Η βράβευση του Δ. Σολδάτου για το «Καφέ Ρετρό»
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Πολιτιστικά
- Panvagil
- Σάββατο, 05 Ιανουαρίου 2008 02:00
- Εμφανίσεις: 599
Πραγματοποιήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2007 στις 18:00 στην Μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου η Πανηγυρική Συνεδρία της Ακαδημίας Αθηνών, κατά την οποία απονεμήθηκαν θεσπισμένα βραβεία, έπαινοι και μετάλλια του κορυφαίου πνευματικού ιδρύματος της χώρας σε ανθρώπους διαφόρων τομέων (επιστήμης, πολιτισμού, κοινωνίας).
Ανάμεσα στους βραβευθέντες της Τάξης των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών ήταν και ο συμπατριώτης μας Δημήτρης Σολδάτος, συνεργάτης των Νέων της Λευκάδας, ο οποίος τιμήθηκε με το βραβείο «Λάμπρος Πορφύρας», που συνοδεύεται απΆ το χρηματικό έπαθλο των 5.000 ευρώ, για την ποιητική συλλογή του «Καφέ Ρετρό», εκδόσεις Ηλία Κοντογεώργη.
Η συνεδρία ξεκίνησε με την ομιλία του προέδρου της Ακαδημίας Παναγιώτη Λ. Βοκοτόπουλου με θέμα «Οι Έλληνες και οι αρχαιότητες κατά την περίοδο της παλιγγενεσίας» και του γενικού γραμματέα της Νικόλαου Ματσανιώτη για την ετήσια δράση του ιδρύματος.
Στην συνέχεια έγιναν οι απονομές, ενώ πιο πριν ο γενικός γραμματέας αιτιολογούσε μΆ ένα σύντομο αλλά περιεκτικό σημείωμα τον λόγο της βράβευσης.
Για τον Δημήτρη Σολδάτο και το «Καφέ Ρετρό» ειπώθηκε:
«O βραβευμένος ποιητής διακρίνεται για την παράξενη επιδεξιότητα της γραφής του να εναρμονίζει το παραδοσιακό ύφος με μια σύγχρονη αποφθεγματική ανατρεπτικότητα, διατηρώντας τον σεβασμό στο λυρικό στοιχείο. Ευχάριστα αισθητό αποδεικνύεται το αποτέλεσμα, καθώς το τέλος σχεδόν κάθε ποιήματος ανάλαφρα το απογειώνει ο απρόοπτος αέρας μιας ελεύθερης και τολμηρά εκφρασμένης ανησυχίας, ενώ παράλληλα «ξεμυτίζουν» ενίοτε κάποια μεταφυσικά στοιχεία».
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν κορυφαίες πνευματικές μορφές, όπως ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και η Κική Δημουλά (μέλη της Ακαδημίας), ο πρώην πρόεδρος της δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, εκπρόσωποι της εκκλησίας, εκπρόσωποι κομμάτων, διακεκριμένοι επιστήμονες και δημοσιογράφοι από ελληνικά και ξένα μέσα ενημέρωσης.
Ήταν μια πολύ συγκινητική βραδιά, καθώς η αναγνώριση της Ακαδημίας ήταν για όλους τους βραβευθέντες μια από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής τους. Οι σεβάσμιοι ακαδημαϊκοί, οι εκλεκτοί προσκεκλημένοι και η Μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου, με το νεοκλασικό στιλ, τους αρχαιοπρεπείς κίονες και τους διακοσμημένους με επιβλητικές ζωγραφιές τοίχους έδωσαν την δέουσα επισημότητα, μια μυσταγωγία θα έλεγα στην εκδήλωση.
Τον Δημήτρη Σολδάτο συνόδευσαν ο αδερφός του Θωμάς με την γυναίκα του, που ήρθαν από την Ρόδο όπου διαμένουν ειδικά για την εκδήλωση, ο φίλος ποιητής Γιάννης Κυριαζής και ο τραγουδοποιός Χρυσόστομος Κονιδάρης, ο οποίος μελοποίησε στίχους του Δημήτρη στο c.d. «Τώρα που βραδιάζει πιο νωρίς».
Από δημοσιογραφικής πλευράς κάλυψαν το γεγονός ο εκδότης του «Καφέ Ρετρό» και διευθυντής των «Νέων της Λευκάδας» Ηλίας Κοντογεώργης μαζί με την γυναίκα του Αλεξάνδρα. Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από τον πανταχού παρόντα, όπου συμβαίνει οτιδήποτε αφορά την Λευκάδα, Γιάννη Βλάχο ? Φαλκώνη, ο οποίος με την μεγάλη του εμπειρία βοήθησε ώστε νΆ απαθανατιστούν επαγγελματικά οι σπάνιες αυτές στιγμές.
ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ
Ζητιάνευε παραπλεύρως του Πολυτεχνείου
Σέρβα, μαυροντυμένη, γύρω στα εβδομήντα.
Κρατούσε μια πινακίδα με ανορθογραφίες
Κι από πίσω κρύβοντας το πρόσωπό της
Από ντροπή ίσως που ζητιάνευε
Κι από απελπισία ενδεχομένως
Που κανείς δεν την ελεούσε
Έκλαιγε σιωπηλά.
Ήταν την ίδια εκείνη μέρα
Που το βράδυ θα βραβευόμουν
ΑπΆ την Ακαδημία Αθηνών για τα ποιήματά μου.
Χαρούμενος λοιπόν εγώ
Ενέδωσα στην λύπη της
Δίνοντάς της 2 ευρώ.
Θα έδινα κάτι παραπάνω
Αν δεν σκεφτόμουν την τελευταία στιγμή
Πως ίσως να πρόκειται για αγυρτεία.
Εκείνη πήρε το νόμισμα δακρυσμένη
Το φίλησε κι έκανε το σταυρό της
Σαν να ευχαριστούσε τον θεό
Για τον άρτον τον επιούσιον.
Τότε επέστρεψα και της χάιδεψα τα μαλλιά
Όπως ενδεχομένως θα έπραττε Σέρβος ποιητής
Στην δική μου μάνα που θα ζητιάνευε στον τόπο του
Αν πόλεμος γινόταν στην Ελλάδα.
Το βράδυ στην Ακαδημία την σκεφτόμουν ακόμα
Κι όταν με συγκίνηση πήρα το βραβείο
Από τα σεβάσμια χέρια του προέδρου
Και φίλησα την περγαμηνή
Κάνοντας τον σταυρό μου που ο θεός ? ή τύχη αγαθή ?
Βοήθησε, ξαναθυμήθηκα την Σέρβα μάνα
Και σκέφτηκα πως κάποιες φορές
Όταν η ανάγκη το επιτάσσει
Ένα νόμισμα στην παλάμη του πεινασμένου
Ισοδυναμεί μΆ ένα βραβείο Ακαδημίας
Στα χέρια ποιητή αγνοημένου.
Δ. Ε. Σολδάτος
28/12/2007








