- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
-
Panvagil
-
Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2003 12:29
-
Εμφανίσεις: 1643

Μερικές φορές ο τίτλος ενός άρθρου, προκαλεί την περιέργεια του αναγνώστη. Πιθανώς λοιπόν να συμβεί αυτό και με το παρόν άρθρο, το οποίο στηρίζεται στην ουσία σε πληροφόρηση, αντλούμενη από το βιβλίο, του εκ των ιστορικών της Λευκάδας, Κων/νου Μαχαιρά: Η ΛΕΥΚΑΣ (1700 – 1864), που εξεδόθη στην Αθήνα το 1958 και τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Α΄ βραβείο, σε διαγωνισμό που προκηρύχθηκε από το Υπουργείο Προεδρίας.

Από την άλλη πλευρά, είναι διαπιστωμένο ότι σαν λαός μπορεί, να ξέρουμε τι έγινε στην Αφρική, ή τι έκανε ο Τζέγκινς Χαν, αλλά δεν γνωρίζουμε, σημαντικά σημεία της τοπικής μας ιστορίας, που έπαιξαν σημαντικότατο εθνικό ρόλο.

Τέλος πάντων ας μπούμε στην ουσία.

Ας μεταφερθούμε στη Λευκάδα του 1821, που τελούσε υπό Αγγλική κατοχή. Οι ντόπιοι πατριώτες, μέλη της Φιλικής Εταιρείας, Ζαμπέλης Ιωάννης και Σούνδιας Αγγελος, προετοίμαζαν οικονομικά και όχι μόνο, την εξυπηρέτηση των αναγκών της Επανάστασης κατά των Τούρκων. Στις 10 Ιανουαρίου του 1821, άρχισαν, με πρόσχημα την δίωξη τους από τον Αλή Πασά, να καταφθάνουν στη Λευκάδα, οι οπλαρχηγοί. Οδυσσέας Ανδρούτσος, Γεώργιος Τσόγκας, Γεώργιος Βαρνακιώτης, Γεώργιος Καραϊσκάκης, Δημήτριος Μακρής, Νικόλαος Στουρνάρας, Ευστάθιος Κατσικογιάννης, Δημήτριος Μήτσας και Δημήτριος Πανουργιάς. Ενωρίτερα είχε έρθει στη Λευκάδα, δήθεν ως έμπορος κάρβουνου, ο Ηλίας Μαυρομιχάλης και σχεδόν συγχρόνως ο Ιάκωβος Τομπάζης, ως κυβερνήτης Υδραίικου πλοίου.

Όλοι αυτοί, συναντήθηκαν την Κυριακή της Απόκρεω, στις 11 το πρωί στο σπίτι του Ιωάννη Ζαμπέλη, ώστε προηγουμένως να έχουν παρακολουθήσει την Θεία λειτουργία. Εκεί συμφώνησαν, οι Ανδρούτσος και Πανουργιάς να ξεσηκώσουν την Ανατολική Ελλάδα, οι Βαρνακιώτης, Τσόγκας και Καραϊσκάκης την Δυτική και οι Λευκαδίτες φιλικοί ν’ αναλάβουν την προμήθεια και μυστική προώθηση όπλων στην Ακαρνανία Τα όπλα θα έκλεβε ο Γραμματέας της Αστυνομίας, Σπύρος Μεταξάς, από τις αποθήκες οπλισμού και θα ήταν από εκείνα που είχαν κατασχεθεί κατά την καταστολή της εξέγερσης των χωρικών, εναντίον των Άγγλων το 1819. Αυτά τα όπλα θα περνούσαν στην Ακαρνανία με την βοήθεια του Λιμενάρχη Ανδρέα Φέτση. Διάφοροι άλλοι Λευκαδίτες φιλικοί ανέλαβαν άλλα σχετικά καθήκοντα.

Οι πρόγονοί μας ποτέ δεν έκαναν κάτι χωρίς την βοήθεια του Θεού, (ας μην συγκρίνουμε με το σήμερα…), γι’ αυτό αφού έψαλαν το «Πάτερ ημών…», προς επιβεβαίωση των συμφωνηθέντων και μετά από ένα μεγαλοπρεπές γεύμα, που παρέθεσε ο οικοδεσπότης Ι. Ζαμπέλης, πήγαν στο εξοχικό εκκλησάκι της Παναγίας των Βλαχερνών, όπου ορκίστηκαν στο Ιερό Ευαγγέλιο και έκαναν δέηση για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον Τουρκικό ζυγό.

Αφού εκπλήρωσαν και την θρησκευτική τους αυτή πεποίθηση, έφυγαν λοιπόν για να γυρίσουν στην πόλη. Μόλις έφτασαν στο ναό του Αγίου Μηνά, ευρισκόμενο τότε εκτός της πόλης, «έστησαν χορόν μέγαν απλωτόν» και έτσι χορεύοντας έφτασαν μέσω της αγοράς, ως την κεντρική πλατεία. Εκεί κατά τα συνηθιζόμενα, την Κυριακή των Απόκρεω, ο λαός χόρευε και διασκέδαζε. Αυτοί λοιπόν εξακολούθησαν να χορεύουν, ανακατευθέντες με τον κόσμο, ώστε να μην τους υποψιαστούν οι Άγγλοι στρατιωτικοί, που μαζί με τους Λευκαδίτες, που ήταν μαζεμένοι, παρακολουθούσαν τις εκδηλώσεις.

Μάλιστα επειδή εκ περιτροπής στους λαϊκούς αυτούς χορούς, συμμετείχαν και κάποιοι της αριστοκρατικής λεγομένης τάξης, δεν παρεξηγήθηκε η συμμετοχή των Σούνδια, Ζαμπέλη και άλλων, που ηγήθηκαν στο χορό.

Έτσι λοιπόν, τα συμβαίνοντα στις απόκριες του 1821, επιτέλεσαν κι αυτά ένα ρόλο και κάλυψαν μια σημαντικότατη για την Ελληνική Επανάσταση, σύσκεψη, καθοριστική για την εξέγερση μερικών πολύ σημαντικών περιοχών, από πολύ σημαντικούς ήρωες της νεότερης ιστορίας μας, μια επανάσταση που έμελλε να κηρυχθεί λίγο αργότερα στις 25 Μαρτίου, του ίδιου έτους.

Έτσι λοιπόν η Λευκάδα είχε την δική της συμμετοχή στην αποτίναξη του τούρκικου ζυγού και μέσα από αυτό το γεγονός, όπως και κατά την διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας τους οι Λευκαδίτες συμμετείχαν σε πολλά δρώμενα στην Ελλάδα. Έχει όμως ιδιαίτερη σημασία ότι, πολλοί από εμάς, αλλά και τα παιδιά μας δεν γνωρίζουν ή κατά τα τελευταίως αποφασιζόμενα δεν πρέπει να γνωρίζουν, το ιστορικό παρελθόν μας, ίσως γιατί είναι τόσο μεγαλοπρεπές που τρομάζει τους δημιουργούς του νέου τύπου ανθρώπου της νέας τάξης. Οι «κλώνοι» δεν χρειάζεται να γνωρίζουν ιστορία…
Σπύρος Πολίτης
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".
