ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΣΤΗΝ ΓΑΛΙΛΑΙΑ - ΚΥΡΙΑΚΗ Η ΛΟΥΚΑ - ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Θρησκεία
- Panvagil
- Παρασκευή, 09 Νοεμβρίου 2007 02:00
- Εμφανίσεις: 834
Στην καθημερινότητα του ο άνθρωπος, με τις άγριες και ξαφνικές, τις ήρεμες και απρόσμενες εναλλαγές, συχνά αισθάνεται την ανάγκη νΆ αναλάβει υπεύθυνα τις ευθύνες του και να «ορθοτομήσει» λόγο αλήθειας. Υποχρεώνεται σε αναδιπλώσεις και οδηγείται, από την ανάγκη των πραγμάτων, να πάρει θέση, που θα ανοίξει τον δρόμο της ελευθερίας.
Με πια ισχυρή εσωτερική δύναμη θα συμμαχήσει προκειμένου επιλέγοντας το προσωπικά αληθινό και αληθινά αντικειμενικό, να οδηγηθεί σε διέξοδα ελπίδος; Ποιος ο αξονικός πυρήνας στην ισχυρή δυναμική του οποίου θα στηριχθεί για να οδηγηθεί πέρα από το σκοτεινό τούνελ του εξαγριωμένου σήμερα;
Σίγουρα ο λόγος της Αγάπης, δηλαδή το Χριστού, τολμηρά αληθινός και τονωτικός, σαν «αύρα λεπτή» διατρέχει και διαβρέχει ακατάπαυστα την απορημένη κοινωνία και την συγχυσμένη κοινότητα των ανθρώπων. Και καθοδηγεί διασωστικά.
Μεταβάλλεται δε μέσα στον ιερό χώρο της ανθρώπινης ύπαρξης ανάλογα, σε ισχυρή δύναμη ιερής μεταμορφωτικής αντοχής ή σε έντονο προβληματισμό, που ραγίζοντας αποδυναμώνει τα εφιαλτικά κέντρα της αμαρτίας. Παραμένει αμετακίνητα ισχυρή δύναμη «καλής αλλαγής», η οποία ανασταίνοντας τις καρδιές απελευθερώνει τις υπάρξεις μέσα από ακλόνητης αντοχής διδαχές. Μεταφυτεύει στα νεκρωμένα, από την κακοήθη επέλαση της αμαρτίας, πνευματικά κύτταρα νέα, εμπλουτισμένα με την άφθαρτη Χάρη του Αίματος και του Σώματος του Χριστού,. Με την αδαπάνητη προίκα της εν Χριστώ ελπίδος.
Το θαυμάσιο και θαυμαστό χρυσορυχείο της Εκκλησίας μας συνεχίζει και σήμερα την πλουτοφόρο και ζωηφόρο εκταμίευση και την ταυτόχρονη διασπορά των λυτρωτικών αυτών πνευματικών κυττάρων, που αναστυλώνουν, μεταμορφώνουν και ανασταίνουν την τόσο ταλαιπωρημένη ανθρώπινη ύπαρξη.
Ένα τέτοιο θαυμάσιο και θαυμαστό ζωτικό κύτταρο, που εκταμιεύει με τον λόγο Του ο Χριστός, είναι η διάκριση. Σημαντικό και ουσιαστικό «εργαλείο» ζωής και ελπίδος για τον καθένα μας.
ΑΆ
Στον απορημένο και συγχυσμένο Νομικό ο Ιησούς απήντησε με έμπονη αλήθεια, τολμηρή γενναιότητα και απλοϊκή μεγαλοσύνη. ¶γγιξε δυναμικά την πληγωμένη καρδιά του ταλαίπωρου «μορφωμένου». «Ορθά αποκρίθηκες» του λέει. «Αυτό να κάμεις και θα ζήσεις».
Η απάντηση το Θεού κοφτερή, καυτερή και αληθινή! Δίδει ταυτόχρονα την δυνατότητα στον κάθε άνθρωπο, που ταλαιπωρείται κάτω από το ασφυκτικό βάρος τέτοιων προβληματισμών, να διασώζεται από τον κίνδυνο της πνευματικής ανατροπής και ταυτόχρονα να καθοδηγείται προς την ελπίδα της λύτρωσης. Με πλοηγό την «μέγιστη των αρετών», όπως εύστοχα οι ¶γιοι Πατέρες χαρακτηρίζουν την διάκριση, πορεύεται πέρα από τα εφιαλτικά σχήματα της αστοχίας προς την Χάρη και την Χαρά του Θεανθρώπου.
Όταν μιλάμε για διάκριση, εννοούμε την πνευματική εκείνη δύναμη, που ολοκληρώνει τον άνθρωπο. Του προσφέρει την τόλμη της αντοχής, το σθένος της αγωνιστικότητας, την αντοχή της συνέχειας, την ευλυγισία της αναθεώρησης έργων και λόγων, την ευθύτητα της αναγνώρισης των όποιων αδυναμιών, την αποφασιστικότητα της συνέχισης της πορείας και την δύναμη της ορθοφροσύνης προκειμένου να μη επαναλαμβάνονται λάθη και πάθη, που εύκολα λειτουργούν, όπως η θηλειά στον λαιμό.
Η διάκριση, δεν είναι απόκτημα εγκεφαλικής ανάπτυξης. Ούτε διδάσκεται σε εγκόσμιο παιδευτικό κέντρο. Δεν συναντιέται σε εγχειρίδια διδασκάλων του κόσμου τούτου, ούτε αποτελεί «νόμισμα» ζωής, που διακινεί η «πολιτισμένη» εποχή μας. Είναι οπλισμός πνευματικός, ο οποίος φύεται στις καρδιές, που τρέφει ο Ουρανός. Είναι απόκτημα του ανθρώπου, που «τρέφει» και «ποτίζει» η διακονία και η αγωνία της Εκκλησίας. Είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος και συντηρείται σε υπάρξεις, που θερμαίνει η αγάπη και η ταπείνωση, που ευλογεί η πνευματική ανησυχία και γονιμοποιεί η παρουσία του Χριστού μέσα στον άνθρωπο.
Σαν ιερό και δυνατό «εργαλείο» ελευθερίας η διάκριση προσφέρει την δυνατότητα στο αχθοφόρο της εγκόσμιας αγωνίας και πρόκλησης να αξιολογεί τις καταστάσεις, να ρυθμίζει τις εκάστοτε συμπεριφορές του, να καθοδηγείται και να καθοδηγεί υπεύθυνα και δημιουργικά, να μεταχειρίζεται, όπως ο γιατρός, το ανάλογο «φάρμακο», ώστε να διασώζει την εσωτερική του ισορροπία, την καθαρότητα των σχέσεών του με τους άλλους, και να διασώζεται από τον διαρκή ανεμοστρόβιλο του εγωϊσμού και της άγονης αντίδρασης. Κινητήρια δύναμή της είναι η ταπεινή αγάπη. Αυτή τον ευλογεί, τον ενισχύει και του προσφέρει την ικανότητα να κινείται και να υπάρχει διακριτικά.
Η αγάπη αυτή είναι ο διαρκής ανασασμός του Θεού στην ύπαρξη του, στην ζωή του. Έτσι ανταποκρίνεται θυσιαστικά, αγωνιστικά και αληθινά στον κάθε άνθρωπο, υπηρετώντας συνετά, σιωπηρά και ελεύθερα την χάρη του Θεανθρώπου. Με τον έμπονο κόπο της διάκρισης, ο άνθρωπος βιώνει το θέλημα του Θεού στη συνεχώς εναλλασσόμενη καθημερινότητα του και προεκτείνει αυτή την λυτρωτική πράξη στον αδελφό του, τον άλλον, που κινείται με την ίδια αγωνία δίπλα του. Έτσι θεμελιώνει μια ακόμη πιο ισχυρή κοινωνική σχέση, δίχως υπολογισμούς φτηνούς και βλέψεις συμφεροντολογικές. Στραγγισμένες από τα φθοροποιά πάθη, που σαν τερμίτες καταστρέφουν τον άνθρωπο και ταΆ ανθρώπινα.
Διάκριση δίχως αγάπη και ταπείνωση δεν υπάρχει. Επειδή ακριβώς είναι αρετή απαλλαγμένη από διάφορες νοσηρότητες, γιΆαυτό διαρκώς οικοδομεί, ελευθερώνει, μεταμορφώνει και ανασταίνει σχέσεις, θέσεις και πρακτικές στην ζωή μας. Είναι ουσιαστικό στοιχείο πνευματικής ισορροπίας, ψυχικής αντοχής, σωματικής αρμονίας και κοινωνικής ενότητος. ΓιΆαυτό και ο Μεγάλος Διδάσκαλος Ιησούς την υπέδειξε, σαν κανόνα ρύθμισης και δύναμη υγιούς προβληματισμού.
ΒΆ
Οι Αγ. Πατέρες, «αστέρες πολύφωτοι» και ταπεινά «εργαλεία» της αγάπης του Θεού, υποδεικνύουν την διάκριση, σαν την υψηλόπνοη και ένθεη αρετή, η οποία παιδαγωγεί τίμια και διασώζει αληθινά τον άνθρωπο και την κοινωνία του. Ταυτόχρονα επισημαίνουν, πως αυτή δεν υπάρχει σε καρδιακά εδάφη, τα οποία στερούνται της ταπείνωσης και της αγάπης.
Ο βαθύς ανατόμος και τίμιος χειραγωγός της ανθρώπινης ύπαρξης άγιος Ιωάννης της Κλίμακος θα υπογραμμίσει το μέγεθος και την αξία της διάκρισης, σαν γενέθλιο γόνο της πνευματικής ανάπτυξης του ανθρώπου. Και σίγουρα, μέσα από την πνευματική οδοιπορία, σαν κυρίαρχο στοιχείο της συνάντησης του με τον Θεό και τον φωτισμό από την Χάρη Του. Τότε, επισημαίνει ο άγιος του Θεού, ο άνθρωπος ελευθερώνεται από τα ενοχλητικά παθογόνα πνευματικά σύνδρομα και, μέσα από την εσωτερική του καθαρότητα, αποφασίζει τίμια, επιλέγει εύστοχα, διακονεί ταπεινά, αγαπά ανόθευτα. Δεν είναι το τραγικό «περιφερόμενο πάθος», που διακινεί την αγριότητα και τον διχασμό μέσα από την προκλητική και φθοροποιό αιχμαλωσία του στον σκληρό εγωϊσμό.
Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα που με ευθύνη αγάπης μας αναφέρει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος. Αν θέλεις να σώσεις κάποιον, που βρίσκεται έκθετος στα άγρια κύματα του ποταμού και πνίγεται, πρόσεξε αν φωνάξει βοήθεια, μην δώσεις το χέρι σου, γιατί είναι μάλλον σίγουρο να σε παρασύρει και σΆένα μαζί του και πνιγείς. Καλύτερα δώσε του το μπαστούνι σου, ώστε να κρατηθεί από αυτό και να σωθεί.
Η διάκριση, δηλαδή, δεν είναι απλό εγχείρημα. Είναι αποτέλεσμα ισχυρής άθλησης του νου και της καρδιάς. Η καθεμία από τις δύο αυτές δυνάμεις μόνη της δεν λειτουργεί σωστά και υπεύθυνα. Οδηγεί σε εκτροχιασμό του άνθρωπο με όλες τις οδυνηρές συνέπειες. Επειδή σήμερα ξεχώρισαν και απομονώθηκαν λειτουργικά από τις υπάρξεις αυτές οι δυνάμεις, έχουμε τις μεγάλες πτώσεις και αντιμετωπίζουμε τους τρομακτικούς κινδύνους, που πληγώνουν ή ναρκοθετούν τον άνθρωπο και την κοινωνία του. Η Εκκλησία μας, φιλόστοργα και φιλάνθρωπα, υποδεικνύει την αξία της και τολμηρά καθοδηγεί για την εφαρμογή της.
Ο Γέροντας Παϊσιος, ο αγιασμένος αυτός αθλητής τονίζει: μια βάρκα χωράει δώδεκα μόνο άτομα, αν εσύ από αδιάκριτη αγάπη βάλεις μέσα είκοσι, το σίγουρο αποτέλεσμα είναι να βουλιάξει στο πέλαγος η βάρκα παρασύροντας στο υγρό τάφο όλους. Η διάκριση είναι αυτή που θα σε βοηθήσει να χειριστείς μία υπόθεση, ένα πρόβλημα με σύνεση και φρόνηση. Θα βάλεις τόσα άτομα, όσα χωράει η βάρκα. Τους υπόλοιπους θα τους τακτοποιήσεις με άλλο τρόπο.
Πόση αλήθεια, δύναμη και αξία κρύβει η μικρή και αχρησιμοποίητη σήμερα, λέξη διάκριση! Σαν τον μικρό, τον αδύναμο πυρήνα της ελιάς, που μέσα του, αθώρητα, κρύβει τεράστιο δένδρο! Η διάκριση ανοίγει δρόμους! Εμπλουτίζει καρδιές! Ενώνει κοινωνίες! Αγγίζει ψυχές! Φέρει τον Θεό κοντά μας.
Η εποχή μας, φλύαρα και άγονα, μιλάει για αγάπη, ελευθερία, ισότητα, δημοκρατία, κλπ. Πολύ ωραία και ωφέλιμα όλα αυτά. Αναζητούμε όμως αυτά πέρα από την ζωηφόρα πηγή τους, δηλαδή την Εκκλησία, και μακρυά ή δίχως την ευλογημένη και καρπογόνο δύναμη της διάκρισης. Κι όμως! Η διάκριση είναι το πολύτιμο αλάτι, που νοηματοδοτεί? ομορφαίνει και δίδει αξία ουσιαστική στις άλλες αρετές.
Πρωτοπρεσβύτερος ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΖΑΜΠΕΛΗΣ








