Το ποίημα της εβδομάδας: ΕΞΟΡΙΑ ΔΕΝ ΠΗΓΑ
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Ποίηση
- Panvagil
- Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2005 13:00
- Εμφανίσεις: 1230
Εξορία δεν πήγα, όπως λες,
ούτε φυλακή
ούτε με βασάνισε ποτέ κανένας.
Όμως ο τόπος που γεννήθηκα
είν’ ο ξερόβραχος
που έσκαψαν τα δάκρυά μου
κι ο ιδρώτας μου. Το σπίτι που γεννήθηκα
αντί για φως
είχ’ ένα μάτι γυάλινο στη στέγη του.
Στο σπίτι αυτό
τα καλοκαίρια
έσβηναν τον ήλιο στο πετσί μου.
Τα φθινόπωρα
σάπιζαν το στέρνο μου
κι έπνιγαν το τραγούδι μου στο βούρκο.
Οι χειμώνες
περνούσαν στους σπονδύλους μου
ένα ραβδί ατέλειωτο από πάγο,
ενώ οι άνοιξες
μ’ ανάσταιναν και πάλι
για να σκοτώσουν χαχανίζοντας
πέρ’ απ’ τα σκέλια τους
τους πόθους μου.
Να οι βασανιστές μου, αδερφέ!
Όλοι τους δίχως πρόσωπο.
Εσύ τουλάχιστο,
είχες σιμά σου ένα πρόσωπο
να φτύσεις.
Γιάννης Καραβίδας
Από την ποιητική συλλογή: «Μέρες της Ιστορίας μας»
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".







