«ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗ» 50 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΟΡΤΕΣ ΛΟΓΟΥ & ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ

Κατηγορία: Πολιτιστικά
Panvagil
Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2004 15:01
Εμφανίσεις: 701

Η μικρή Λευκάδα με την τεράστια πολιτιστική κληρονομιά

Μια μεγάλη, ιστορική, στιγμή για τη Λευκάδα είναι ο επικείμενος γιορτασμός (2005) για τα 50 χρόνια απο την ίδρυση των γιορτών Λόγου και Τέχνης. Η μικρή Λευκάδα που απέδειξε στη δύσκολη δεκαετία του 1950, μέσα στις στάχτες του εμφυλίου, οτι η δύναμη της ψυχής και προπαντός η συλλογικότητα μπορούν να κάνουν θαύματα. Και ας μην ξεχνάμε την πρωτοπορία της Λευκάδας όχι μόνο στις γιορτές (όπου βρήκαν στη συνέχεια πολλούς μιμητές) αλλά και στην ίδρυση και λειτουργία καλλιτεχνικών και αθλητικών συλλόγων καθώς και άλλων συλλογικών δραστηριοτήτων. Να θυμηθούμε ότι το 1850 ιδρύθηκε η “Φιλαρμονική”, το 1875 η Λευκάδα είχε ένα από τα 16 σε όλη την Ελλάδα θέατρα, το 1937 ιδρύεται ο πρωτοπόρος “Ορφέας” και το 1927 ο “Τηλυκράτης”. Και σήμερα παρά τη γενική κρίση αξιών και ιδεών, παρά την πνευματικοπολιτιστική ξηρασία η Λευκάδα (ο μικρότερος νομός της χώρας) “προσφέρει” 110 εν ζωή καθηγητές Πανεπιστημίων σε όλο το κόσμο, 67 επαγγελματίες δημοσιογράφους, εκατοντάδες επιστήμονες, λογοτέχνες και καλλιτέχνες, την περίφημη Αγνή Μπάλτσα, τον διακεκριμένο ηθοποιό Ηλία Λογοθέτη, δεκάδες πολιτιστικά σωματεία κ.α.

H ιστορία
Για την ιστορία να αναφέρουμε οτι η ιδέα να γίνονται στη Λευκάδα πνευματικοκαλλιτεχνικές εκδηλώσεις ανήκει στον μουσικοφιλογικό όμιλο “Ορφέα” που στα 1952 σκέφθηκε να ανεβάσει το θεατρικό έργο του Λευκαδίτη συγγραφέα Ν. Κατηφόρη “Ό Φωτεινος”, εμπνευσμένο από το ομώνυμο ποίημα του Αρ. Βαλαωρίτη. Η εισήγηση έγινε από τον τότε διοικητικό σύμβουλο του ομίλου Γεράσιμο Περδικάρη. Ο “Ορφέας” ήρθε σε επαφή με το ”Εθνικο Θέατρο” που δέχτηκε να βοηθήσει και να αναλάβει την παράσταση. Το έργο θα σκηνοθετούσε ο τότε διευθυντής και διοργανωτής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, Σωκράτης Καραντινός. Μάλιστα ο Σ. Καραντινός ήρθε στη Λευκάδα και κανόνισε τις λεπτομέρειες της παράστασης. Ωστόσο το έργο κρίθηκε “πολιτικα ακατάλληλο”, δηλαδή επαναστατικό και έτσι οι γιορτές του 1952 ματαιώθηκαν. Την επόμενη χρονιά (1953) ο τότε πρόεδρος του συλλόγου Λευκαδίων Αθηνών, ο αξέχαστος Αντώνης Τζεβελέκης (πέθανε το 1988) αποφασίζει να οργανώσει τις γιορτές ο σύλλογος Λευκαδίων. Όμως την χρονιά αυτή έγιναν οι μεγάλοι σεισμοί στη Ζάκυνθο και Κεφαλλονιά (αισθητοί και στη Λευκάδα) και οι εκδηλώσεις αναβλήθηκαν για το 1954 οπότε και πάλι δεν έγιναν και τελικά άρχισαν το 1955. Από το 1955 μέχρι το 1967 οι γιορτές γίνονταν στην κεντρική πλατεία. Περιελάμβαναν διαλέξεις, ρεσιτάλ, θεατρικά έργα κ.α.

Στις 17/8/1964 τραγούδησε στην πλατεία, στο πλαίσιο των γιορτών, η Μαρία Κάλλας.
Από το 1962 καθιερώθηκε και το “Διεθνές Φεστιβάλ Φολκλόρ”. Ήταν το πρώτο φολκλορικό φεστιβάλ που έγινε στην Ελλάδα, και από τα γνωστότερα στην Ευρώπη. Χιλιάδες χορευτές και μουσικοί, εκατοντάδες ερασιτεχνικά συγκροτήματα από 50 κράτη και από τις πέντε ηπείρους έστειλαν (και στέλνουν) κάθε Αύγουστο, από το μικρό νησί του Ιονίου, σε όλο τον κόσμο το μήνυμα της ειρήνης και της συναδέλφωσης των λαών. Ο χορός και το τραγούδι είναι ο κώδικας επικοινωνίας, η γλώσσα της καρδιάς. Χόρεψαν και διασκέδασαν μαζί Έλληνες και Τούρκοι, Άραβες και Ισραηλίτες, Ισπανοί και Βάσκοι. Ο φιλόξενος λαός της Λευκάδας αγκαλιάζοντας τον θεσμό του Φεστιβάλ κατόρθωσε να το κρατήσει ζωντανό παρά τις αντίξοες συνθήκες.
Με την ευκαιρία να θυμίσουμε ότι το φολκλορικό φεστιβάλ της Λευκάδας δημιουργήθηκε από τον αείμνηστο Αντώνη Τζεβελέκη, τότε πρόξενο της Γαλλίας στη Λευκάδα και συνεργάτη του προέδρου της Διεθνούς Ομοσπονδίας Λαϊκού Πολιτισμού Ν. Κλεμάν. Το Α' Διεθνές Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χωρών και Μουσικής (όπως ονομάστηκε) έγινε το 1962 στην κεντρική πλατεία της Λευκάδας, στο πλαίσιο των Γιορτών Λόγου και Τέχνης. Συμμετείχαν τότε η Γιουγκοσλαβία με το συγκρότημα Ζιζίκα Γιοβάνοβιτς Σπάνατς του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, η Ιταλία με το σύνολο Τραγουδιστές του Νικάστρο από το Καταντζάρο της Καλαβρίας και τραγουδιστή τον Φράνκο και η Ελλάδα με τον Ορφέα Λευκάδας. Από τότε το Φεστιβάλ γίνεται ανελλιπώς εκτός από το 1967 λόγω της δικτατορίας.
Πρέπει, λοιπόν, η επέτειος για τα 50χρονα των γιορτών να συνοδευτεί με εκδηλώσεις που θα συζητηθούν σε πανελλαδικό επίπεδο. Και να έχουν και την ανάλογη λαμπρότητα. Για παράδειγμα μια συναυλία της Αγνής Μπάλτσα. Όπως επίσης πρέπει να γίνει γνωστός στους νεώτερους ο τρόπος με τον οποίο οι παλιοί Λευκαδίτες κράτησαν όρθιες αυτές τις γιορτές δουλεύοντας αφιλοκερδώς και προσφέροντας από το υστέρημά τους. Έχοντας για γνώμονα μόνο την αγάπη και το μεράκι τους, πέρα και πάνω από προσωπικές ή κομματικές σκοπιμότητες.

ΗΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".