ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΠΑΡΑΘΥΡΟ @-Λογοκρισία Του Γιάννη Ανυφαντή
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Κοινωνία
- Panvagil
- Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009 02:00
- Εμφανίσεις: 800
Με αφορμή τις αντιδράσεις από την διοίκηση του Πολυτεχνείου αλλά και της υπόλοιπης Πανεπιστημιακής κοινότητας για την φιλοξενία της σελίδας Indy media στον επίσημο δικτυακό τόπο του ιδρύματος και την ποινική δίωξη κατά των Πρυτανικών αρχών που ακολούθησε, άνοιξε πάλι ο φάκελος της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και απόψεων μέσω των διαφόρων ενημερωτικών σελίδων ή των διαφόρων μπλογκς του διαδικτύου. Ακόμη και ο ίδιος ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης έθεσε θέμα άρσης της ανωνυμίας των μπλογκ.
Όσον αφορά τον παράγοντα μπλογκς αυτή η προσπάθεια «ποινικοποίησης» τους το μόνο που πετυχαίνει είναι να τα μυθοποιήσει πολύ περισσότερο στα μάτια του κοινού. Είδη λειτουργούν στον ελληνικό ιστό γύρω στα σαράντα χιλιάδες τέτοιες ενημερωτικές σελίδες με το περιεχόμενο τους να ποικίλει. Η άποψη του κόσμου γιΆ αυτά ποικίλει, από ένα είδος κινήματος που πολλοί τα θεωρούν μέχρι απλές ηλεκτρονικές φυλλάδες για κάποιους άλλους. Πόσο όμως δημοσιογραφικά οπότε και έγκυρα μπορούν πραγματικά να θεωρηθούν;
Στις σελίδες των μπλογκ φιλοξενούνται ειδήσεις-απόψεις που ο καθένας μπορεί να γράψει και να κάνει upload σε αυτά με αρκετό ή καθόλου ενδιαφέρον δημιουργώντας από την άλλη με τις φήμες που διαρρέουν, χωρίς πολλές φορές την παραμικρή τεκμηρίωση, ένα κοινό αδηφάγο στο κυνήγι της ενημέρωσης. Μετριότητα όμως υπάρχει και στα άλλα ΜΜΕ οπότε το πρόβλημα εδώ βρίσκεται στον αποπροσανατολισμό πολλών κέντρων πληροφόρησης από την νέα εποχή και στην μη δημιουργία μιας πιο σωστής πλατφόρμας ενημέρωσης έτσι ώστε από την μία να μειώσει την επίδραση των μπλογκ από την άλλη καθώς θα αρχίζει να ωριμάζει ο ηλεκτρονικός έντυπος τύπος αυτά να απομονωθούν και λόγω του ανταγωνισμού τους να μείνουν λίγα και καλά στην μάχη της ενημέρωσης.
Το θέμα είναι όμως πιο βαθύ, έχει να κάνει με το τι Δημοκρατία έχουμε καθώς επίσης με το πώς ορίζουμε την έννοια Ελευθερία. ¶λλωστε και το διαδίκτυο με τα θετικά και τα αρνητικά του δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια μικρογραφία της κοινωνίας στην οποία ζούμε το οποίο εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς και ακόμα και σήμερα πολλά του σημεία βρίσκονται σε υβριδικό στάδιο. Σε καμιά όμως περίπτωση δεν θα καταντήσει αυτό τροχοπαίδι των κοινωνικών, ηλικιακών ανισοτήτων και φυσικά της έλλειψης παιδείας σε πολλά βασικά θέματα που υπάρχει σε αυτήν την χώρα.
Στο διαδίκτυο όντως μπορεί να γίνει ασυδοσία και φυσικά έχει σκοτεινές πλευρές κάτι το οποίο δεν είναι μόνο ελληνικό σύμπτωμα. Πρέπει όμως να τεθεί θέμα ελευθερίας; Πρέπει να ελεγχθεί;
Όπως λέει ο σοφός λαός μας, στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, κάτι από το οποίο δεν εξαιρείται το κατεξοχήν μέσο με το οποίο η πληροφορία διαχέεται απλόχερα και με ταχύτητες που αδυνατούμε να συλλάβουμε από την μια πλευρά του κόσμου στην άλλη. Εδώ όμως δεν υπάρχουν λίγες επιλογές αλλά άπειρες και την πραγματική δύναμη την έχει ο χρήστης, όχι απλά για να παρακολουθήσει αλλά για να συμμετέχει στις εξελίξεις. Οπότε η σωστή λέξη που αναζητούμε είναι το «φιλτράρισμα», να μπορεί δηλαδή ο χρήστης μέσα στην πλειάδα των πληροφοριών που δέχεται να συγκρατεί αυτά που πραγματικά χρειάζεται με κριτική σκέψη και να αποβάλει την όποια σαβούρα παραπληροφόρησης. Έτσι πλέον οδηγούμαστε στο ερώτημα: Υπάρχει η σωστή παιδεία για να μπορούν οι άνθρωποι και κυρίως οι νέοι να κάνουν αυτό το «φιλτράρισμα»; Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα και εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε.
Βέβαια σε μια χώρα όπως η Ελλάδα με τα χρόνια προβλήματα σε βασικούς πυλώνες όπως και η παιδεία που την καθιστούν τις περισσότερες φορές έρμαιο των εξελίξεων σε μια Ευρώπη και έναν κόσμο που αλλάζει με γοργούς ρυθμούς, αν δεν γίνουν βαθιές και ριζικές τομές, για μια ακόμη φορά θα είμαστε απλοί παρατηρητές της νέας εποχής.
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.








