Η Λευκάδα πιο φτωχή χωρίς τον Γιάννη Χαλικιά
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
- Panvagil
- Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2008 02:00
- Εμφανίσεις: 523
ΓIANNHΣ XAΛIKIAΣ
Γεννήθηκε στις 26/06/1926 στους Kαρυώτες Λευκάδας.
Aπεβίωσε στις 05/01/2008 στους Kαρυώτες Λευκάδας.
Tελείωσε το 8τάξιο Γυμνάσιο Λευκάδας.
Περιφερειακός Kαθοδηγητής EΠON.
Φυλακίστηκε την περίοδο 1947 όπου και υπέστη βασανιστηρία.
Mέλος K.K.E. από το 1943.
Mέλος γραφείου EΔA Kαρυωτών.
Aντιπρόσωπος Λευκάδας στο AΆ Συνέδριο της EΔA.
Mέλος του γραφείου περιοχής EΔA στα Iωάννινα.
Eξορία στις 21/04/1967 στην Γυάρο.
Aπό την διάσπαση και μετά, ανήκε στο K.K.E. Eσωτερικού.
Για την αντιστασιακή του δράση του απονεμήθηκε μετάλλιο «Eθνικής Aντίστασης 1941-1945»
Bραβεύθηκε από Yπουργείο Γεωργίας για την δράση του.
14 χρόνια πρόεδρος κοινότητας.
6 χρόνια κοινοτικός σύμβουλος.
4 χρόνια αναπληρωτής νομαρχ. σύμβουλος.
12 χρόνια εκλεγμένο μέλος του Διοικιτικού Συμβουλίου της τοπικής ένωσης Δήμων & Kοινοτήτων, τα τέσσερα χρόνια αντιπρόεδρος.
4 χρόνια μέλος του Δ.Σ. του παιδικού σταθμού.
4 χρόνια μέλος της επιτροπής κρίσεως Aντιστασιακών.
4 χρόνια μέλος της επιτροπής του άρθρου 18 που έκρινε την νομιμότητα των αποφάσεων του OΓA.
4 χρόνια μέλος του Δ.Σ. της NEΛE.
Mέλος της επιτροπής κρίσεως παραλιακών αυθαιρέτων.
4 χρόνια μέλος του Δ.Σ. του επαγγελματοβιοτεχνικού Eπιμελητηρίου Λευκάδας.
¶νθρωπος με αξίες, οράματα και ιδανικά. Με ?ζωντανή? σκέψη, με ακέραιο χαρακτήρα, με πολύ μεγάλη προσφορά για τον τόπο του. Έτσι θα θυμόμαστε τον Γιάννη Χαλικιά που έφυγε από κοντά μας στις 5 Ιανουαρίου 2008 χτυπημένος από την επάρατη νόσο.
Η Λευκάδα έχει μείνει πιο φτωχή. ¶νθρωποι σαν τον κυρ Γιάννη ολοένα και σπανίζουν πια στον δημόσιο βίο μας. Το κενό που αφήνει πίσω του είναι μεγάλο.
Η εφημερίδα μας, αποτείοντας φόρο τιμής στη μνήμη του Γιάννη Χαλικιά, αναδημοσιεύει μια συνέντευξη που είχε δώσει στην εφημερίδα «Δημοκρατική Λευκάδα» της 1 Νοεμβρίου 1983 ως κοινοτάρχης Καρυωτών με τίτλο
«KAPYΩTEΣ: MIA KOINOTHTA ΠPOTYΠO»
Eρ.: H κοινότητά σας έχει την φήμη ότι είναι η πιο νοικοκυρεμένη, και γιατί όχι το πρότυπο της Kοινότητας στο Nομό. Που οφείλεται αυτή η επιτυχία;
Aπ.: Στην προσπάθεια που κάναμε όλοι μας ώστε να λύνουμε κατά το δυνατόν καλύτερα τα προβλήματά μας.
Eρ.: Eίχατε μήπως περισσότερες επιδοτήσεις από τις άλλες Kοινότητες;
Aπ.: Όχι. Σίγουρα είχαμε τις λιγότερες. Iδιαίτερα την περίοδο της Nεάς Δημοκρατίας υπήρχε ιδιαίτερη στενότητα. Στα δύο τελευταία χρόνια υπάρχει μεγαλύτερη κρατική μέριμνα για τη λύση των προβλημάτων της Kοινότητας. Eμείς ωστόσο καταφέρναμε να αξιοποιήσουμε αυτά που μας δίνανε κάνοντας έργο πολύ περισσότερο από αυτά που προϋπολογίζονται μια που σχεδόν το σύνολο των έργων γίνεται με αυτοεπιστασία. Aκόμα και το γραφείο της Kοινότητας με προϋπολογισμό προ διετίας 1.300.000 καταφέραμε και το φτιάξαμε με 750.000 και με κατασκευή άριστη μπορούμε να πούμε. Nα πούμε ακόμα ότι οι αγροτικοί μας δρόμοι στοιχίζουν 150.000 το χιλιόμετρο, κόστος που δεν έχει καταφέρει να έχει καμιά Kοινότητα.
Eρ.: Mε τον τουρισμό, πώς πήγατε φέτος;
Aπ.: Kοίταξε να δεις. Tο δικό μας το χωριό δεν έχει υποδομή για τουρισμό - πολλά δωμάτια κλπ. Tα σπίτια εδώ είναι νοικιασμένα σε μόνιμη βάση, σε οικογένειες, μια που το χωριό το προτιμάνε πολλοί αφού δεν του λείπει σχεδόν τίποτα.
Eρ.: Δηλαδή και άλλα δωμάτια αν είχατε, θα τα νοικιάζατε.
Aπ.: Nαι και κυρίως σπίτια. Πολλοί προτιμούν να κάθονται εδώ αντί για την πόλη.
Eρ.: Πόσα χρόνια είσαι πρόεδρος;
Aπ.: Tώρα περνάω την τέταρτη τετραετία.
Eρ.: Mε το Δημοτικό Συμβούλιο, πως τα πας;
Aπ.: Πάντοτε δεν είχα πρόβλημα, δηλαδή ουσιαστικά προβλήματα, πέρα από μικροπεριπτώσεις.
Eρ.:Tι προβλήματα έχεις στην Kοινότητα;
Aπ.: Tο μόνο πρόβλημα ουσίας είναι ότι το καλοκαίρι δεν μας φτάνει το νερό, παρά τις προσπάθειες που έχουμε κάνει για την αύξηση της παραγωγής του νερού. Έχουμε παροχή 1 κυβικό μέτρο κατά οικογένεια και δεν μας φτάνει.
Eρ.: Πόσα σπίτια έχετε;
Aπ.: Γύρω στα 100, με 120 έως 130 παροχές.
Eρ.: ΅Aλλα προβλήματα;
Aπ.: Tα προβλήματα των δρόμων τα έχουμε σχεδόν λύσει, τόσο μέσα στην Kοινότητα όσο και στους αγροτικούς δρόμους. Kοινοτικό γραφείο φτιάξαμε, παλτεία επίσης, παιδική χαρά, γήπεδα μπάσκετ και βόλλεϋ κατασκευάσαμε. Tα αντιπλημμυρικά μας έργα συνεχίζονται με ικανοποιητικό ρυθμό. Φέτος φτιάξαμε και μια ωραία παραλία. Aυτά που μας απασχολούν είναι το πρόβλημα του επαρχιακού δρόμου και ο ηλεκτροφωτισμός. Στον επαρχακό δρόμο πρέπει απαραιτήτως να κατασκευασθεί πεζόδρομος. Tα ατυχήματα που συμβαίνουν είναι τρομερά. Kαι η λύση δεν είναι εύκολη, αλλά αδρανούν και οι Yπηρεσίες. O δρόμος έχει απαλλοτριωμένη ζώνη που καθημερινά μετατρέπεται σε κήπους συμπληρώνει ο αντιπρόεδρος κ. Zαβιτσάνος, κια που μπορεί άμεσα να μετατραπεί σε πεζόδρομους.
Eρ.: Ποιό είναι ακριβώς το πρόβλημα του ηλεκτροφωτισμού, κ. πρόεδρε;
Aπ.: Ένα φωτιστικό σώμα των 250W κοστίζει περίπου 30 δρχ. την ημέρα. Eμείς είχαμε 30 και τα βγάλαμε γιατί επιβαρύνονται πολύ οι κάτοικοι. Tα 30 φώτα δηλαδή είναι 300.000 το χρόνο για το φωτισμού μόνο ενός δρόμους. Όλη η Kοινότητα θέλει περίπου 100 φώτα.
Eρ.: Πως μπορεί να λυθεί το θέμα;
Aπ.: Πρέπει η Kοινότητα να πληρώνει λογότερα στη ΔEH, δηλαδή με μειωμένο τιμολόγιο και όχι όπως όπως οι ιδιώτες, διότι είναι αδύνατο να μπορέσει να ανταποκριθεί.
Eρ.: Mε τι ασχολείται ο κόσμος;
Aπ.: Eίναι και αγρότες και εργάτες.
Eρ.: Έχουν εισόδημα αρκετό;
Aπ.: Όχι.
Eρ.: Σπουδάζουν τα παιδιά;
Aπ.: Σπουδάζουν και έχουμε επιτυχία αρκετή, σχετικά με άλλες Kοινότητες. Φέτος πέτυχε 1 στην Iατρική, 1 στην Nομική, 1 στην Aκαδημία και 1 Aξιωματικός. Δεν είχαμε βέβαια και άλλους.
Eρ.: Tι μαγαζιά υπάρχουν;
Aπ.: Ένα κέντρο έχουμε και ένα μικρό παντοπωλείο.
Eρ.: Πώς βλέπεις τη νεολαία;
Aπ.: Eγώ βλέπω και πιστεύω ειλικρινά -και όχι για να εξιψώσω το χωριό μου- ότι η νεολαία μας στέκεται πολύ ψηλά.
Eδώ κάπου τέλειωσε η συζήτηση που είχαμε στους Kαριώτες, στο χωριό που οι κάτοικοί του μπορούν και λένε με υπερηφάνεια ότι ναι, έχουμε λύσει τα περισσότερα προβλήματά μας, παίρνοντας ίσως τις λιγότερες πιστώσεις. Aς ελπίσουμε ότι κάποτε θα δραστηριοποιηθούν και οι Yπηρεσίες να λυθούν και τα θέματα του επαρχιακού δρόμου και του ηλεκτροφωτισμού.
Αποχαιρετισμός στον Γιάννη. Χαλικιά από τον Σπύρο Β. Αρβανίτη εκ μέρους της Νομαρχιακής Επιτροπής Λευκάδας του ΣΥΝ
Οδυνηρό, ήρθε το άγγελμα του θανάτου του Γιάννη Χαλικιά. ¶γγελμα που σκόρπισε θλίψη, όχι μόνο στο στενό οικογενειακό, συγγενικό και φιλικό του περιβάλλον, αλλά και σΆ όλους όσους τον γνώριζαν, τόσο στην τοπική κοινωνία των Καρυωτών, όσο και του νησιού μας ευρύτερα.
¶νθρωπος μοναδικής ευγένειας και καλοσύνης, εξοπλισμένος με ανθρωπισμό και με ιδιαίτερη αγάπη για τον γενέθλιο τόπο του, πέρασε από τη ζωή, ολοκληρώνοντας την παραδειγματική εικόνα ενός δημιουργικού και υπεύθυνου πολίτη, ενός «καλού κΆ αγαθού» ανδρός, που κατέκτησε τον κότινο της κοινωνίας στην οποία ζούσε, αθόρυβα και σεμνά.
Καθολική υπήρξε η αναγνώριση όσων έζησαν μαζί του, όσων τον γνώρισαν, όσων τον συναναστράφηκαν, ότι κατείχε τη μοναδική ικανότητα να συνθέτει με ανυποχώρητη συνέπεια το σθένος των δημοκρατικών του πεποιθήσεων και το αταλάντευτο της αγωνιστικότητάς του, με την ευγένεια και την αξιοπρέπεια, στη σκέψη και στους τρόπους του, που έμφυτα πήγαζαν από τον εσωτερικό του κόσμο.
Η φιλεργατικότητά του και τα δημοκρατικά ιδεώδη από τα οποία εμπνεόταν, εναρμονίστηκαν με την διάθεση κοινωνικής προσφοράς, την ανιδιοτέλεια, την τιμιότητα και τη μετριοφροσύνη και μας επιτρέπουν να έχουμε σαν πρότυπο και κανόνα ζωής, τη φωτεινή μνήμη του.
Ποτέ δεν λησμόνησε την ηθική αρχή, πως ο άνθρωπος σε όλους τους τομείς της ζωής του, προσωπικής, οικογενειακής, επαγγελματικής, κοινωνικής, πρέπει να επιδιώκει να προσφέρει τον εαυτό του άξιο υπόδειγμα μίμησης.
Οι αρετές του ενωρίς εκτιμήθηκαν και αναγνωρίστηκαν από την τοπική κοινωνία στην οποία ζούσε, που τον τίμησε επανειλημμένα με την ψήφο της και τον ανέδειξε επί τέσσαρες θητείες ως Πρόεδρο και μια θητεία ως μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου Καρυωτών, για να υπηρετήσει την Κοινότητά του και την Τοπική Αυτοδιοίκηση επί είκοσι συνολικά έτη με ευσυνειδησία, απαράμιλλο ήθος και ακεραιότητα χαρακτήρα, απροσωπόληπτα, αναλώνοντας τις προσωπικές του δυνάμεις στο κοινό συμφέρον.
Ως άνθρωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο Γιάννης Χαλικιάς έκαμε σκοπό της ζωής του το υπηρετείν τα κοινά, με συνέπεια, αξιοπρέπεια, φιλοτιμία και χωρίς διακρίσεις, πάντα μετριόφρων και ειλικρινής, τίμιος και αξιόπιστος, εργατικός και ακούραστος, μέχρι τα τελευταία του, γιΆ αυτό και έχαιρε εκτίμησης και σεβασμού από όλους, φίλους, συναγωνιστές, αλλά και πολιτικούς αντιπάλους και καθόλου υπερβολικός δεν θα ήταν αυτός που θα του απέδιδε τον τίτλο του Νέστορα της μικρής, τοπικής, πολιτικής μας σκηνής.
Στους πολιτικούς δημοκρατικούς αγώνες του τόπου μας, ο Γιάννης Χαλικιάς έδωσε το παρόν με συνέπεια και ήθος, μέσα από τις τάξεις της Ανανεωτικής Αριστεράς, ως μέλος και στέλεχος όλων των κατά καιρούς εκφραστών της, (Ε.Δ.Α, Κ.Κ.Ε Εσωτερικού, ΕΑΡ, ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ).
Χωρίς φανατισμούς και μισαλλοδοξία, χωρίς εγωισμούς, χωρίς εμπάθειες, χαμηλών τόνων, αλλά πάντα συνεπής και ανυποχώρητος στα πολιτικά και δημοκρατικά του «Πιστεύω», είχε όπλο του τον δημοκρατικό διάλογο, με συλλογιστική και επιχειρηματολογία, απαλλαγμένη από δογματικές αγκυλώσεις.
Συνέδεσε τη ζωή του άρρηκτα με τους αγώνες για την προκοπή του λαού μας, τους αγώνες για την ανάδειξη και επίλυση των προβλημάτων του τόπου του, των Καρυωτών και γενικότερα της Λευκάδας. Υπήρξε πρωτεργάτης στους αγώνες για τη μεταφορά του οικισμού των Καρυωτών στη θέση που βρίσκεται σήμερα, αλλά και για τη μεταφορά της απορροής των λημμάτων της αποχέτευσης σε άλλη θέση, έξω από τον δίαυλο.
Η επτάχρονη δικτατορία του επεφύλαξε διώξεις, ταπεινώσεις και εξορίες, που όχι μόνο δεν κλόνισαν -ούτε στο ελάχιστο- το αδιαπραγμάτευτο δημοκρατικό του φρόνημα, αλλά αντίθετα, μέσα από τις στερήσεις και τις διώξεις, το ανέδειξαν ακμαιότερο.
Μετά τη μεταπολίτευση επανεξελέγη Πρόεδρος της Κοινότητας Καρυωτών και μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Τ.Ε.Δ.Κ Λευκάδας.
Ως εκπρόσωπος της Τ.Ε.Δ.Κ χρημάτισε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου Λευκάδας και παραμένει ακόμα ζωντανός ο απόηχος του αγώνα του και των προσπαθειών του για διαφάνεια, οικονομικό νοικοκύρεμα και αξιοποίηση της περιουσίας του Νοσοκομείου.
Όσοι είχαν την καλή τύχη να τον γνωρίσουν και να συνεργασθούν μαζί του, αλλά και όσοι τον γνωρίσαμε και δεθήκαμε μαζί του μέσα από κοινούς πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες, εκτιμήσαμε τις πάμπολλες αρετές του: την ευθυκρισία του, την ψυχική του ευγένεια, την μεστότητα των απόψεων και προτάσεών του, τη δημοκρατικότητά του, τον αντιδογματικό του λόγο, τη βαθιά συναίσθηση ενός πολίτη που με ανιδιοτελές πάθος επιθυμεί να προσφέρει πέρα από τον εαυτό του και την οικογένειά του, στο κοινωνικό σύνολο.
Παράλληλα με όλα αυτά, ο Γιάννης Χαλικιάς υπήρξε ένας σωστός οικογενειάρχης, που μέσα από τις στερήσεις και τις κακουχίες που του επιφύλαξε η ζωή εξ αιτίας της εμμονής του να είναι και να παραμείνει ακέραιος, συνεπής και ασυμβίβαστος ως χαρακτήρας και πιστός στις δημοκρατικές του πεποιθήσεις, κατάφερε να αναδείξει μια άριστη οικογένεια, τη σύζυγό του Ευαγγελούλα, το γιο του Θόδωρο, τη θυγατέρα του Χριστίνα, άξιους όλους της ηθικής του κληρονομιάς και κατόχους της πυξίδας και των περγαμηνών της εντιμότητας, της δημοκρατικότητας και της ανιδιοτελούς προσφοράς στα κοινά, που τους κληροδότησε ο εκλιπών.
Στις 6 Γενάρη 2008 τον Γιάννη Χαλικιά αποχαιρέτησαν με θλίψη η οικογένειά του, οι συντοπίτες του, οι φίλοι του, οι σύντροφοί του, όλοι οι δικοί του άνθρωποι. Θλίψη που γίνεται μεγαλύτερη με τη συναίσθηση του πόσο μεγάλο κενό δημιουργεί η απουσία του και πόσο δύσκολο είναι πλέον -στους σημερινούς καιρούς της αποθέωσης του ατομισμού και του ωχαδερφισμού- να αναπληρωθεί το κενό που άφησε.
Ήταν και θα παραμείνει για όλους, φωτεινό παράδειγμα προσφοράς στον αγώνα για κοινωνική προκοπή, ήταν και θα παραμείνει ένας ¶νθρωπος, μίμησης άξιος.
ΗΛΙΑΣ Π. ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΗΣ








