- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Πολιτιστικά
-
Panvagil
-
Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2008 02:00
-
Εμφανίσεις: 487
Βραδάκι, στο Πνευματικό κέντρο? Στο βάθος ακούγεται μουσική. Μπαίνω στην αίθουσα διστακτικά, να μην ενοχλήσω και κάθομαι να ακούσω. Ο ήχος είναι οικείος και συγχρόνως μακρινός, γήινος και αέρινος μαζί. Οι μουσικοί παίζουν χωρίς να μιλούν, κοιτώντας το δάσκαλο. Με κάποιο μυστικό τρόπο συνεννοούνται μεταξύ τους, σαν να τους ενώνει μια αόρατη παρουσία, κομμάτι ο καθένας αδιάσπαστο ενός ολόκληρου σύμπαντος.
Και για όση ώρα παρακολουθώ, αφήνομαι άθελά μου να παρασυρθώ σε ένα ταξίδι μαγικό, ένα ταξίδι υπερβατικό, όπου νοιώθω έντονη την παρουσία «θείας» ουσίας να με περιβάλλει. Και για όλα αυτά, υπεύθυνη είναι η μουσική!
Πρόκειται για ένα σεμινάριο μουσικής, που πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία του Πνευματικού Κέντρου και διοργανώθηκε από το ?Λαβύρινθο?, το μουσικό Εργαστήρι του Ross Daly. Ένας δεξιοτέχνης Τούρκος δάσκαλος, ο Omer Erdogdular, δίδαξε ένα παραδοσιακό θρησκευτικό όργανο, το ney. Είναι ένα πνευστό όργανο, που εκτός από τον βαθύ και θεσπέσιο ήχο του, έχει και συμβολικό χαρακτήρα. Συμβολίζει τον άνθρωπο, που πρέπει να γίνει ο αγωγός της θείας πνοής.
Ο Ross Daly, Ιρλανδός στην καταγωγή αλλά «πολίτης του κόσμου» πια, μετά από τόσα ταξίδια ανά τον κόσμο, κάνει το μικρό χωριό Χουδέτσι της Κρήτης κέντρο του δικού του κόσμου, ιδρύοντας από το 1982 το -Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος-. Εκεί, εκτός από ένα μουσείο με 200 όργανα από όλον τον κόσμο, που έχει παραχωρήσει από την προσωπική του συλλογή - για να μοιράζεται τη χαρά του με άλλους ανθρώπους, όπως είπε - γίνονται συναντήσεις και σεμινάρια μουσικών από όλη τη Γη. Παράλληλα, και όταν δεν βρίσκεται στο εξωτερικό για συναυλίες, διοργανώνει σεμινάρια ανά την Ελλάδα, στα οποία διδάσκουν σπουδαίοι δεξιοτέχνες, που απευθύνονται σε μουσικούς με υψηλό επίπεδο κατάρτισης. Τα σεμινάρια είναι ανοικτά και σε ακροατές, που θα ήθελαν απλώς να ακούσουν τη μουσική.
Βαθύς γνώστης των παραδόσεων πολλών λαών, αφήνεται να ωριμάσουν μέσα του διαφορετικά στοιχεία, να ζυμωθούν, και τελικά να γεννηθούν μέσα από το προσωπικό του φίλτρο έκφρασης, σε μια εντελώς καινούργια μουσική σύνθεση. Σε μια μουσική που ο καθένας μπορεί νΆ αναγνωρίσει κάτι δικό του, γιατί εμπεριέχει το πρωτογενές θρησκευτικό συναίσθημα, που ανεξάρτητα από συγκεκριμένα δόγματα συνέχει την ουσία της ανθρώπινης υπόστασης.
Η σχέση του με την παράδοση είναι καταλυτική για την κοσμοθεωρία του. Παράδοση δε σημαίνει μόνο παρελθόν, δε σημαίνει συνήθεια που επαναλαμβάνεται λόγω ευκολίας, δε σημαίνει σκονισμένη μουσειακή πραγματικότητα. Η παράδοση είναι κάτι ζωντανό για τον Ross Daly, έχει να κάνει με τη διαχρονική αξία, με πράγματα βαθιά και αληθινά, που αφού άντεξαν στο χρόνο, μπορούν να γίνουν η βάση ή καλύτερα ο «δάσκαλός» μας. Το αποτέλεσμα, όμως, πρέπει κι αυτό να μπορεί να έχει διαχρονική αξία, να στέκεται στο παρόν και στο μέλλον. Η στείρα και πιστή επανάληψη, μπορεί να έχει αξία μόνο όταν εμπεριέχει την αλήθεια του δημιουργού της.
Ανάμεσα στην μουσική της Δύσης, που ενδιαφέρεται περισσότερο για την προσωπική αυτοέκφραση, και στην ανατολίτικη, που δίνει έμφαση στην προσέγγιση του υπερβατικού, εκείνος διάλεξε τη δεύτερη, υπηρετώντας μια τέχνη που σε πάει πέρα από τα όρια του εαυτού. Η ιερότητα της μουσικής είναι ακριβώς και το στοιχείο που τον γοητεύει, καθώς χρειάζεται απόλυτη αφοσίωση και παράδοση άνευ όρων, όταν θέλει κανείς να την προσεγγίσει από αυτή τη σκοπιά, τη σκοπιά της «ψυχαγωγίας». Έτσι, η μουσική γίνεται η αφορμή, ο δρόμος, το μέσο, ο αγωγός κι όχι αυτοσκοπός. Το ταξίδι κι όχι ο προορισμός.
Μεταξύ κλασικής πειθαρχίας και ελεύθερου αυτοσχεδιασμού, η μουσική που συνθέτει αφήνει μια αίσθηση μακρινής οικειότητας. Κάθε στιγμή έχεις την αίσθηση ότι ακούς κάτι γνώριμο αλλά απροσδιόριστα φευγαλέο, κάτι που σε κάνει κοινωνό συμπαντικών μυστηρίων.
Μακριά από τα κέντρα εξουσίας και βιομηχανίας της μουσικής, αγνοημένος επιδεικτικά και ανεπίτρεπτα από το κράτος, δίνει την ψυχή του για πράγματα ουσιαστικά: μουσική έρευνα σε όλο τον κόσμο, σεμινάρια, συναυλίες...
Η μουσική του συνδυάζει τη ρέουσα, ζωντανή παράδοση των λαών με τις πολύπλοκες ανάγκες του σημερινού ανθρώπου, δίνοντας συνέχεια στο χρόνο και ενώνοντας κάτω από μια κοινή γλώσσα τον καθένα από εμάς με τα αρχέτυπα της ζωής. Έτσι, κοιτάζοντας τι μας ενώνει και παραβλέποντας αυτά που μας χωρίζουν, θα μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Πώς γίνεται αυτό; Μα, αρκεί νΆ αφήσουμε λίγο χώρο, να σταθούμε, νΆ ακούσουμε....
ΧΑΡΑ ΣΑΪΤΗ
Εικαστικός και θεωρητικός της τέχνης
- Ο Ross Daly θα βρίσκεται στη Λευκάδα πάλι από 7 ως 12 Απριλίου για ένα σεμινάριο για ούτι, που θα γίνει στο Πνευματικό Κέντρο, και μπορεί να δεχθεί ακροατές, μετά από συνεννόηση μαζί του. (πληροφορίες στο Πνευματικό Κέντρο)
- Η προθυμία του Πνευματικού Κέντρου να στηρίξει αυτή τη σπουδαία δουλειά, νομίζω ότι είναι αξιέπαινη. Να λέμε και τα καλά, όταν πρέπει?