ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΚΑΡΦΑΚΗΣ:«Ένας ατέλειωτος πόνος η ζωή μου»
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Πολιτιστικά
- Panvagil
- Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2005 12:10
- Εμφανίσεις: 1182
Ο γνωστός Λευκαδίτης ζωγράφος ανοίγει την καρδιά του στον Ηλία Γεωργάκη
Γεννημένος στα Ασπρογερακάτα, απο γονείς αγρότες, άρχισε να ζωγραφίζει από τα μαθητικά του χρόνια. Ταξίδεψε και εργάστηκε σε πολλά κράτη του εξωτερικού ενώ το 1951 έκανε την πρώτη του έκθεση στην Πλάκα. Φιλοτέχνησε τα πορτρέτα πολλών προσωπικοτήτων όπως του Ανδρέα Παπανδρέου, του Μακαρίου, του στρατηγού Γρίβα, του Βάσου Λυσαρίδη κ.α.
Με δεκάδες εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό στο ενεργητικό του. Κοντά του μαθήτευσαν περί τα 120 παιδιά. Φιλοτέχνησε δεκάδες εκκλησίες και χιλιάδες φορητές εικόνες σε πολλά μέρη της Ελλάδος (Η ουρανία στον Άγιο Μηνά της Λευκάδας είναι δικό του έργο). Έργα του υπάρχουν σε πολλά μουσεία, δημόσια ιδρύματα και ιδιωτικές συλλογές του εξωτερικού και της Ελλάδος. Με το χρωστήρα του αποθανάτισε κορυφαίες στιγμές της Εθνικής Αντίστασης αλλά και της αγροτικής ζωής. Ξενύχτησε δίπλα στο καβαλέτο και έκλαψε όταν προσπαθούσε να αποθανατίσει πρόσωπα νέων ανθρώπων που χάθηκαν πρόωρα. Είναι μέλος του καλλιτεχνικού επιμελητηρίου και του Πανελληνίου Συλλόγου Αγιογράφων. Το 2002 δώρισε στο Μουσείο Εθν. Αντίστασης Ηλιούπολης (με δήμαρχο τον συμπατριώτη μας Θόδωρο Γεωργάκη) 41 έργα του. Μια κίνηση που δείχνει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο το μεγαλείο της ψυχής του. Μια ψυχής που πάλεψε. Και στο τέλος νίκησε. Γιατί πάλεψε!
ΕΡ: Η ζωή σου;
AΠ: Μια αδικία, χωρίς αρχή και χωρίς τέλος.
ΕΡ: Το νόημα της ζωής;
ΑΠ: Να πλουτίζεις τη ζωή σου με ηθικές αξίες, να μάχεσαι γι αυτές και αν χρειαστεί να δίνεις και τη ζωή σου γι΄ αυτές.
ΕΡ: Αγαπημένο σου ρητό;
ΑΠ: Σημασία δεν έχει πως φυσάει ο άνεμος, σημασία έχει πως εσύ ανοίγεις τα πανιά σου.
ΕΡ: Μια συμβουλή στους νέους;
ΑΠ.: Να μάθουν να ξεχωρίζουν το κρύσταλλο από το διαμάντι και το χρυσό από το μπρούτζο
ΕΡ: Η σημερινή νεολαία;
ΑΠ: Δυστυχώς ένα μεγάλο κομμάτι της έχει διαφθαρεί, ένα άλλο δεν δείχνει κανένα σεβασμό και ένα - ευτυχώς είναι καλύτερο από τις προηγούμενες γενιές
ΕΡ: Η ζωγραφική στη ζωή σου;
ΑΠ: Ο,τι η αναπνοή μου.
ΕΡ: Η έμπνευση σου;
ΑΠ: Ο, τι έχει σχέση με την ομορφιά της ζωής, υλική και ηθική.
ΕΡ: Λευκάδα;
ΑΠ: Είναι η Ιθάκη μου. Γι' αυτό ξαναγύρισα εδώ για να πεθάνω και ας με πόνεσε τόσο.
ΕΡ: Αγαπημένος σου πίνακας;
ΑΠ: Οι πίνακές μου είναι όλοι παιδιά μου. Σαν τέτοια δεν ξεχωρίζω κανένα.
ΕΡ: Οι Λευκαδίτες ζωγράφοι;
ΑΠ: Ασχολούνται πολλοί με τη ζωγραφική, ερασιτεχνικά ή επαγγελματικά, καθένας με την ικανότητά του. Δεν κρίνω, ούτε κατακρίνω κανέναν.
ΕΡ: Η μεγαλύτερη εμπειρία στη ζωή σου;
ΑΠΟ: Το ότι έμαθα να σέβομαι την ανωτερότητα και να εκτιμώ τις πνευματικές αξίες.
ΕΡ: Αγαπημένος σου ζωγράφος;
ΑΠ: Από την αναγέννηση ο Καραβάτζιο και απ’ τους σύγχρονους ο Βανγκόγκ
ΕΡ: Η σημερινή κοινωνία;
ΑΠ: Είναι μια απέραντη ζούγκλα που προσπαθεί να φάει ο άνθρωπος, τον άνθρωπο.
ΕΡ: Εθνική Αντίσταση;
ΑΠ: Η σύγχρονη ιστορία μας απέδειξε ότι οι Έλληνες σε τίποτα δεν διαφέρουν από τους ένδοξους προγόνους τους.
ΕΡ: Ένα βιβλίο που σε εντυπωσίασε;
ΑΠ: “Οι άθλιοι” του Β. Ουγκώ.
ΕΡ: Το όνειρο σου;
ΑΠ: Ένας όσο το δυνατόν ανώδυνος θάνατος μια και η ζωή μου ήταν ένας ατέλειωτος πόνος.
ΕΡ: Αγαπημένος σου φίλος;
ΑΠ: Μέσα στη ζωή γνώρισα και ξεχώρισα 5-6 φίλους με την απλή όμως έννοια και τίποτα το ιδιαίτερο.
ΕΡ: Η σημερινή πολιτιστική εικόνα της Λευκάδας;
ΑΠ: Καλή αν την συγκρίνουμε με άλλες περιοχές. Η πολιτιστική της κληρονομιά συνεχίζεται.
ΕΡ: Η αγιογραφία στη χώρα μας;
ΑΠ: Καλύτερη από προηγούμενα χρόνια.
ΕΡ: Η δωρεά σας στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης;
ΑΠ: Έκανα το χρέος μου. Νομίζω ότι έβαλα ένα λιθαράκι στη νεοελληνική μας ιστορία. Το μουσείο αυτό είναι το πρώτο που ιδρύθηκε στην χώρα μας. Η δική μου προσφορά εύχομαι να γίνει παράδειγμα προς μίμηση.
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".







