- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
-
Panvagil
-
Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2003 12:51
-
Εμφανίσεις: 814

Στην εποχή της αμφισβήτησης που ζούμε, στα άγχη και στην ισοπέδωση ιδεών και αξιών, στα δήθεν και στην υποκρισία, για πολλούς το όνειρο για μια μοναχική ήρεμη γαλήνια ζωή δίπλα στη θάλασσα αποτελεί όνειρο.

Αλλά και για άλλους δεν είναι παρά ένας σκοπός. Για μένα η επιστροφή μου στη Λευκάδα είναι σκοπός. Θέλω να φύγω από το φθόνο, τα μίση, τα ψέματα, να στήσω ένα σπιτάκι στον Αη Γιάννη και να κάθομαι ολομόναχος με τις ώρες, με τις μέρες, με τα χρόνια να θαυμάζω τους επιβήτορες, τα κύματα, να εκτονώνονται στην άμμο. Για μένα η ζωή είναι αλλού.

Είναι στη Λευκάδα. Δεν υπάρχει καριέρα, δεν υπάρχουν χρήματα, δεν υπάρχει τίποτα όταν δεν υπάρχει η γαλήνη στη ψυχή. Κι’ αυτή την γαλήνη μας την έχουν απαγάγει οι σειρήνες της μοντέρνας ζωής. Αυτή τη γαλήνη θέλω να ανακαλύψω στη Λευκάδα. Γιατί όχι.

Οι προοπτικές ανάπτυξης που έχει η Λευκάδα είναι τεράστιες. Μετά την σύνδεση Ρίου-Αντιρρίου και τη βελτίωση του δυτικού οδικού άξονα το ταξίδι από την Αθήνα θα είναι μια εκδρομή Σαββατοκύριακου. Παράλληλα η αναβάθμιση του αεροδρομίου του Ακτίου και η σύνδεση του με τα Ιόνια νησιά και με άλλους προορισμούς θα συμβάλει σημαντικά στην τουριστική ανάπτυξη. Αν στο τοπίο που διαμορφώνεται προστεθεί η μαρίνα και εν γένει η ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού τότε είναι κατανοητό ότι σε μια πενταετία θα έχουν αλλάξει πολλά. Αρκεί να βρεθούν άνθρωποι με όραμα, με τόλμη και φαντασία και βγάλουν τη Λευκάδα από το τέλμα.

Άνθρωποι με αγάπη για το νησί, με απόψεις και θέσεις πάνω από τα κόμματα και τα προσωπικά τους συμφέροντα. Λευκαδίτες που θα ξυπνήσουν τον κοιμισμένο - μικρο- γίγαντα που λέγεται Λευκάδα και θα δώσουν επιτέλους σε αυτό το αδικημένο νησάκι τη θέση που αξίζει στην κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου.

Αξιοποιώντας όχι μόνο τα κοινοτικά κονδύλια αλλά - κυρίως - τους ίδιους τους Λευκαδίτες που κυριαρχούν σε όλα τα επίπεδα εντός και εκτός Ελλάδας. Η δύναμη της Λευκάδας είναι οι άνθρωποι της. Οι ίδιοι οι Λευκαδίτες. Όταν αυτό γίνει κατανοητό από τους εκάστοτε νομάρχες, δημάρχους, βουλευτές, παράγοντες και πολιτευτές τότε είναι απολύτως σίγουρο ότι θα αλλάξουν πολλά. Αρκεί να καταλάβουν. Η εμπειρία μου λόγω της ιδιότητας μου με τους Λευκαδίτες που ζουν στην Αθήνα είναι εντυπωσιακή. Σε σημαντικές θέσεις, σε υπουργεία, σε δημοσίους φορείς, στο συνδικαλισμό, στη δημοσιογραφία, στις επιστήμες. Παντού. Παντού υπάρχει Λευκάδα. Ζωντανοί άνθρωποι, φιλόδοξοι, πετυχημένοι με άποψη για τη ζωή και με μέγα πάθος για τη Λευκάδα. Και γιατί άλλωστε να κρύψουν αυτό το πάθος τους, αυτή την ενδημική πάθηση που λέγεται Λευκαδολατρία όταν είναι περήφανοι για τον τόπο τους. Και για να προσθέσω γιατί να μην είναι περήφανοι όταν μέσα σε τόσα άλλα, η Λευκάδα έχει μια σειρά από ρεκόρ:
- Διαθέτει τη μοναδική στον κόσμο βιβλιοθήκη, την Ειδική Χαραμόγλειο Λευκαδιακή Βιβλιοθήκη, με 28.000 έντυπα από το 1420 μέχρι σήμερα, αποκλειστικά γραμμένα από Λευκαδίτες ή από ξένους για τη Λευκάδα. Βιβλίο Ρεκόρ - Γκίνες 1994, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών. Η βιβλιοθήκη στεγάζεται στο κέντρο της πόλης. Ο ιδρυτής της Τέλης Χαραμόγλης τη δώρισε στο Δήμο Λευκάδας.

Έχει 94 εν ζωή καθηγητές ΑΕΙ - Πανεπιστήμια και Πολυτεχνεία στην Ελλάδα, την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τον Καναδά.

Είναι Νομός που αποτελείται από 24 συνολικά νησάκια. Μεταξύ αυτών ο Σκορπιός του Ωνάση, η Μαδουρή του Εθνικού ποιητή Α.Βαλαωρίτη, το Σκορπίδι του Λιβανού κ.α.

Διαθέτει μια από τις 3 καλύτερες αμμουδιές στη Μεσόγειο και ίσως και στον κόσμο, το Πόρτο Κατσίκι όπως αναφέρουν ξένες εφημερίδες και περιοδικά.

Διαθέτει τη μοναδική στον Ευρωπαϊκό χώρο συλλογή σπανίων δίσκων και γραμμοφώνων που ίδρυσε και συντηρεί στο κέντρο της πόλης ένας κρεοπώλης, ο Τάκης Κατωπόδης.

Διαθέτει δύο από τις δέκα καλύτερες στο κόσμο περιοχές για σέρφινγκ: τον κόπλο της Βασιλικής και την περιοχή του Αη Γιάννη.

Διαθέτει το μεγαλύτερο ενάλιο σπήλαιο στον κόσμο, τη σπηλιά Παπανικολή στο Μεγανήσι.

Υπάρχουν πολλοί Λευκαδίτες που διαπρέπουν στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις και είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν με κάθε τρόπο το νησί. Ο καθένας από το πόστο του. Κανείς όμως δεν τους πλησίασε, δεν τους κινητοποίησε, δεν τους “ενόχλησε”.

Δεν θα μιλήσω φυσικά για τον πρόεδρο της Βουλής κ. Απ. Κακλαμάνη, για τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας κ. Δημ. Παξινό, για γνωστούς επιχειρηματίες αλλά και για καταξιωμένους ανθρώπους του πνεύματος και των τεχνών. Θα σταθώ στους 50 εν ενεργεία δημοσιογράφους που εργάζονται σήμερα στα ΜΜΕ και έχουν μια σημαντική δύναμη όχι μόνο ενημέρωσης αλλά και πίεσης - επιρροής προς την κεντρική εξουσία. Αυτούς τους Λευκαδίτες κανείς αρμόδιος δεν τους “ενόχλησε” από τη Λευκάδα. Να τους συγκεντρώσει, να τους μιλήσει, να τους ζητήσει να βοηθήσουν το νησί.

Κι όποιες μικρές συγκεντρώσεις έγιναν στο παρελθόν, στην Αθήνα ήταν αποτέλεσμα συναδελφικής πρωτοβουλίας. Δυστυχώς γνωρίζω πολλά. Και θλίβομαι που ενώ όλοι θέλουν να βοηθήσουν αλλά εμποδίζονται από τη μιζέρια και την εσωστρέφεια κάποιων στη Λευκάδα που βλέπουν το δένδρο και χάνουν το δάσος. Που βάζουν το φθόνο, το “εγώ” τους πάνω από το συνολικό συμφέρον. Ας δώσουμε επιτέλους τόπο στον άνθρωπο.

Ας ενώσουμε τους απανταχού Λευκαδίτες για την πρόοδο του νησιού. Ας ξυπνήσουμε τον κοιμισμένο γίγαντα. Είναι στο χέρι μας...
Ηλίας Γεωργάκης
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".
