ΠΩΣ ΘΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΟΔΗΓΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Κοινωνία
- Panvagil
- Τετάρτη, 29 Απριλίου 2009 03:00
- Εμφανίσεις: 548
- Η αξιέπαινη πρωτοβουλία των μοτοσυκλετιστών
- Ο δ/ντής της Τροχαίας Δ. Σκλαβενίτης
- Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Πρόληψης & Συμπαράστασης Ανηλίκων Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων Σήμερα είπα να μιλήσουμε για ένα θέμα το οποίο όλους μας βολεύει αλλά επίσης όλοι ξέρουμε ότι είναι λάθος. Οι περισσότεροι τουλάχιστον. Ο λόγος που επέλεξα να το κάνω θέμα είναι γιατί δειλά-δειλά από μόνο του ξεκίνησε να υψώνει την «φωνή» του. Έχει την ανάγκη να ακουστεί. Έχει την ανάγκη να υπάρξει ως θέμα.
Ο Σύλλογος Μοτοσικλετιστών Λευκάδας έκανε μια καλή αρχή. Μετά από δική του πρωτοβουλία οργάνωσε μια σειρά σεμιναρίων ασφαλούς οδήγηση σε σχολεία της Λευκάδας (φωτό). Στόχος της ενημερωτικής εκστρατείας είναι να ευαισθητοποιηθούν ειδικά οι νέοι είτε ως αναβατές μοτοσικλέτας είτε ως οδηγοί να εφαρμόζουν καθημερινά απλές πρακτικές ασφαλούς οδήγησης για τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων.
«Δεν περίμενε κανείς μας πόσο μεγάλο θα ήταν το ενδιαφέρον και ο ενθουσιασμός των παιδιών. Η δίψα για ενημέρωση είναι τεράστια, απλά μέχρι τώρα κανείς δεν έκανε το βήμα να τα προσεγγίσει. Εμείς θα συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια και του χρόνου, θα καλύψουμε ακόμα πιο πολλά σχολεία.»
Πλέον είναι γεγονός ότι κάτι έχει αρχίσει να αλλάζει. Πριν δέκα μέρες ο Δήμος Αθηναίων οργάνωσε επίσης μια εκδήλωση οδικής ασφάλειας ειδικά για μικρά παιδιά όπου είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν μέσα από εκπαιδευτικά παιχνίδια για τις αρχές της Οδικής Ασφάλειας και για τους κανόνες που πρέπει τα ίδια να τηρούν ως πεζοί και ως ποδηλάτες. Η νεολαία θέλει να μάθει πώς να οδηγεί με ασφάλεια. Οι νέοι άνθρωποι απαιτούν από τους μεγάλους να αλλάξουν νοοτροπία συμπεριφοράς στο δρόμο, γιατί αποτελούν πρότυπο. Γιατί τώρα που έρχεται η σειρά τους να βγουν στο δρόμο, οι παλαιοί αποτελούν κίνδυνο όταν δεν γνωρίζουν ή αδιαφορούν για τον Κ.Ο.Κ. Ο νέος άνθρωπος που θα βγει στην κυκλοφορία είτε με αυτοκίνητο είτε με μοτοσικλέτα θέλει να ξέρει ότι μπορεί να βασιστεί σε ένα κοινά αποδεκτό τρόπο συμπεριφοράς στους δρόμους μας. Ας μην γίνουμε και εμείς κίνδυνος για τους άλλους, φτάνει που οι δρόμοι μας αποτελούν εφιάλτη για κάθε οδηγό. Η νέοι άνθρωποι έχουν φωνή να ακουστούν. Τι γίνεται όμως με τα παιδιά που κανείς δεν βάζει από κουβέντα; Γιατί κάνεις δεν τα ρωτάει; Το θέμα είναι επίκαιρο γιατί ήρθε η άνοιξη και το σκηνικό, απλά επαναλαμβάνεται. Κάθε μέρα σε βλέπω να τρέχεις με την ψυχή στο στόμα να προλάβεις τις δουλειές σου. Αυτή η ψυχούλα όμως που κουβαλάς χωρίς καμιά προφύλαξη πάνω στο μηχανάκι σου τι φταίει;
Βγήκα έξω και ρώτησα γονείς που μεταφέρουν τα παιδιά τους «χύμα» στο μηχανάκι, μπροστά τους, πίσω τους, και δυο και τρία παιδιά, αν δεν φοβούνται ότι κάποια μέρα μπορεί να γίνει το μοιραίο...
Οι απαντήσεις ξεκάθαρες θα έλεγα:
«...εμείς εδώ έτσι έχουμε μάθει. Τι να βοηθήσει το κράνος, εγώ είμαι οδηγάρα, και ποιός μπορεί να μου πει κάτι;»
Ο δ/ντής της Τροχαίας στα «Ν.τ.Λ»
Μπορεί να μας πει ο διευθυντής της τροχαίας Λευκάδας ο κ. Σκλαβενίτης Διονύσης, ο οποίος εδώ και μήνες έχει αναλάβει τα καθήκοντά του στο νησί μας και από τότε έχουν αλλάξει πολλά.
Πλέον τα περισσότερα μηχανάκια κυκλοφορούν με πινακίδες και έχουμε και λιγότερο θόρυβο στα στενά, τώρα που τα μηχανάκια φορούν νόμιμες εξατμίσεις «μαμήσιες» όπως λένε οι νέοι, έτσι δεν είναι κύριε Σκλαβενίτη;
- « ...Ναι έχω μια ιδιαίτερη ευαισθησία σε αυτά τα θέματα και ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους ανθρώπους για τους οποίους αυτός ο θόρυβος είναι τεράστιο πρόβλημα. Θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει σεβασμός και αγάπη μεταξύ όλων έτσι θα λυθούν σίγουρα πολλά θέματα που αφορούν την συμπεριφορά μας και στο δρόμο. Κάποιος πρέπει να τους προστατεύει»
- Πείτε μου τότε που είναι η ευαισθησία και ποιός προστατεύει τα παιδιά όταν ένας αστυνόμος γράφει το νεαρό για την εξάτμιση που κάνει θόρυβο και όχι τον οδηγό που κρατεί στο ένα χέρι το μωρό και με το άλλο οδηγεί;
- «Αυτό είναι σίγουρα τραγικό, αλλά ο νόμος δεν προβλέπει κάτι συγκεκριμένο γιΆ αυτό. Το παιδί κανονικά πρέπει να φορεί κράνος και να μεταφέρεται έτσι ώστε ο οδηγός να έχει και τα δυο χεριά στο τιμόνι. Αλλιώς μιλάμε για παράβαση του νόμου».
- Όταν οδηγείς λοιπόν με ένα χέρι αυτό είναι παράβαση όταν έχεις το παιδί σου «χύμα» στη μοτοσικλέτα, αυτό δεν μπορεί να διωχθεί;
- «Μια φορά σταμάτησα μια κυρία που οδηγούσε έτσι όπως το περιγράφετε και η απάντησή της ήταν «Δε νομίζω να αγαπάτε εσείς το παιδί μου πιο πολύ από μένα» εκεί πλέον τι να πεις. Η αλήθεια είναι ότι ο Έλληνας δεν μαθαίνει με τιμωρία, η Παιδεία είναι το μυστικό και εμείς προσπαθούμε και το κάνουμε. Να σας πω επίσης ότι θα δώσω ιδιαίτερη βαρύτητα στην οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, όπως και στους οδηγούς κάτω των 16 ετών, όπου βέβαια ευθύνη θα φέρουν οι γονείς».
- Λυπάμαι αλλά όσον αφορά το θέμα των παιδιών πάνω στα μηχανάκια δεν με καλύψατε. Αντιθέτως μου γεννιέται το αίσθημα ότι δίνετε λάθος προτεραιότητες στο ποιος κάνει παράβαση και ποιος όχι. Και δεν εννοώ απαραίτητα εσάς, η πολιτεία αγνοεί προφανώς ένα τεράστιο νομοθετικό κενό. Μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι δεν υπάρχει νόμος γιΆ αυτό το θέμα, αλλά είπατε βέβαια τις λέξεις κλειδί. Σίγουρα μας λείπει ένα πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής και σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα η πολιτεία σκοπεύει να κάνει κάτι για αυτό...
- «Εμείς από την πλευρά μας και όσο θα είμαι εγώ διευθυντής θα κάνουμε τα πάντα για να βελτιώσουμε την αρκετά επιθετική οδήγηση των Λευκαδίων όπως επίσης να διευρύνουμε τον διάλογο με τους πολίτες και ιδιαιτέρα με τους νέους ανθρώπους. Πιστεύω ότι είμαι δίκαιος και όταν κάνεις κάτι με αγάπη τότε δεν θα χάσεις. Αυτό μου το έχει μάθει η μάνα μου. Καλό θα ήταν πάντος επειδή συμφωνώ μαζί σας όταν ένας γονιός επιλέγει να μεταφέρει το παιδί του με το μηχανάκι να του φορεί τουλάχιστον ένα κράνος, δυστυχώς οι πιο πολλοί γονείς δεν αντιλαμβάνονται καθόλου τον κίνδυνο.»
Ευχαριστώ πολύ γιΆ αυτή την συνέντευξη τον διευθυντή της Τροχαίας, τον κ. Διονύση Σκλαβενίτη.
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Πρόληψης και Συμπαράστασης Ανηλίκων Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων
Έχουμε νόμους για τα πάντα, από το πιο σωστό μέχρι το πιο παράλογο. Για την ασφάλεια των παιδιών μας ένα τεράστιο κενό. Για την συνέχεια του ρεπορτάζ μας βοήθησε ο Πανελλήνιος Σύλλογος Πρόληψης και Συμπαράστασης Ανηλίκων Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων. Οι παλαιοί λένε ότι «πρέπει να πάθεις για να μάθεις.» Σίγουρα κανείς δεν το θέλει αυτό. Γι αυτό μας παραχώρησε ο Σύλλογος τα τελευταία στοιχεία που βγήκαν τώρα στην δημοσιότητα μήπως και αλλάξουμε κάποια στιγμή νοοτροπία.
Στην Ελλάδα οι θάνατοι από τροχαία ατυχήματα είναι δυο φόρες πιο συχνοί απΆ ότι παγκοσμίως. Από τους νεκρούς το 1/3 είναι παιδιά. Τα τροχαία ατυχήματα δεν τα δημιουργεί η κακιά ώρα ή η κακοτυχία. Ανθρώπινο λάθος, αμέλεια, απερισκεψία ή περιφρόνηση του κίνδυνου και άγνοια αποτελούν τους κυρίους λόγους ατυχημάτων. Στην Ελλάδα πολύ λίγα μέτρα πρόληψης είναι υποχρεωτικά με νόμους αλλά και για όσα έχουν θεσπιστεί νόμοι πάλι δεν τηρούνται. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την πρόκληση τροχαίων ατυχημάτων στα παιδιά έχουν σχέση με το ίδιο το παιδί, την ηλικία του και τις φυσικές αδυναμίες του παιδιού. Ένα παιδί δεν έχει την δύναμη να κρατηθεί ή να αντιδράσει έστω και σε χαμηλές ταχύτητες. Ένα τεράστιο λάθος είναι να δένουν αναβάτες μοτοσικλέτας τα παιδιά που μεταφέρουν με ζώνες πάνω τους. Επίσης η μεταφορά χωρίς κράνος μπορεί να αποβεί μοιραία όταν η πτώση γίνει και με ελάχιστα χιλιόμετρα. Στην Ελλάδα μόνο στο 10% του οδικού δικτύου μπορούν να αναπτυχτούν με ασφάλεια ταχύτητες μεγαλύτερες από 80 χιλιόμετρα την ώρα. Το 30% των νεκρών από τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα είναι πεζοί και κυρίως παιδιά και έφηβοι. Το παιδί μειονεκτεί σημαντικά ως πεζός σε σχέση με τους ενηλίκους. Γι αυτό είναι καλό να διδάσκονται τα παιδιά από πολύ μικρά τους κανόνες κυκλοφοριακής αγωγής και να μάθουν να αναγνωρίζουν τα σήματα της τροχαίας. Παιδιά μικρότερα των 8 χρονών δεν πρέπει να κυκλοφορούν μόνα τους στο δρόμο. Μετά την ηλικία των 9 και με καλή εκπαίδευση. Ένα ρούχο σε έντονα χρώματα κάνει το παιδί να ξεχωρίζει όταν περπατάει στο δρόμο, ώστε να το βλέπουν οι οδηγοί.
Το Παιδί επιβάτης
Ποτέ μην τοποθετείτε τα παιδιά στο μπροστινό κάθισμα ειδικά αν έχει και αερόσακο, πάντοτε στο πίσω. Και σε ελαφρά σύγκρουση η σε απότομο φρενάρισμα το παιδί κινδυνεύει να χτυπήσει στο ταμπλό. Ποτέ στα γόνατα, η στην αγκαλιά κάποιου. Έχει βρεθεί πως το 90% των ατόμων που ενεπλάκησαν σε τροχαίο ατύχημα και κρατούσαν παιδιά στην αγκαλιά τους και σωθήκαν, σωθήκαν επειδή το παιδί λειτούργησε ως ασπίδα. Πάντοτε κάθονται σε ειδικό κάθισμα με την ειδική ζώνη ασφάλειας. Ποτέ δυο παιδιά σε μια ζώνη. Υπολογίζεται ότι αν όλα τα παιδιά ταξίδευαν δεμένα οι θάνατοι από τροχαία θα μπορούσαν να μειωθούν κατά 70%. Όμως παιδικά καθίσματα αγοράζουν μόνο το 58% των γονιών στην Αθήνα και 32% στην επαρχία. Ενώ 0,5-1% αγοράζουν το τελευταίων προδιαγραφών κάθισμα ασφάλειας. Η επιπολαιότητα, η έλλειψη εκπαίδευσης η μη τήρηση κανόνων Κ.Ο.Κ. και οι ίδιοι οι γονείς που γίνονται κακά παραδείγματα συμβάλλουν στο να αυξάνεται κάθε χρόνο ο αριθμός των παιδιών που γίνονται θύματα στα τροχαία.
Παραβιάσεις σηματοδότη, παραβιάσεις προτεραιότητας, μη τήρηση απόστασης ασφάλειας, υπερβολική ταχύτητα, οδήγηση υπό την επήρεια ουσιών, χρήση εκτυφλωτικών φώτων, ανήκουν στις συχνότερες παραβάσεις που οδηγούν σε ατυχήματα.
Τα προσεχή χρόνια αναμένεται να αυξηθεί η θνησιμότητα στην παιδική ηλικία από τα τροχαία γι αυτό το λόγο χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια στην πρόληψη τόσο από την πολιτεία, όσο και από την ίδια την οικογένεια.
Μπορεί λοιπόν εμείς εδώ στη Ελλάδα έτσι να έχουμε μάθει και να είμαστε οδηγάρες όμως?
Ένα κράνος και μια ζώνη σώζουν ζωές, αν θέλεις το πιστεύεις...
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΕΣΣΗΝΗ








