«Ο-ΝΗΡΙΚΟΣ»: Στα βαθιά, στ’ άπατα...
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Θανάσης Αγγελής
- Panvagil
- Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2005 20:29
- Εμφανίσεις: 1526
Ξαναμοιράζεται πάλι η τράπουλα, όχι όμως όλη αλλά μόνο από το σημείο που έγινε το λάθος και παίζουμε με τα μισά χαρτιά.
Το ποιος θα κερδίσει δεν έχει σημασία αλλά το σημαντικό είναι το ποιος θα χάσει.
Την παρτίδα θα την παρακολουθεί πλέον και η Ευρωπαϊκή Ένωση με δικαστές που δεν αστειεύονται.
Ακόμη και η συνθήκη Ραμσάρ μπαίνει στους κανόνες του παιχνιδιού (όποτε μας βολεύει την θυμόμαστε).
Έτσι όποιος χάσει την προαναφερόμενη παρτίδα θα του χαρίσουν τα λύματα του βιολογικού της ευρύτερης περιοχής του Δήμου των Λευκαδίων.
Κόκκινος, Μύλοι, Γύρα, Κάστρο έχουν την τιμητική τους σ’ αυτό το παιχνίδι με τον «μουντζούρη» ν’ αλλάζει χέρια ανάλογα με την ικανότητα των παικτών.
Αλλά απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα οι Μπουρανέλοι έχουν χάσει πάλι, (λες και δεν ήταν χαμένοι πριν, με τον αγωγό εκροής στην πόρτα τους).
Απλά είναι θέμα χρόνου το πότε θα αρχίσει το νέο «έργο» το οποίο θα στέλνει «καθαρό» νεράκι στην ευρύτερη θαλατερή.
Για να μην έχουμε όμως πάλι προβλήματα θα πρέπει οι ειδικοί να ξεκινήσουν την κατασκευή «ανάποδα» δηλ. από το σημείο εκβολής του αγωγού.
Κάποιοι μιλούν για βάθος στην θάλασσα περίπου 50μ. και 300 μ. απόσταση από την ακτή.
Πολύ θα ήθελα να έρθουν να μας δείξουν σε πιο σημείο της περιοχής υπάρχει τέτοιο βάθος σ’ αυτήν την απόσταση από την ακτή.
Ένα απλό βυθόμετρο (sonar) μπορεί να μας καταδείξει την πραγματικότητα.
Στην προαναφερθείσα περιοχή σε έρευνα που πραγματοποίησε ο γράφων στα 300 μέτρα από την ακτογραμμή δεν υπάρχει βάθος μεγαλύτερο από 17 μέτρα.
Όσο για τα θαλάσσια ρεύματα ας τα εξετάσουν οι ειδικοί γιατί απ’ ότι φαίνεται τα τελευταία χρόνια λόγω αύξησης της θερμοκρασίας έχουν αλλάξει (βλέπε αμμουδιές ΒΔ ακτών).
Έτσι για το συγκεκριμένο έργο εκείνο που έχει σημασία δεν είναι μόνο η απόσταση από την ακτογραμμή αλλά το βάθος και από εκεί θα πρέπει να ξεκινήσουμε.
Τουλάχιστον αυτή την φορά ας μην μας εξαπατήσουν ξεκινώντας το έργο από τον βιολογικό αλλά από το βάθος της θάλασσας: Σημείο που θα τελειώνει ο αγωγός αποβολής των λυμάτων.
Όταν έγινε η εκβάθυνση του χώρου που κατασκευάσθηκε η μαρίνα την λάσπη την «άδειαζαν» 1 ½ μίλι μακριά από την Γύρα και παρότι το βάθος ήταν περίπου 70 μέτρα όλο και κάτι έφτανε στις ακτές.
Οι λάτρεις της θάλασσας μπορούν να σας το επιβεβαιώσουν καθ’ ότι αυτοί το έβλεπαν όταν πήγαιναν για το λουτρό τους.
Υπάρχει όμως και η λύση του Χότζα για το θέμα.
Κάποτε ο Χότζα αποφάσισε να χτίσει ένα μικρό υπαίθριο φούρνο στην αυλή του και αφού τον τελείωσε πέρασε κάποιος και του λέει με στόμφο.
- Καλά ρε Χότζα την «μπούκα» του φούρνου την τοποθέτησες βόρεια; Όταν φυσάει τραμουντάνα θα έχει πρόβλημα.
Ο Χότζα κατάλαβε ότι ο άνθρωπος έχει δίκιο και γκρέμισε τον φούρνο και τον ξανάχτισε τοποθετώντας την μπούκα νότια τότε πέρασε κάποιος άλλος και του λέει και αυτός «καλά ρε Χότζα την μπούκα την έβαλες να βλέπει την όστρια; Θα έχεις πρόβλημα».
Πάλι ο Χότζα κατάλαβε ότι ο άλλος είχε δίκιο τον γκρέμισε και τον ξανάχτισε με μπούκα ανατολικά. Πάλι όμως το είδε κάποιος και του βάζει τις φωνές. Η μπούκα είναι λάθος γιατί έχει «φάτσα» τον λεβάντε.
Πάλι από την αρχή ο φουκαράς ο Χότζα γκρεμίζει, ξαναχτίζει με την μπούκα δυτικά αλλά και πάλι τα ίδια με κάποιον άλλον που επικαλέσθηκε τον Πουνέντε
(έτσι έμαθε και τους κύριους ανέμους).
Ο Χότζα κόντευε να τρελαθεί αλλά καθότι έξυπνος άνθρωπος, βρήκε την λύση πράττοντας το εξής:
Έχτισε τον φούρνο πάνω σε ένα κάρο και ανάλογα με τα γούστα του παρατηρητή έστρεφε την μπούκα όπου του υποδείκνυε χωρίς να χρειάζεται να γκρεμίζει τον φούρνο.
Επειδή όμως τώρα είμαστε και εμείς στην θέση που ήταν κάποτε ο Χότζα μήπως πρέπει να σκεφθούμε το κάρο;
Διαφορετικά πρέπει να πάμε σε «άπατα» βαθιά νερά για να γλιτώσουμε.
Ή μήπως είμαστε στα άπατα και δεν το γνωρίζουμε;
ΘANAΣHΣ AΓΓEΛHΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".








