντιδράσει ανάλογα στην επόμενη περίοδο.

Λάζαρη Τέτα, Τελειόφοιτος Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ
Σενάρια Καταστροφών
Τα «Σενάρια Καταστροφών» εστιάζουν στη μελέτη της έννοιας της καταστροφής σαν μια εν δυνάμει διαδικασία με πολλά δυνατά τελικά αποτελέσματα και σαν μια διαδικασία μορφογενετική. Σ’ αυτά τα πλαίσια η καταστροφή αποτελεί ελιγμό επιβίωσης ενός συστήματος. Εισάγεται η έννοια του «σώζομαι» ως δομή μετασχηματισμών και αναιρείται η μοναδική έννοια του ως άθικτο σώμα. Η παύση της λειτουργίας ενός αρχιτεκτονήματος δεν ταυτίζεται με την έννοια του ερειπίου. Το κτίριο σώζεται ακόμα κι αν αποκτήσει νέο ρόλο.

Η θεωρία των καταστροφών του R. Thom ως μαθηματική θεωρία δίνει μοντέλα καταστροφών, μορφογενέσεων και σημασίας.

Μελετάμε: α) «μορφολογίες» που αναμένουν μια διέγερση για να εκδηλώσουν μια εσωτερική δυνατότητα μετασχηματισμού (π.χ. παραδοσιακή κατοικία της Λευκάδας), β) μορφολογίες που ακολουθούν μια διέγερση και εξασφαλίζουν την επιβίωση απορροφώντας ενέργεια, γ) μορφολογίες που μοιάζουν αποκρυσταλλωμένες διαδικασίες, σαν παγωμένες διαδοχικές εικόνες της καταστροφής (π.χ. λογική Zaha Hadid, αλγόριθμος P. Eisenman).

Ως συγκεκριμένο παράδειγμα μελετάται το νησί της Λευκάδας με το σεισμογενή χαρακτήρα του. Πραγματοποιούνται 4 αρχιτεκτονικές στάσεις (σύνδεση, πολεοδομία, κτίριο – πλοίο, ηλεκτρονική πολεοδομία) και 4 στάσεις περιγραφής – αναζήτησης της ταυτότητας του τοπίου (τομή ακρωτηρίου, πλάκα και όρια: τοίχος, γραμμή, polder).

Κύρια πρόθεση είναι η διεύρυνση της αρχιτεκτονικής σκέψης, ώστε να δοθούν ερεθίσματα και λύσεις σε φαινόμενα που θέτουν περιορισμούς στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Η παραδοσιακή κατοικία της Λευκάδας προτείνεται ως αναφορά για το σχεδιασμό ενός νέου κτιρίου με αντίστοιχες δυνατότητες ελιγμού και μορφογένεσης.

Ζαμπέλης Ιωάννης, αρχηγός κατασκήνωσης – φοιτητής Νομικής
«Πράσινη Κατασκήνωση»
Πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης για τις κατασκηνώσεις της Ι.Μ. Λευκάδος και Ιθάκης

Η εκκλησιαστική κατασκήνωση φιλοδοξεί να διδάξει βιωματικά στο παιδί τον σεβασμό προς τη Θεία Δημιουργία. Η κατασκηνωτική ζωή αποτελεί την καλύτερη αφορμή περιβαλλοντικής αγωγής.

Οι στόχοι του προγράμματος είναι: να γνωρίσουν και να βιώσουν τη φιλική προς το περιβάλλον εμπειρία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, να εντοπίσουν και να αξιολογήσουν τις ανθρώπινες παρεμβάσεις, να συνειδητοποιήσουν την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος, να κατανοήσουν σχετικές έννοιες, να ανακαλύψουν τον κόσμο γύρω τους, να συνεργαστούν, να ψυχαγωγηθούν δημιουργικά, να διαχειρίζονται συνετά τους φυσικούς πόρους, να φροντίσουν τους χώρους, ώστε να τους απολαύσουν και οι επόμενοι κατασκηνωτές, να αναλάβουν πρωτοβουλίες μέσα στην Κατασκήνωση, να προτείνουν λύσεις, να πάρουν ιδέες για την εκτός κατασκήνωσης ζωής τους.

Απευθύνεται σε παιδιά Γ’ – Στ’ τάξης Δημοτικού, που φιλοξενούνται το καλοκαίρι στις κατασκηνώσεις της Ι.Μ. Λευκάδος και Ιθάκης. Το πρόγραμμα «τρέχουν» τα στελέχη της κατασκήνωσης, που επιμορφώνονται κατάλληλα.

Το πρόγραμμα αρχίζει με τη γνωριμία των παιδιών με το πρόγραμμα και μεταξύ τους.

Ακολουθεί η γνωριμία με την κατασκήνωση, με δραστηριότητες σχετικές με τα θέματα: α. Το πράσινο στην κατασκήνωση, β. Τα μονοπάτια της κατασκήνωσης, γ. Χρήσιμα υλικά από το περιβάλλον της κατασκήνωσης, δ. Το νερό στην κατασκήνωση και ε. Ζώα στην κατασκήνωση.

Γνωρίζουν καλύτερα την παραλία, όπου κολυμπούν, με διάφορες δραστηριότητες.

Διοργανώνεται διαγωνισμός μεταξύ των ομάδων για την πιο φιλική παρέμβαση στο κατασκηνωτικό περιβάλλον.

Έρχονται σε επαφή με την «οικολογία θεολογία» της Εκκλησίας, χάρη στο αγιογραφικό ανάγνωσμα.

Συμμετέχουν ενεργά στην προετοιμασία ενός παραδοσιακού εκκλησιαστικού πανηγυριού και βλέπουν πως προσλαμβάνεται ο υλικός κόσμος στην Θεία Λατρεία.

Παίζουν περιβαλλοντικά παιχνίδια. Απολαμβάνουν το βραδινό μπάνιο.

Οργανώνεται για τους γονείς, φίλους κ.α. έκθεση και γιορτή λήξης.

Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με αξιολόγηση από τα παιδιά και τα στελέχη.

Κριεμάδη Ε., Μπαρέκα Π. & Καμάρη Γ. Εργαστήριο Βοτανικής, Τομέας Βιολογίας Φυτών, Τμήμα Βιολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών, 26500 Πάτρα.
Κυτταρολογική μελέτη φυτών της νήσου Λευκάδας
Στην εργασία αυτή μελετήθηκαν κυτταρολογικά έξι ενδιαφέροντα taxa, πέντε διαφορετικών Οικογενειών, από πληθυσμούς της νήσου Λευκάδας. Τα είδη αυτά είναι τα ακόλουθα: Cyclamen hederifolium (Primulaceae), Crocus Boryi (Iridaceae), Ajuga iva (Lamiaceae), Ornithogalum montanum, allium ionicum (Liliaceae), και Bellis perennis (Compositae). Ο χρωμοσωματικός αριθμός και ο καρύοτυπος για την Ajuga iva μελετάται για πρώτη φορά από την Ελλάδα. Δίδονται, εκτός από την μορφολογία, την ανάλυση του καρυότυπου και τα καρυογράμματα, στοιχεία για τη μορφολογία, το ενδιαίτημα και τη γεωγραφική εξάπλωση των μελετηθέντων taxa.

Κκακλαμάνης Θωμάς, Εκπαιδευτής Π.Ε.
Κυκλοφοριακή αγωγή: Ο ρόλος του Σχολείου
Οι έρευνες δείχνουν ότι η χώρα μας παρουσιάζει ένα από τους υψηλότερους δείκτες τροχαίων ατυχημάτων στην Ευρώπη. Κάθε χρόνο, συμβαίνουν στη χώρα μας περίπου 2.500 θάνατοι από τροχαία ατυχήματα και δεκάδες χιλιάδες σοβαροί τραυματισμοί που αφήνουν βαρύτατες αναπηρίες, σε άτομα νεαρής κυρίως ηλικίας. Η συντριπτική πλειονότητα των τροχαίων ατυχημάτων οφείλονται σε ελλιπή κυκλοφοριακή αγωγή και κακή οδική συμπεριφορά οδηγών και πεζών. Η συνεχώς αυξανόμενη πυκνότητα της κυκλοφορίας των οχημάτων καθιστά αναγκαία την κυκλοφοριακή αγωγή του μικρού παιδιού το οποίο συμμετέχει στην κυκλοφορία σαν πεζός, ποδηλάτης ή επιβάτης ενός τροχοφόρου, χωρίς όμως να γνωρίζει τους κανόνες που θα κάνουν τις μετακινήσεις του ασφαλείς. Το ζητούμενο λοιπόν είναι πως θα αναπτυχθεί στα παιδιά οδική κυκλοφοριακή συνείδηση, για να γίνουν στο μέλλον υπεύθυνοι και σωστοί οδηγοί.

Η σωστή οδική συμπεριφορά έχει αποδέκτη το κοινωνικό σύνολο. Ο μαθητής που θα αποκτήσει θετικές στάσεις και θετικές κοινωνικές δεξιότητες θα συμπεριφερθεί σωστά ως ενήλικας, αφού είναι πολύ πιο εύκολο να μάθεις σε ένα παιδί το σωστό, παρά να προσπαθείς να αλλάξεις έναν ενήλικα, που έχει λανθασμένες συνήθειες οδικής συμπεριφοράς. Η συστηματική εκπαίδευση στην κυκλοφοριακή αγωγή των μαθητών θα καλύψει ένα μεγάλο κενό που υπήρχε στον τομέα πρόληψης τροχαίων ατυχημάτων. Απαιτείται λοιπόν αλλαγή των απόψεων και στάσεων των μαθητών και η ενεργοποίηση όλων των κοινωνικών φορέων προς αυτή την κατεύθυνση. Τα προγράμματα κυκλοφοριακής αγωγής που πραγματοποιούνται στα σχολεία της χώρας μας οφείλουν να είναι σωστά σχεδιασμένα, άρτια οργανωμένα, αλλά και επιστημονικά τεκμηριωμένα. Οι στόχοι ενός τέτοιου προγράμματος μπορεί να είναι γνωστικοί, ψυχοκινητικοί, συναισθηματικοί και κοινωνικοί.

Σύμφωνα με σύγχρονες παιδαγωγικές προσεγγίσεις η κυκλοφοριακή αγωγή στο δημοτικό σχολείο δεν πρέπει να «διδάσκεται» ως ένα ακόμη μάθημα του αναλυτικού προγράμματος. Το θέμα αυτό θα πρέπει να προσεγγίζεται με τη μέθοδο project, σε συνδυασμό με τη βιωματική μάθηση. Ο ρόλος του δασκάλου διαφοροποιείται από αυτόν του παραδοσιακού σχολείου και είναι ρόλος καθοδηγητικός, συμβουλευτικός, οργανωτικός. Τα μικρότερα παιδιά μπορούν να μάθουν για την κυκλοφοριακή αγωγή μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι, ατομικό ή ομαδικό. Με αυτόν τον τόπο οι μαθητές χαίρονται γιατί ανακαλύπτουν, επικοινωνούν, συνεργάζονται, κοινωνικοποιούνται, εξασκούνται στο να προσαρμόζουν τις επιθυμίες τους και στις ανάγκες των άλλων παιδιών που συμμετέχουν σε μια ομάδα.

Επομένως η κυκλοφοριακή αγωγή δεν πρέπει να περιορίζεται στην παροχή απλών γνώσεων (μάθηση κανόνων και σημάτων κυκλοφορίας) αλλά να συνδυάζει τη θεωρητική προσέγγιση με τις βιωματικές καταστάσεις. Ένα διασκεδαστικό και ταυτόχρονα χρήσιμο παιχνίδι ρόλων μπορεί να λάβει χώρα σε ένα πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής σαν αυτά που έχουν δημιουργηθεί σε αρκετές πόλεις της χώρας μας. Σ’ αυτό το χώρο οι μαθητές των δημοτικών σχολείων αλλά και των νηπιαγωγείων περνούν από τη θεωρία στην πράξη της οδήγησης και διαμορφώνουν οδική και κυκλοφοριακή συμπεριφορά από μικρή ηλικία. Μέσα από το παιχνίδι και την υπεύθυνη πληροφόρηση τα παιδιά μας θα γνωρίσουν τους κανόνες Οδικής Κυκλοφορίας, θα προειδοποιηθούν για τους κινδύνους και θα δοκιμάσουν τις γνώσεις τους με στόχο να εμπεδωθεί από την νεαρή ηλικία η τήρηση των αρχών ορθής κυκλοφοριακής συμπεριφοράς.