ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ: ΒΡΩΜΑΕΙ... ΑΠΟΤΥΧΙΑ
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
- Panvagil
- Πέμπτη, 02 Σεπτεμβρίου 2004 17:13
- Εμφανίσεις: 739
“Δεν το πίστεψα...”
«Oυδέποτε πίστεψα ότι η Ακαρνανία αποτελεί λύση για μας. Δεν ήταν δυνατόν οι Ακαρνάνες να δεχτούν τα δικά μας τα σκουπίδια. Δέχτηκα πιέσεις τόσο από τον βουλευτή, το νομάρχη, τον κ. Μελά και την κα Λιβιτσάνου να μην “βγάλουμε” τίποτα προς τα έξω προκειμένου να μην δημιουργηθούν αντιδράσεις γιατί πίστευαν πολύ σ’ αυτή τη λύση».
Τάδε έφη Γιώργος Γληγόρης, δήμαρχος Λευκαδίων στην πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για να προσθέσει ότι «... η λύση της Ακαρνανίας απομακρύνεται για την Λευκάδα αφού αποφασίστηκε τελικά να γίνει ένας ΧΥΤΑ στο νομό αντί τρεις που ήταν ο αρχικός σχεδιασμός».
Αυτή είναι η σοβαρή και συνάμα δυσάρεστη εξέλιξη στο καυτό ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Αυτή είναι η ουσία και αυτή κρατάμε ως είδηση απ’ το Δημοτικό Συμβούλιο της περασμένης Παρασκευής. Κατά τα άλλα, το όλο ζήτημα, άνοιξε για μια ακόμη φορά τον ασκό του Αιόλου για μια συζήτηση γεμάτη ένταση που δεν είχε ούτε αρχή ούτε τέλος. Ακούσαμε λόγια χιλιοειπωμένα, επιχειρήματα που έχουμε κουραστεί να τ’ ακούμε, ατέλειωτες παρελθοντολογίες...
Η εκδίκηση της Φύσης
Το άσχημο στην όλη υπόθεση δεν είναι αυτά που προαναφέρθηκαν αλλά το γεγονός ότι όλα στηρίχτηκαν σε μια λύση ιδανική και συνάμα δύσκολη. Η λύση αυτή φαίνεται ότι οδηγείται σε ναυάγιο και δεν υπάρχει διάδοχη κατάσταση. Δεν γνωρίζω αν παρασκηνιακά κινείται κάτι το οποίο δεν το γνωρίζουμε, όμως, σύμφωνα με μέχρι τώρα δεδομένα φαίνεται ότι οδηγούμαστε - για μια ακόμη φορά - σε αδιέξοδο την στιγμή μάλιστα που η κατάσταση έχει φτάσει ήδη στο απροχώρητο και καταλαβαίνετε όλοι τι εννοώ. Έχουμε φτάσει σε τέτοιο σημείο που δεν χρειάζεται πλέον να μας τιμωρήσει κανένας Νόμος και κανένα δικαστήριο παρά μονάχα η Φύση. Η μέρα που τα ίδια τα σκουπίδια μας θα γυρίσουν να μας πνίξουν ποικιλοτρόπως, δεν είναι μακρυά...
Μέχρι τότε...
Μέχρι τότε, μπορούμε άνετα να μαλώνουμε και να πλειοδοτούμε σε ενδιαφέρον και αγάπη για τον τόπο μας. Τέτοια είναι η αγάπη που φτάνει ακόμη και στην... σχιζοφρένεια.
Μέχρι τότε, μπορούμε άνετα να προτείνουμε περιοχές στην γειτονιά. Βλέπετε, η αυλή του γείτονα είναι... ιδανική! Έχει πολύ καλά πετρώματα (πες πες, κοντεύω να γίνω κι εγώ... γεωλόγος), είναι μακρυά από δάσος και αρχαιολογικούς χώρους (έλα όμως που κάποιοι είναι “περισσότερο” αρχαιολόγοι), η περιοχή έχει κεντροβαρικότητα (ανάλογα από που μετράει κανείς τα χιλιόμετρα και το “ειδικό βάρος” της δικής του περιοχής). Αλλά ακόμη κι αν ανατρέπονται κάποια δεδομένα από τις αρμόδιες εποπτικές αρχές, είτε αλλάζουμε τα μέτρα κάνοντάς τα “λάστιχο” ή τσαντιζόμαστε γιατί κάποιοι δεν “μετράνε” καλύτερα τα λόγια τους (όχι πιπέρι, ταμπάσκο θα βάλουμε στο στόμα του... παλιοΒενιζέλου).
Μέχρι τότε, μπορούμε να... παίζουμε (πολιτική) μπάλα! Έχει αγώνα αύριο!
Μέχρι τότε, μπορούμε να θολώνουμε όποια νερά θέλουμε. Ο... βούρκος, έχει πλέον αποκτήσει ένα σταθερό υπόβαθρο που μας επιτρέπει να πατάμε γερά σ’ αυτόν.
Μέχρι τότε, μπορούμε να χρησιμοποιούμε την επιστήμη κατά το δοκούν. Κατά πως μας βολεύει βρε αδερφέ. Βλέπετε και η επιστήμη, η όποια επιστήμη, βάσει των δεδομένων που θα της δώσεις, θα σου βγάλει το αποτέλεσμα που εσύ θέλεις. Μόνο αυτός ο... παλιοΒενιζέλος με την παρέα του τα... σκάτωσε (συμπαθάτε με για την έκφραση). Πυρ και μανία ο δήμαρχος (ο της Λευκάδας). Θεωρεί προσβολή την απόφαση του ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο). Ευτυχώς που δεν μας προβάλλει τίποτε άλλο (αυτή η συνήθεια έχει και τα καλά της βλέπεις...).
Της αμύνης τα παιδιά...
Σημειώνουμε ότι το Κ.Α.Σ. αποφάσισε ότι η προτεινόμενη περιοχή για ΧΥΤΑ, πάνω απ’ την Νικιάνα, στην θέση Περιστέρι ή όπως αλλιώς θέλει την λέει ο καθένας, δεν είναι κατάλληλη γι’ αυτή την χρήση. Σύμφωνα δε και με την μαρτυρία του κ. Γιώργου Θερμού που εκπροσωπούσε τον Δήμο Ελλομένου στην συγκεκριμένη συνεδρίαση, το ΚΑΣ, εξέτασε και τις δυο μελέτες που είχαν παραγγελθεί διαχρονικά μέχρι σήμερα από την Νομαρχία και υπέδειξε ποιες περιοχές δεν έχουν πρόβλημα για να δώσουν την συγκατάθεσή τους. Αυτό ενόχλησε σφόδρα τους περισσότερους πολιτικούς επαΐοντες της Λευκάδας. Ανάλογα την οπτική πλευρά που βλέπει κανείς την υπόθεση μπορεί εύκολα να δώσει δίκιο ή άδικο.
Άποψή μου είναι ότι θα μπορούσε κανείς να τους δώσει δίκιο εφόσον εκτιμά ότι τα πάντα κινήθηκαν στα όρια και τα πλαίσια της νομιμότητας τόσο των γραπτών όσο και των άγραφων νόμων, ότι σεβάστηκαν τους όρους που οι ίδιοι έθεσαν και ότι οι ίδιοι δεν εξαπάτησαν κανένα.
Ανικανότητα
Αλήθεια, πως μπορεί να προχωρήσει σε αντικειμενική και δίκαιη λύση αυτή η υπόθεση; Δύσκολη η απάντηση. Πολύ δύσκολη. Η καχυποψία έχει φωλιάσει στις ψυχές όλων. Κανένας δεν εμπιστεύεται κανέναν και το άσχημο στην όλη υπόθεση είναι ότι έχει και δίκιο.
Δυστυχώς, αποδείχτηκε περίτρανα, ανεξαρτήτως πολιτικών παρατάξεων που ανήκει ο καθένας και ανεξάρτητα από οπτική γωνία, ότι είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε τις τύχες μας. Είμαστε ανίκανοι να θέσουμε όρους και κανόνες και να τους τηρήσουμε. Είμαστε μόνο για τα εύκολα, για τη φανφάρα, τη μεγαλοστομία, τη παγαποντιά. Αυτή αποδεικνύεται ότι είναι η “μαύρη” αλήθεια.
Έτσι, όπως έχει αποδειχτεί και σε άλλες περιπτώσεις, εφόσον κάποιοι (δηλαδή εμείς στην προκειμένη περίπτωση) αδυνατούν να διαχειριστούν τα “του οίκου τους”, μοιραία αυτά θα τα διαχειριστούν κάποιοι άλλοι. Στην προκειμένη περίπτωση η Περιφέρειά μας ή απ’ ευθείας η κεντρική διοίκηση καθώς η ίδια μας η χώρα, πολύ πιθανό, θα κληθεί να πληρώσει μελλοντικά τσουχτερά πρόστιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τότε, δεν θα φταίει ούτε το ανάλγητο κράτος, ούτε οι Βρυξέλλες. Δυστυχώς, θα φταίει ο... κακός μας ο καιρός!
ΗΛΙΑΣ ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΗΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".







