ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΩΡΓΟΣ: «Η Λευκάδα μπορεί να γίνει θεατρικό σταυροδρόμι»
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Πολιτιστικά
- Panvagil
- Πέμπτη, 20 Μαΐου 2004 20:30
- Εμφανίσεις: 1526
O σκηνοθέτης Χρήστος Μακρυγιώργος, μιλάει για το ξεκίνημα, το παρών και το μέλλον του νεοσύστατου Θεατρικού Εργαστηρίου του Δήμου Λευκάδας. Oνειρεύεται την Λευκάδα ως σταυροδρόμι ερασιτεχνικών και επαγγελματικών σχημάτων. «Η Λευκάδα να μην είναι ένας τόπος πολιτιστικής κατανάλωσης αλλά να μπει μέσα στην καρδιά της παραγωγής του πολιτισμού δημιουργώντας ένα δίκτυο συμπαραγωγής και διανομής σε περιφερειακό επίπεδο λαμβάνοντας υπόψιν μας την γεωγραφική τοποθεσία της Λευκάδας και την θεατρική περιφερειακή πραγματικότητα των ΔΗΠΕΘΕ.»
Όσο για τον τρόπο λειτουργίας του Εργαστηρίου, θεωρεί ως... «κομβικό σημείο για μένα στην θεσμική λειτουργία του Εργαστηρίου, είναι η λειτουργία αυτοτελούς γραμματείας του όπου θα μπορεί με ευέλικτο τρόπο να χειρίζεται και διευθετεί άμεσα ζητήματα που αφορούν την λειτουργία του Εργαστηρίου, πάντα σε άμεση συνεργασία και με την επίβλεψη του Π.Κ. Αυτό άλλωστε προκύπτει και από την ανάλογη εμπειρία άλλων παρόμοιων δράσεων ανά την επικράτεια»
Διαβάστε αυτά και πολλά άλλα ενδιαφέροντα, στην συνέντευξη που έδωσε στον Ηλία Κοντογεώργη.
Το θεατρικό εργαστήρι ξεκίνησε την λειτουργία του τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, ταράζοντας έτσι τα λιμνάζοντα νερά του πολιτιστικού χειμώνα της Λευκάδας. Ο χρόνος λειτουργίας του εργαστηρίου μπορεί να είναι μικρός ή και δυσανάλογος με την δίψα των Λευκαδίων για το θέατρο. Πρωτεργάτης αυτής της δραστηριότητας ο συμπατριώτης μας Χρήστος Μακρυγιώργος, σκηνοθέτης. Θεωρήσαμε λοιπόν ότι είναι το πλέον κατάλληλο άτομο για να κάνουμε μια γενικότερη κουβέντα γύρω στην λειτουργία του εργαστηρίου, για το πως ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια, ποιο είναι το παρών, πως βλέπει το μέλλον του θεάτρου στην Λευκάδα.
Τον βρήκαμε, στο “βασίλειό” του, που στεγάζεται προσωρινά σε χώρο που παραχώρησε η μαρίνα Λευκάδας.
Πως ξεκίνησε η προσπάθεια;
- “Όλα ξεκίνησαν από μια πρόταση του κ. Βασίλη Θερμού, τον περασμένο Ιούλιο με στόχο να δημιουργηθεί μια σχολή θεάτρου στην Λευκάδα. Βρήκα την πρόταση πολύ ενδιαφέρουσα. Με ξάφνιασε θετικά η πρόταση του κ. Θερμού, το είδα σαν μια μεγάλη πρόκληση την οποία και αποδέχτηκα.”
- Πότε ξεκίνησε να μπαίνει “το νερό στ’ αυλάκι”;
- Κατ’ αρχάς δημιουργήθηκε μια ομάδα στήριξης πολιτών που αγαπούν το θέατρο και επιδόθηκαν με ζήλο στο ξεκίνημα της προσπάθειας.
- Ποιος ήταν ο αρχικός πυρήνας στήριξης, πως δημιουργήθηκε και που βρίσκεται τώρα;
- Πρόκειται για Λευκαδίτες που έχουν το “μικρόβιο” του θεάτρου μέσα τους και με ζήλο στήριξαν την προσπάθεια. Πολίτες όπως ο Μάρκος ο Νικητάκης, ο Γιώργος ο Καρανάσος, η Αγγελική Φούρου, η Υβόνη Καρβούνη που διαδραμάτισε ένα πολύ σημαντικό ρόλο, η Κατερίνα Σταματάκη, η Άννα Σκλαβενίτη τους οποίους και ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Να πούμε βεβαίως ότι όλα έγιναν με τη στήριξη και την φροντίδα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Λευκάδας.
- Ποιος ο ρόλος της ομάδας αυτής σήμερα; Ασκεί κάποιο θεσμικό ή μη ρόλο στην προσπάθεια;
- Δεν ασκεί και δεν υπάρχει καν σήμερα. Παρ’ όλο που η πρόταση του Β. Θερμού, βασίζονταν εξ’ αρχής πάνω στην ιδέα μιας ομάδας στήριξης που θα αποσκοπούσε στη σωστή λειτουργία του θεατρικού Εργαστηρίου, καθώς και ένα πυρήνα προβληματισμού και ανταλλαγής ιδεών, η αλήθεια είναι πως το Πνευματικό Κέντρο και εγώ παραβλέψαμε την αναγκαιότητα της ομάδας αυτής. Ίσως να ήταν κάτι το πρωτόγνωρο για το Πνευματικό Κέντρο η σύσταση μιας ομάδας πολιτών που θα ηγούνταν προς τα έξω μία δικιά του πρωτοβουλία. Δεν ξέρω. Ίσως να μην είμαστε και προετοιμασμένοι όσο αναφορά το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτή η ομάδα θα κινούνταν. Ιδού και οι αναστολές ως προς την αναγνώριση θεσμικού ρόλου μιας ομάδας στήριξης. Πράγμα που είχε σαν αποτέλεσμα την αδρανοποίηση κάποιων πολιτών που αγκάλιασαν με ζήλο αυτή τη προσπάθεια.
- Μετά απ’ την αδρανοποίηση της άτυπης ομάδας στήριξης δεν έχει αδυνατίσει η όλη προσπάθεια;
- Μπορώ να πω πως ναι. Μπορούμε να πούμε ότι η ομάδα αυτή θα μπορούσε ν’ αποτελέσει έναν κρίκο σύνδεσης τους εργαστηρίου με την ευρύτερη κοινωνία της Λευκάδας. Κάνοντας έναν σύντομο απολογισμό της μέχρι τώρα πορείας, άποψή μου είναι ότι η ομάδα είναι απαραίτητη για την σωστή λειτουργία του αλλά και για την επιβίωσή του ακόμη.
- Έχετε εισηγηθεί κάτι τέτοιο προς το Δ.Σ. του Π.Κ. αν ναι ποιο το αποτέλεσμα;
- Από την πείρα μου γνωρίζω ότι για να μπορέσει να λειτουργήσει και να είναι αποδοτική μια τέτοια προσπάθεια, χρειάζεται ένα αυτοτελές όργανο που θα λειτουργεί σε πλήρη συνεργασία με το Π.Κ., διαφορετικά τα προβλήματα θα πολλαπλασιάζονται με αποτέλεσμα να μπλοκάρει την όλη διαδικασία ανεξαρτήτως των καλών προθέσεων που υπάρχουν. Το είχε εξ’ αρχής πολύ σωστά προτείνει ο κ. Β. Θερμός και τώρα, κοντά στο τέλος του πρώτου κύκλου των εργασιών μπορώ να πω το είχε δει ορθώς.
- Δηλαδή αν κατάλαβα καλά, τίθεται θέμα λειτουργίας θεσμικού πλαισίου λειτουργίας...
- Ναι, έτσι είναι. Υπάρχει έντονος προβληματισμός από κάποιους παράγοντες που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν ορισμένα προβλήματα που παρουσιάζονται κι εξετάζονται διεξοδικές λύσεις σε πνεύμα καλής θέλησης. Θέλω να πιστεύω ότι πολύ σύντομα θα έχουμε αποτελέσματα πριν την έναρξη του νέου κύκλου εργασιών που θα ξεκινήσει περί τα μέσα Σεπτέμβρη. Βλέπετε, εδώ δεν πρόκειται για την συγκρότηση απλώς μιας ερασιτεχνικής ομάδας με σκοπό το ανέβασμα μιας παράστασης, πρόκειται για τη διαχείριση και τη συντήρηση ενός χώρου, για την εμπέδωση ενός παιδαγωγικού προγράμματος με σκοπό να θεμελιώσει μια θεατρική παιδεία και μια δυναμική δημιουργία στο νησί μας. Και είναι εφικτό. Και αν λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι το Θεατρικό Εργαστήρι άνοιξε τις πόρτες του αρχές Φεβρουαρίου με τη δημιουργία τριών τμημάτων, μπορούμε να πούμε ότι όντως η πρωτοβουλία αυτή πηγάζει από τις βαθύτερες ανάγκες της κοινωνίας μας.
- Να δούμε την μέχρι σήμερα λειτουργία του Εργαστηρίου. Τι έργο έχει να επιδείξει στο βραχύβιο αυτό διάστημα;
- Το ενδιαφέρον του κόσμου ήταν εξ αρχής εντυπωσιακό. Λάβαμε πάνω από 100 αιτήσεις συμμετοχής στα μαθήματα, κάτι που μας ανάγκασε να δημιουργήσουμε 3 τμήματα που υποχρεούνταν σε συμμετοχή 2 τρίωρων μαθημάτων την εβδομάδα. Το ένα τρίωρο αφιερώνεται στην τεχνική του ηθοποιού και το άλλο στην υποκριτική με βάση διάφορες σχολές ερμηνείας από το παγκόσμιο και Ελληνικό κλασσικό και σύγχρονο θέατρο.
Η ουσιαστική πρόκληση όμως αυτής της ιστορίας είναι ότι ξεκινάμε ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο σε ένα χώρο που αν αφήσουμε κατά μέρος την έπαρση μας, κακά τα ψέματα, δεν έχουμε ουσιαστικές αναφορές στο θέατρο, δεν έχουμε τα ερεθίσματα, άλλωστε, τι βλέπουνε τα μάτια μας ολόκληρο χειμώνα, σ’ αυτόν εδώ τον τόπο, για να ζηλέψουνε κι’ αυτά… Μετά, έπρεπε να ξεπεράσουμε τη συμπεριφορά, (που έχει γίνει δεύτερη φύση μας) του “δεν γίνεται τίποτα σ’ αυτόν εδώ τον τόπο”… για να μπορέσουμε να βρούμε την ενέργεια ν’ αντισταθούμε στους νόμους της βαρύτητας που τραβάει το σώμα προς τα κάτω, για να σταθούμε στη σκηνή… να βρούμε μια συμπεριφορά που απαιτεί η σκηνή… να κλείνουμε τα κινητά την ώρα του μαθήματος… έπρεπε ακόμα να μάθουμε να διαβάζουμε ένα θεατρικό κείμενο, δηλαδή να αποκωδικοποιούμε ένα είδος λόγου απόλυτα κωδικοποιημένο που βασίζεται πάνω στο πάρε- δώσε με τον άλλον… να μάθουμε ν’ ανοιγόμαστε μέσα σ’ αυτό το πάρε δώσε… όλα αυτά βέβαια απαιτούν μια πειθαρχία και σίγουρα πολλές φορές δεν είναι καθόλου διασκεδαστικό… εκεί έχουμε την αίσθηση ότι κάποιος μας πετάει στα βαθιά νερά… ναι σίγουρα ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον ίδιο μας τον εαυτό… να ξεπεράσουμε το εγώ μας για να μπορέσουμε να μπούμε στο πετσί ενός άλλου εγώ... αντιμέτωποι με την εικόνα που ο καθένας έχει προβάλει προς τα έξω για τον εαυτό του, εδώ όμως πρέπει ν’ αφήσουμε το έξω... να περάσουμε παρών μέσα στο παρών άλλου χώρου που μας δίνει το δικαίωμα να κάνουμε πράγματα που δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε έξω... να βγάλουμε ήχους παράξενους, ζώων, πτηνών, ερπετών, φυτών μα τι να κάνουμε, δεν γίνεται αλλιώς… η δημιουργία του ηθοποιού όπως κάθε δημιουργία στη τέχνη υπόκειται σε κάποιους νόμους σε κάποιες, υπακούει τουλάχιστον συμπεριφορές του υλικού που έχει στη διάθεση του ο καλλιτέχνης.
Τέλος πάντων ας μη πολυλογούμε, το Θεατρικό Εργαστήρι επιμένει στον στόχο του που είναι να θεμελιώσει μια ουσιαστική θεατρική παιδεία και να αποδεσμεύσει στον τόπο μας μια δυναμική δημιουργίας, δεν είναι κάτι εύκολο, αλλά να που η ιστορία προχωράει.
Ο πρώτος κύκλος αυτός των μαθημάτων λήγει στο τέλος Ιουνίου. Μέσα από αυτό τον πρώτο κύκλο εργασιών σχηματίζονται πυρήνες που κατευθύνονται πλέον στο ανέβασμα θεατρικών κειμένων που θ’ ανέβουν στην σκηνή με την έναρξη του νέου εξαμήνου. Θα πρέπει να σας πω ότι αυτή τη στιγμή, έχουμε μαθητές και από την Άρτα που παρακολουθούν τα μαθήματα. Όραμα δικό μου αλλά και του Π.Κ., είναι η Λευκάδα να γίνει ένα σταυροδρόμι σε περιφερειακό τουλάχιστον επίπεδο όπου θα διασταυρώνονται διάφορες προσπάθειες ερασιτεχνικού ή επαγγελματικού θεάτρου. Η Λευκάδα να μην είναι ένας τόπος πολιτιστικής κατανάλωσης αλλά να μπει μέσα στην καρδιά της παραγωγής του πολιτισμού δημιουργώντας ένα δίκτυο συμπαραγωγής και διανομής σε περιφερειακό επίπεδο λαμβάνοντας υπόψιν μας την γεωγραφική τοποθεσία της Λευκάδας και την θεατρική περιφερειακή πραγματικότητα των ΔΗΠΕΘΕ.
- Εν αναμονή του καθορισμού θεσμικού πλαισίου λειτουργίας του θεατρικού Εργαστηρίου, ποιό πιστεύετε εσείς ότι είναι το κομβικό σημείο για την εύρυθμη, ομαλή και αποδοτική λειτουργία του;
- Είναι κάτι που θ’ αποφασίσουν άλλοι λαμβάνοντας βέβαια υπόψιν και τις επιθυμίες - εμπνεύσεις πολιτών της Λευκάδας που έχουν κι αυτοί τον λόγο τους. Ωστόσο, επειδή έχω προσωπική άποψη θα ήθελα να την καταθέσω, χωρίς ωστόσο να προκαταλάβω οποιαδήποτε απόφαση του Πνευματικού Κέντρου. Κομβικό σημείο για μένα στην θεσμική λειτουργία του Εργαστηρίου, είναι η λειτουργία αυτοτελούς γραμματείας του όπου θα μπορεί με ευέλικτο τρόπο να χειρίζεται και διευθετεί άμεσα ζητήματα που αφορούν την λειτουργία του Εργαστηρίου, πάντα σε άμεση συνεργασία και με την επίβλεψη του Π.Κ. Αυτό άλλωστε προκύπτει και από την ανάλογη εμπειρία άλλων παρόμοιων δράσεων ανά την επικράτεια.
Από την εφημερίδα «Τα Νέα της Λευκάδας»







