1Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΡΙΕΝΑΛΕ EX-LIBRIS ΣΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Πολιτιστικά
- Panvagil
- Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2005 15:01
- Εμφανίσεις: 798
17 Αυγούστου – 17 Σεπτεμβρίου 2005
Υψηλής στάθμης σύγχρονα μικροχαρακτικά EX-LIBRIS
Σε κάθε EX-LIBRIS αναφερόταν το όνομα του ιδιοκτήτη του βιβλίου ή της βιβλιοθήκης, και είχε και μια παράσταση που φιλοτεχνούσε ο καλλιτέχνης, εμπνευσμένη από το θέμα του βιβλίου συνήθως.
Χιλιάδες βιβλιόφιλοι και βιβλιοθήκες σήμερα, παραγγέλνουν σε χαράκτες καλλιτέχνες EX-LIBRIS προκειμένου να σηματοδοτήσουν τα βιβλία τους με αυτό τον περίτεχνο τρόπο.
Περίπου 300 χαράκτες από 30 και πλέον χώρες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Λευκάδας και συμμετέχουν στην έκθεση αυτή με έργα αφιερωμένα στη Λευκάδα. Το νησί μας με την δραστηριότητα του αυτή, βρίσκεται όχι μόνο ακόμα μια φορά στο πολιτιστικό προσκήνιο στην Ελλάδα αλλά δίνει και ισχυρό πρωτοποριακό παράδειγμα στις μεγαλύτερες πόλεις.
Τα έργα των καλλιτεχνών που συμμετέχουν στην 1η Διεθνή Τριενάλε Χαρακτικής EX-LIBRIS εκτίθενται στους εκθεσιακούς χώρους του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Λευκάδας από 17 Αυγούστου έως 27 Σεπτεμβρίου 2005.
Ειδική επιτροπή αποτελούμενη από τους: Νίκο Δεσεκόπουλο – Πρόεδρο Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών, Άρια Κομιανού – Αντιπρόεδρος Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών, Γιάννη Γουρζή – Χαράκτη και Βασίλη Ζευγώλη – Συλλέκτη θα βραβεύσει και θα απονείμει τιμητικές διακρίσεις στα έργα που θα διακριθούν.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ EX-LIBRIS
Τα ex-libris («εκ των βιβλίων» του τάδε) είναι έντυπες ετικέτες, γνήσια χαρακτικά έργα στην πλειοψηφία τους, κολλημένες συνήθως στην εσωτερική πλευρά του πρόσθιου εξωφύλλου των βιβλίων, παίζουν ρόλο διακοσμητικό αλλά κύρια χρησιμεύουν στους κατόχους τους σαν σήματα ιδιοκτησίας.
Πριν από την εφεύρεση της τυπογραφίας από τον Γουτεμβέργιο στα μέσα του 15ου αιώνα, τα βιβλία ήταν σπάνια, χειρόγραφα γραμμένα συνήθως από μοναχούς και αποτελούσαν αποκλειστικό προνόμιο των ευγενών, που τα διακοσμούσαν συνήθως με οικόσημα ενδεικτικά της καταγωγής τους. Με την ανάπτυξη της τυπογραφίας άρχισε η εκτύπωση βιβλίων που οδήγησε στη δημιουργία ολοένα και περισσότερων ιδιωτικών βιβλιοθηκών. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση ενός πρίγκιπα της εποχής που το 1460, ήταν υπερήφανος για τη βιβλιοθήκη του, που αριθμούσε είκοσι βιβλία, ενώ το 1490, ο αριθμός τους είχε αυξηθεί σε εκατό.
Έτσι λοιπόν, αν κάποιος διέθετε εκατό βιβλία, ήταν δύσκολο να ζητήσει από ένα ζωγράφο να ζωγραφίσει εκατό φορές το οικόσημο του για να τοποθετηθεί στα βιβλία του. Φάνηκε ευκολότερο να τυπωθεί ένα οικόσημο, οδηγώντας στη γέννηση του ex-libris. Έτσι, οι κάτοχοι βιβλίων έδιναν παραγγελία σε κάποιο χαράκτη ένα ex-libris με το θέμα που τους ενδιέφερε και σιγά σιγά τα ex-libris προσαρμοσμένα πλέον στις βασικές τεχνικές της χαρακτικής, εξελίσσονται από απλές ετικέτες σε έργα τέχνης.
Αν και δεν είναι γνωστό πότε και που ακριβώς ξεκίνησε η δημιουργία και η χρήση των ex-libris, χωρίς αμφιβολία, η συνήθεια αυτή θα πρέπει να ξεκίνησε από τη Γερμανία, στη χώρα που έχει την πρωτοπορία στην τυπογραφία και την τέχνη της κατασκευής του βιβλίου.
Πως όμως κάποιος μπορεί να γίνει συλλέκτης ex-libris;
Ένας εύκολος τρόπος είναι να αγοράσει μια μικρή συλλογή, αν και το τίμημα μιας τέτοιας αγοράς είναι αρκετά υψηλό. Μπορεί, ωστόσο, να ξεκινήσει παραγγέλνοντας σε κάποιους χαράκτες τα «σήματα» της προσωπικής του βιβλιοθήκης, τα οποία πρέπει να αγοράσει σε συγκεκριμένο αριθμό αντίτυπων (αριθμημένων και υπογεγραμμένων στις περισσότερες περιπτώσεις) ανάλογα με τη συμφωνία που θα κάνει με τους καλλιτέχνες. Κάποια από αυτά τα αντίτυπα θα χρησιμοποιηθούν για την προσωπική του βιβλιοθήκη, ενώ τα υπόλοιπα μπορούν να διατεθούν για ανταλλαγές με άλλους συλλέκτες, είτε στις διάφορες εκδηλώσεις και συνέδρια, είτε μέσω αλληλογραφίας. Το μικρό μέγεθος επιτρέπει σε εκατοντάδες ex-libris να ταξιδεύουν καθημερινά μέσω των ταχυδρομικών σάκων όλου του κόσμου.
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".








