- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Πολιτιστικά
-
Panvagil
-
Πέμπτη, 27 Μαΐου 2004 16:41
-
Εμφανίσεις: 1110
Στο νου μου έρχονται οι στίχοι του μεγάλου μας, του Λευκαδίτη ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη: Απ’ άκρη σ’ άκρη χαλασμός, κρεμούν τον Πατριάρχη. Εκατόν σαράντα και πλέον χρόνια πέρασαν από τότε που οι ποπολάροι της Κέρκυρας, της Λευκάδας, της Κεφαλονιάς, του Τζάντε και των άλλων νησιών, σήκωσαν τα λάβαρα του ξεσηκωμού που τελεσφόρησε στα 1864 και φώναξαν το βροντερό “ΠΑΡΩΝ”.
Η ιστορία έδωσε το παρόν και δίδαξε τους λαούς ότι: όποιος από αυτούς δεν έχει παρελθόν και παρόν δεν πρόκειται να έχει και μέλλον.
Οι λαοί με πλούσια ιστορική διαδρομή, όπως τα Επτάνησα φέρουν στην επικαιρότητα τα αιτήματα τους και οι δυνάστες ανήμποροι ν’ αντισταθούν πλέον υποτάσσονται στα δίκαια αιτήματα του Επτανησιακού λαού.
Μετά το 1204 και την άλωση της πόλης από τους Φράγκους τα Επτάνησα περιέχονται στην κυριαρχία των ευνοημένων της ιστορικής ώρας , των Βενετών.
Οι Βενετοί οργάνωσαν τα διοικητικά και οικονομικά των νησιών, όπως συνέφερε την ντόπια αριστοκρατία και πλουτοκρατία. Η αγροτιά καταπιέζεται βάναυσα από την τοπική άρχουσα τάξη.
Γίνονται συχνές εξεγέρσεις, το 1640 στην Κέρκυρα, το 1644 στη Ζάκυνθο.
Οι νησιωτικοί πληθυσμοί ζητούν πολιτικές ελευθερίες. Συμμετοχή στη διοίκηση, επίλυση του αγροτικού ζητήματος. Όμως όλα αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα, οι επαναστάτες να σύρονται στις φυλακές, στους βασανισμούς και στις κρεμάλες.
Αργότερα οι αγρότες οργανώνουν καλύτερα την παραγωγή τους, το εμπόριο που διεξάγεται παράλληλα με τους Βενετούς. Οι πολιτικές και κοινωνικές ιδέες της Γαλλικής επανάστασης του 1789, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στα Επτάνησα. Πολύ πριν έλθουν οι Γάλλοι στα νησιά μας, επικρατεί επαναστατικός αναβρασμός με στόχο την ανατροπή των βασανιστών, των επίβουλων αρχόντων. Τα Γαλλικά στρατεύματα έρχονται στα 1798 για να βάλουν τέλος στην Ενετική κυριαρχία.
Οι Γάλλοι, θιασώτες της πραγματικής Δημοκρατίας, μεταβιβάζουν την εξουσία της Δημοτικής Αρχής της Κέρκυρας η οποία σχηματίστηκε από πολίτες όλων των τάξεων και των θρησκευμάτων.
Ο Δημοκρατικός σχηματισμός παίρνει σάρκα και οστά. Αποκαθίστανται οι πολιτικές ελευθερίες, καθιερώνεται γλώσσα κυρίαρχη η Ελληνική, ανθεί το εμπόριο, σπάει η φεουδαρχική οργάνωση των συντεχνιών και τα νησιά γνωρίζουν οικονομική και πνευματική ακμή.
Η κατάληψη των νησιών από τους Τούρκους και Ρώσους καταλύει και το πολιτικοοικονομικό σύστημα που εισήχθη από τους Γάλλους. Επαναφέρονται τα προνόμια, ο φεουδαρχισμός.
Οι Επτανήσιοι οδυνηρά συνειδητοποιούν την ανάγκη απαλλαγής από κάθε νέα δουλεία και προστασία. Η νέα δουλεία φαίνεται πεντακάθαρη στον νέο πολιτικό ορίζοντα.
Οι Επτανήσιοι αντιστέκονται στην νέα πολιτική κατάσταση. Οι περιπέτειες των εμπλέκονται στον στρόβιλο της Ευρωπαϊκής Θύελλας των Ναπολεοντίων πολέμων και δεν λένε να έχουν σταματημό.
Με τη συνθήκη του Τιλσιτ στα 1807 η Επτάνησος παραχωρείται στη Γαλλία. Απο το1809 αρχίζει η κατάληψη των Επτανήσων απο τους Άγγλους μέχρι το 1814. Πρώτος λόρδος, μέγας αρμοστής των Επτανήσων διορίζεται ο Μαίτλαντ.
Επαναφέρει τα προνόμια της φεουδαρχικής αριστοκρατίας και δεν αφήνει κανένα περιθώριο για την ανήμπορη αντιπολίτευση. Σε όλα τα νησιά δημιουργείται κόμμα αντιδραστικών, εναντίον της προστάτιδας δυνάμεως της Αγγλίας.
Η ανταρσία της Λευκάδας, του δικού μας νησιού, ο επαναστατικός αναβρασμός αρχίζει το 1819. Ξεσηκώνεται ολόκληρη η Λευκάδα, αρνείται να πληρώσει τον ειδικό φόρο διαπλάτυνσης της διώρυγας.
200 Άγγλοι νεκροί και τραυματίες, λιγότεροι χωρικοί. Η ανταρσία ξεκινά από τους Σφακιώτες και απλώνεται σε όλο το νησί. Προκαλεί τρόμο στο αρχοντολόι της πόλης και ανησυχία στην Αγγλική Κυβέρνηση.
Στης μάχης τον καπνό που πνίγει το λαγκάδι των Σφακιωτών ο Λευκαδίτης αγωνιστής οσφραίνεται την οσμή του μπαρουτιού και βλέπει νοερά πέρα μακριά στο διάφανο ορίζοντα την μορφή του ελευθερωτή θεού και ακόμα πιο πέρα στα ουράνια διάσελα την όψη της όμορφης κόρης της λευτεριάς.
Αργότερα το 1821 οι κατακτητές σε συνεργασία με τους ντόπιους, καταδιώκουν το λαό, εξορίζουν, δημοπρατούν τις ιδιοκτησίες των αγωνιστών, κλείνουν τα λιμάνια, διώχνουν από τα νησιά τα γυναικόπαιδα των μαχητών και τα υποχρεώνουν να επανέλθουν από όπου ξεκίνησαν, για να παραδοθούν σε ένα αναπόφευκτο μαρτυρικό θάνατο.
Ο αγώνας παίρνει και πολιτικό χαρακτήρα. Τον Αύγουστο του 1848 νέα εξέγερση καταστέλλεται με βίαιο τρόπο. Απαγχονίζονται 46, μαστιγώνονται 400, κατεδαφίζονται 50 σπίτια. Οι εξεγέρσεις στη Κεφαλονιά αποκαλύπτουν και τον ρόλο των Καταχθόνιων.
Το 1855 η Αγγλική προστασία, βλέποντας ότι είναι αδύνατο να χαλιναγωγήσει το επαναστατικό κίνημα, προτείνει νέες μεταρρυθμίσεις που απορρίπτονται με 20 έναντι 19 ψήφων στην Ιόνιο Βουλή.
Αργότερα ο φιλελεύθερος διεθνής τύπος καταδεικνύει την ασυνεπή πολιτικής της Αγγλίας, ενώ η Γαλλία και η Ρωσία προσανατολίζονται προς την ένωση και αρχίζουν συνεννοήσεις.
Ο βουλευτής Μεγιάρ προτείνει την ένωση, η Αγγλική κυβέρνηση όμως αρνείται σταθερά κάθε συζήτηση και αυτό έχει να κάνει με τη δυνάμεια της για την ανατολική πολιτική που ασκεί αυτή τη περίοδο ο Όθωνας.
23 Σεπτεμβρίου του 1863 η Ιόνια Βουλή κηρύσσει και πάλι με ψήφισμα την ένωση και ψηφίζει:
Αι νήσοι Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Ζάκυνθος, Λευκάδα, Ιθάκη, Κύθηρα, Παξοί και τα εξαρτήματα αυτών, ενούνται μετά του Βασιλείου της Ελλάδος, όπως αποτελέσουν εσαεί αναπόσπαστον αυτού μέλος εν μια και αδιαίρετω πολιτεία υπό το Συνταγματικόν Σκήπτρον της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλέως των Ελλήνων Γεωργίου Α’.
Εγένετο εν τω βουλευτηρίω, Κέρκυρα 23 Σεπτεμβρίου του Σωτηρίου έτους 1863.
Έτσι η βασανιστική πορεία του Επτανησιώτικού λαού για την ελευθερία και Ένωση ολοκληρώθηκε και τα Ιόνια νησιά απετέλεσαν τυπικά και ουσιαστικά κομμάτι του ακρωτηριασμένου ελληνικού κράτους.
Οι Επτανήσιοι βουλευτές που μπήκαν στη βουλή των Ελλήνων το 1864 συνέβαλαν αποφασιστικά. Πρώτος και καλύτερος ο δικός μας βουλευτής Αριστοτέλης Βαλαωρίτης.
Όλα αυτά επιτεύχθηκαν με την αντίσταση του λαού των Επτανησιωτών και γι’ αυτό σε όλα τα Επτάνησα από τους Οθωνούς και την Κέρκυρα, τη Λευκάδα, Ιθάκη, Κεφαλονιά, Ζάκυνθο και Κύθηρα γιορτάστηκε η εκατοστή τεσσαρακοστή επέτειος της Ένωσης τους με την Μητέρα Ελλάδα.
Με τους αγώνες τους οι άνθρωποι επιτυγχάνουν όλα όσα ο νους και η καρδιά τους επιθυμεί. Το μεγαλείο ενός λαού είναι συνάρτηση της πίστης και των αγώνων του.
Χρόνια πολλά, καλά κι ευτυχισμένα για την πατρίδα μας και τα όμορφα επτά νησιά μας.
Βασίλης Σακκάς, Δήμαρχος Μεγανησίου-Λευκάδας.
To κείμενο διαβάστηκε στην εκδήλωση του Δήμου Μεγανησίου που αφορούσε τον εορτασμό της επετείου της Ένωσης των Επτανήσων
Από την εφημερίδα “Τα Νέα της Λευκάδας”