«OPΦEYΣ» KINHMATOΓPAΦIKH ΛEΣXH: Τσάι και συμπάθεια

Κατηγορία: Πολιτιστικά
Panvagil
Σάββατο, 02 Φεβρουαρίου 2008 02:00
Εμφανίσεις: 733

Mετά από δέκα χρόνια και πάλι εφέτος έχουμε τσάι από την Kινηματογραφική Λέσχη. Mια εκδήλωση που τόσο είχε αγαπηθεί και που την περίμεναν κάθε χρόνο οι συνεφίλ και όχι μόνο, της πόλης μας. Mια εκδήλωση για όλους, γυναίκες και άνδρες που ξεκίνησε στην Tσάι και Σινεμά με την προβολή κάποιου ντοκυμαντέρ από την 16 mm μηχανή.
Στις 5 το απόγευμα, την Kυριακή 27 Γενάρη στον «IANO» στη Mαρίνα είχαμε την επανεμφάνισή της με τον τίτλο «Tσάι και Συμπάθεια». Mε την μουσική συντροφιά της Σόφης και του Kώστα, με μουσική από τον Kινηματογράφο.
Η αίθουσα ασφυκτικά γεμάτη. Οι σινεφίλ της Λέσχης σα να περίμεναν από καιρό την πρόσκληση της κυρά Τούλας που είναι η ψυχή της Κινηματογραφικής Λέσχης του Ορφέα. «Το φλυτζάνι μπροστά μας ας γίνει Ωκεανός που θα βυθιστεί το κουταλάκι μας και όχι «ο Τιτανικός», για να γευτούμε το τσάι πάντα με συμπάθεια και μην ξεχνάμε ότι το «Σινεμά είναι ο Παράδεισος», είπε η κα Τόύλα τελειώνοντας τον χαιρετισμό της με έναν έξυπνο τρόπο, μέσα από τίτλους ταινιών του κινηματογράφου. Αξίζει να δούμε τον χαιρετισμό!

Η κα Τούλα Σκληρού
Φίλες και φίλοι
Όσες και όσοι ερχόσασταν στο Τσάι και Σινεμά ασφαλώς θα μας αποζητήσατε μετά από σιωπή δέκα χρόνων.
Καλώς ήλθατε λοιπόν στο «Τσάι και συμπάθεια» που από φέτος πάλι θα σας περιμένει κάποιο γεναριάτικο απόγευμα για να γευτείτε και να περάσετε ευχάριστα σε ένα ζεστό και φιλόξενο περιβάλλον. Σας ευχαριστούμε, που με την παρουσία σας στις προβολές της Κινηματογραφικής Λέσχης του Ορφέα, κάθε χρόνο μας κάνετε και εμάς πιο υπεύθυνους στην διαλογή των έργων για να ικανοποιούμε τις απαιτήσεις σας. Έχει πια δημιουργηθεί ένα σινεφίλ κοινό στην πόλη μας μετά 38 χρόνια λειτουργίας μας και μας κάνει περήφανους.
... Και για να κάνουμε πιο Κινηματογραφική την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της συνάντησής μας... είμαστε εδώ, μετά 10 έτη και όχι «Μετά 20 Έτη», τούτο το Γεναριάτικο ηλιοβασίλεμα και όχι το «Ματωμένο Ηλιοβασίλεμα» και η συνάντησή μας γίνεται «Οπωσδήποτε την Κυριακή» και όχι «Ποτέ την Κυριακή» στο λιμάνι της πόλης και όχι στο «Λιμάνι της Αγωνίας» που το τοπίο είναι διαυγές και φωτεινό και όχι « Τοπίο στην Ομίχλη». Τα «Φώτα στο Σούρουπο» θα ανάψουν αφού φύγει ο «Ψεύτης ήλιος» εδώ στο Ξενοδοχείο Ιανός που είναι για μας «Ξενοδοχείο η Ευτυχία» με την γλυκειά μουσική συντροφιά της Σόφης και του Κώστα που έκαναν «Μαθήματα Πιάνου». Θα προσφέρουμε τσάϊ στη σάλα και όχι «Τσάι στη Σαχάρα» σε τραπέζια δίπλα - δίπλα και όχι σε «Χωριστά Τραπέζια». Θα απολαύσουμε μια «Γλυκειά ζωή» κουβεντιάζοντας για «Όλα για την Εύα» και για τους «¶ντρες με τα όλα τους» και όχι μόνο για «Σεξ, Ψέμματα και Videoταινίες» που έχουν γίνει DVD και θα αναρωτηθούμε ποιός είναι ο «Ταχυδρόμος». Θα προβληματιστείτε γιατί υπάρχουν «Αγεφύρωτες Σχέσεις» αφού το «¶ρωμα Γυναίκα» είναι πιο δυνατό και η «Κραυγή Γυναικών» στις «Σχέσεις Ζωής» στη μικρή μας πόλη και όχι στην «Πόλη του Φόβου» καλεί «Γύρνα Πίσω» μόνο «Πέντε Λεπτά Ακόμη». Θα αναρωτηθούμε γιατί οι «¶νδρες προτιμούν τις Ξανθές» και γιατί «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό» και γιατί κάθε ένας και καθε μια μας εύχεται «Κάποιος να με Προσέχει» γιατί υπάρχει κίνδυνος. «Ο Ένοχος Είναι Ανάμεσά μας». Αλλά σχολιάζοντας το «Γάμο αλά Ελληνικά» ανακαλύπτουμε ότι γίνεται και ?Διαζύγιο αλά Ιταλικά? στα «Παντρεμένα ζευγάρια». Όλοι γνωρίζομε τον «Επίμονο Κηπουρό» που είναι μια «Καρδιά του Χειμώνα», στην εποχή μας που είμαστε «Χαμένοι στην Μετάφραση». Καλλιεργεί την σπάνια «Μαύρη Ντάλια» και στενοχωριέται για την «Απειλή» που έρχεται να καταστρέψει τον «Πλανήτη Γη».
Τον απασχολούν τα «Τσακισμένα Λουλούδια» που έχουν γύρει «Πλαγίως» αλλά και τα «Παιδιά των Ανθρώπων» που πολλά απΆ αυτά γίνονται «Αόρατα Παιδιά» στις «Μαύρες Νύκτες».
«Αξιαγάπητοι φίλοι», αισιοδοξείτε γιατί υπάρχουν και οι «Νύκτες με Πανσέληνο». «Τα φτερά του Έρωτα» παρΆ όλο που ζούμε «Το Τέλος της Αθωότητας» με τα «Φτερουγίσματά» τους θα μας φέρουν εκεί που «Η γιορτή αρχίζει».
Φίλες και φίλοι ας μην σκεπτόμαστε πια τι γίνεται «Πέρα από την Αφρική» και στην «¶γρια Δύση». Ας ατενίσουμε την Λευκαδίτικη δύση. Το φλυτζάνι μπροστά μας ας γίνει Ωκεανός που θα βυθιστεί το κουταλάκι μας και όχι «ο Τιτανικός», για να γευτούμε το τσάι πάντα με συμπάθεια και μην ξεχνάμε ότι το «Σινεμά είναι ο Παράδεισος».