«Ο-ΝΗΡΙΚΟΣ»: Χαμογελάτε όσο είναι νωρίς
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Θανάσης Αγγελής
- Panvagil
- Πέμπτη, 02 Μαρτίου 2006 17:09
- Εμφανίσεις: 2164
Φαρομανάμε ή απλά πιάνουμε γωνία τραπέζι και συνεχίζουμε τον ίδιο ρόλο που είχαμε στο σπίτι ως θεατές των άλλων που διασκεδάζουν στο γυαλί, καθισμένοι αναπαυτικά στον μισοβουλιαγμένο καναπέ από το υπέρβαρο της κορμάρας μας; Τι είναι αυτό που τα τελευταία χρόνια μας έχει καθηλώσει σε αγχωμένη μιζέρια, θεατές στο θέατρο του παραλόγου;
Παλιά οι άνθρωποι παρά την ανέχεια και γενικά τα όποια προβλήματα επιβίωσης υπήρχαν, χαμογελούσαν ακόμη και την προαναφερόμενη ανέχεια της διακωμωδούσαν αλλά δεν σταματούσαν να χαμογελούν.
Σήμερα βγαίνουμε να διασκεδάσουμε με ένα ποτό (;) που πολλές φορές είναι ξύδι και το μόνο που κάνουμε είναι να κουνάμε το κεφάλι στον ρυθμό του γούφερ θυμίζοντας ρομπότ περασμένης τεχνολογίας.
Ποιος μας έκλεψε το χαμόγελο που τόση ομορφιά χάριζε, πέρα από τις ευεργετικές του επιδράσεις στην υγεία μας;
Σε ποιους δεν αρέσει να χαμογελάμε;
Γιατί επικράτησαν τελικά μόνο αυτοί που σκέφτονται και αυτοί που αισθάνονται κατάντησαν είδος προς εξαφάνιση;
Ακόμη και το συναίσθημα της λύπης που εκφράζονταν με ένα δάκρυ δεν επιτρέπεται.
Μόνο φάτσες βλοσυρές επικρατούν άχρωμες ανέκφραστες χωρίς χιούμορ παγωμένες όπως το κίτρινο μέταλλο του σύγχρονου πλουτισμού.
Γιατί πρέπει να μεθύσω ώστε να αποκτήσω το δικαίωμα στην διασκέδαση;
Μήπως το αίμα πάγωσε μέσα στην παγωνιά που μας οδήγησαν και μόνο το αλκοόλ μαζί με κάποια διεγερτικά χημικά σκευάσματα έχουν την δύναμη να μας χαρίσουν το άβουλο κέφι;
Διαμαρτύρονται οι γυναίκες ότι δεν υπάρχουν πραγματικοί άνδρες.
Το ίδιο ισχυρίζονται οι σερνικοί για τις γυναίκες.
Κάπως έτσι κλείνονται οι μεν και οι δε στην μοναξιά τους περιμένοντας απλά το τέλος της ανεκπλήρωτης επιθυμίας που ποτέ δε τόλμησαν να εκφράσουν.
Πάψαμε να φλερτάρουμε με χαμόγελο και όταν αποφασίσουμε ν’ ανοίξουμε το στόμα μας οι λέξεις που βγαίνουν είναι κυνικές, ακαταλαβίστικες, χωρίς έκφραση στιφνές και ενίοτε χυδαίες.
Τις προάλλες ο Δημοτικός Κινηματογράφος «έπαιζε» μια πολύ ωραία κωμωδία, τίγκα που λένε η αίθουσα και όμως κάποιοι προσπαθούσαν να γελάσουν χωρίς ν’ αφήσουν τον εαυτό τους ελεύθερο και αυτό που έβγαινε θύμιζε χλιμίντρισμα από άρρωστο άλογο.
Ακόμη και τα μικρά παιδιά δεν χαμογελούν γιατί το χαμόγελο χάθηκε μέσα στην δίνη της υποτιθέμενης μόρφωσης που προσπαθούμε εγωιστικά πολλές φορές να τους δώσουμε χωρίς να μας απασχολεί η ηλικία τους.
Μεθαύριο είναι η τελευταία αποκριά να είναι μια μοναδική ευκαιρία για να ξεσκάσουμε λίγο.
Ας αφήσουμε για λίγο τις σκέψεις μαζί με τα προβλήματα της καθημερινότητας στην άκρη και ας επιτρέψουμε το γέλιο να κυριαρχήσει μέσα στην ζωή μας ανέμελα.
Ας επιτρέψουμε στα παιδιά μας να ζήσουν δυο – τρεις μέρες μέσα στην χαρά, γιατί όταν θα μεγαλώσουν θα καταλήξουν πιθανόν σαν και εμάς.
Τέλος ας μην ξεχνάμε ότι ο μεγαλύτερος πλούτος είναι το δώρο της υγείας που μόνο όταν το χάνουμε κατανοούμε την αξία του.
Έχετε δει άνθρωπο που έχει πρόβλημα με την υγεία πως χαμογελά(;)…
Μήπως και εμείς έχουμε πρόβλημα γι’ αυτό δεν μπορούμε να γελάσουμε;
ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΓΓΕΛΗΣ







