ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΦΛΟΓΑΪΤΗΣ: Για την εκδήλωση τιμής στον Τέλη Χαραμόγλη

Κατηγορία: Πολιτιστικά
Panvagil
Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2004 19:41
Εμφανίσεις: 1156

Για την εκδήλωση τιμής στον Τέλη Χαραμόγλη ο κ. Σπυρίδων Ι. Φλογαΐτης, Καθηγητής Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, απέστειλε επιστολή προς τον αντιπρόεδρο του Πνευματικού Κέντρου την οποία και παραθέτουμε. «Αισθάνθηκα ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση όταν με πληροφορήσατε για την πρωτοβουλία του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Λευκάδας να τιμήσετε την μνήμη του Τέλη Χαραμόγλη. Αισθάνθηκα επίσης τιμή για την πρόσκλησή σας να συμμετάσχω στην εκδήλωση, όπως δυστυχώς και λύπη, που άλλες, από καιρό ανειλημμένες υποχρεώσεις μου στο εξωτερικό δεν μου επιτρέπουν να ανταποκριθώ θετικά και να ανταποδώσω και εγώ στη μνήμη του τιμωμένου, ένα μικρό έστω αντίδωρο των όσων με το έργο του έχει προσφέρει στην Λευκάδα μας, αλλά συγχρόνως και στην οικογένειά μου.

Γνώρισα αυτόν τον μοναδικό άνθρωπο από τον πατέρα μου, όταν τελείωσα τις διδακτορικές μου σπουδές, εκεί προς το τέλος της δεκαετίας του ’70. Ένας υπάλληλος λογιστηρίου που είχε μια φλόγα και μιαν απαίτηση: μια φλόγα, να δημιουργήσει μια Βιβλιοθήκη που να συγκεντρώνει κάθε τι που γράφηκε από Λευκαδίτη και κάθε τι που γράφηκε για την Λευκάδα, και μιαν απαίτηση, να του δώσω αντίτυπα των πρώτων μου τότε έργων, πρακτικώς, των διδακτορικών μου διατριβών.

Ανταποκρίθηκα ευχαρίστως στο προσωπικό αίτημα, και έτσι είχα την μοναδική ευκαιρία να γνωρίσω και πολύ γρήγορα να γίνω φίλος με αυτόν τον άνθρωπο του οράματος, του πάθους, του σκοπού, της αφοσίωσης, της ανιδιοτέλειας.

O Τέλης Χαραμόγλης έθεσε στον εαυτό του έναν σκοπό που πολύ γρήγορα τον ξεπέρασε και μάλιστα απορρόφησε όλες τις οικονομικές του δυνατότητες, αφού, όπως ο ίδιος έλεγε με το χαρακτηριστικό πάθος του, ποτέ δεν είχε φαντασθεί τις διαστάσεις που το έργο του έκρυβε. Αγωνίσθηκε με όλες του τις δυνάμεις να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες, αν και είναι η πικρή αλήθεια ότι δεν βρήκε πάντοτε την ανταπόκριση που εδικαιούτο.

Στον τιμώμενο, η Λευκάδα οφείλει το ότι της προσέφερε την ψυχή της, μια καινούργια και παντοτινή, αλλά μέχρι το έργο του Χαραμόγλη άγνωστη, συλλογική συνείδηση, ότι το μικρό νησί μας είναι ο τόπος των διανοουμένων, των επιστημόνων, των ανθρώπων των γραμμάτων, ανθρώπων μιας τεράστιας προσφοράς στο Έθνος μας και στην Οικουμένη ολόκληρη. Μέχρι τον Χαραμόγλη, το συλλογικό μας λευκαδίτικο υποσυνείδητο ήταν γεμάτο από Βαλαωρίτη και Σικελιανό, έναν κόσμο τεράστιο και συνάμα όμως μικρό, όταν συγκριθεί με το περιεχόμενο της Ειδικής Λευκαδιακής Βιβλιοθήκης.

Η οικογένειά μας οφείλει στον Τέλη Χαραμόγλη ότι με το πάθος και το έργο του επαναπάτρισε στην Λευκάδα το έργο ανθρώπων όπως ο Νικόλαος Θ. Φλογαϊτης και ο Θεόδωρος Ν. Φλογαΐτης, δυο επιστημόνων, αγωνιστών και πολιτικών, που το έργο τους καταλαμβάνει συγκριτικώς αξεπέραστη σε ποιότητα και ποσότητα έκταση στην Ειδική Λευκαδιακή Βιβλιοθήκη. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την συγκίνηση του Τέλη, όταν μου τηλεφωνούσε για να μου αναγγείλει τις καινούργιες ανακαλύψεις του στον απέραντο κόσμο των γραπτών συμβολών των δύο αυτών άξιων τέκνων της Λευκάδας. Δεν θα ξεχάσω όμως και την απορία του, όταν σε κάποια εκδήλωση στο Μαραντοχώρι, όπου μιλούσε για την Βιβλιοθήκη του και στάθηκε με πάθος στο έργο εκείνων των Φλογαϊτών διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε κανείς που να γνωρίζει την προσφορά των τέκνων αυτών του νησιού μας.

Αυτό είναι και το νόημα κάθε απονομής τιμής στη μνήμη του Τέλη Χαραμόγλη. O άνθρωπος αυτός αποκάλυψε και απέδειξε το εύρος και το βάθος της λευκαδίτικης επιστήμης και προσφοράς. Εμείς, οι νεώτεροι πρέπει να περάσουμε στις ακόμη νεώτερες γενιές που έρχονται και στο συλλογικό τους υποσυνείδητο, την υπερηφάνεια για την κοινωνική αναφορά και την καταγωγή τους, η οποία πρέπει ακριβώς να θεμελιωθεί επάνω στην γνώση για τους ανθρώπους που συναποτελούν το έργο του Χαραμόγλη.

Αγαπητέ φίλε Τέλη, δυστυχώς δεν βρίσκομαι στην πατρίδα μας να μοιρασθώ μαζί με τους άλλους φίλους και συμπατριώτες την χαρά της κοινής ανάμνησης του ανθρώπου που υπήρξες και του έργου σου. Τώρα που έχεις φύγει, δεν υπάρχει κανείς που να με παίρνει τηλέφωνο στις πιο απίθανες κυριολεκτικά ώρες για να με μαλώσει που ξέχασα να του στείλω τα νεώτερα έργα μου. Υπήρξες ένας από τους λίγους ανθρώπους που μπορούσες να μου εκφράζεις παράπονα χωρίς να με ενοχλεί, διότι ήξερα ότι το έκανες για ένα σκοπό που όφειλα να σεβαστώ και να συμβάλω στην πραγματοποίησή του. Υπήρξες όμως εξ ίσου ένας από τους λίγους ανθρώπους που μπορούσες πολύ εύκολα να με ενθουσιάσεις, να μου μεταδώσεις το πάθος σου, να με κάνεις κοινωνό στο όραμά σου.

Σε ευχαριστώ πολύ για όσα έκανες για την Λευκάδα, για την οικογένειά μου, για μένα τον ίδιο».

Από την εφημερίδα «Τα Νέα της Λευκάδας»